نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران،در حالی که ۲۳ دستگاه در زمینه آلودگی هوا وظیفه دارند اما از ابتدای سال جاری پایتختنشینان تقریبا هر ۳ روز یکبار، یک روز هوای آلوده داشتند. به گزارش فارس،بر اساس آمار ارائه شده سال گذشته ۶۰۰۰ نفر در تهران بر اثر آلودگی هوا جان باختند. شرکت کنترل کیفیت هوا تهران صبح امروز […]
به گزارش اکوایران،در حالی که ۲۳ دستگاه در زمینه آلودگی هوا وظیفه دارند اما از ابتدای سال جاری پایتختنشینان تقریبا هر ۳ روز یکبار، یک روز هوای آلوده داشتند.
به گزارش فارس،بر اساس آمار ارائه شده سال گذشته ۶۰۰۰ نفر در تهران بر اثر آلودگی هوا جان باختند.
شرکت کنترل کیفیت هوا تهران صبح امروز اعلام کرد که از ابتدای سال، «تهران فقط شش روز هوای پاک داشته است».
آلودگی هوا معضل دیرینه تهرانیهاست، نیمه اول سال پایتختنشینان با گرد و غبار و در نیمه دوم سال با وارونگی دما دست و پنجه نرم میکنند.
تهران از ابتدای سال ۱۴۰۴ تا ۵ مرداد، ۶ روز هوای پاک، ۷۵ روز سالم، ۳۹ روز ناسالم برای گروههای حساس، ۵ روز ناسالم برای همه و ۳ روز در وضعیت بسیار ناسالم و خطرناک داشته است.
۲۳ دستگاه در کشور در موضوع آلودگی هوا مسئولیت دارند، اما همچنان تهران هر ساله یکسوم سال را در آلودگی سپری میکند.
کارشناس شهری محمدرضا توکلیان میگوید که با اینکه دستگاهها تکالیفی دارند اما بودجه کافی و ضمانت اجرایی وجود ندارد و اجرای قوانین و برنامهها از سطح کاغذ فراتر نمیرود.
در مقابل، کارشناس محیطزیست کامران سمیعی میگوید که واقعیت تلخ این است که اغلب این ۲۳ نهاد فقط در جلسات شرکت میکنند و آمار میدهن اما عملکردشان در عمل نزدیک به صفر است و نتیجه آن این است که تهرانیها سال گذشته از هر ۳ روز، یک روز هوای آلوده تنفس کردند.
هوای امروز تهران قابل قبول، اما ناپایدار
بر اساس اعلام شرکت کنترل کیفیت هوای تهران، کیفیت هوا در ۲۴ ساعت گذشته با ثبت شاخص ۱۸۴ در وضعیت ناسالم برای تمام گروهها قرار داشت اما هم اکنون با رسیدن به شاحص ۷۱ در وضعیت قابل قبول قرار گرفت.
کارشناسان میگویند که باید نهاد واحد با اختیارات اجرایی، تأمین بودجه پایدار برای طرحهای کاهش آلودگی، ممنوعیت تردد خودروهای فرسوده، برخورد با نهادهای کمکار و… تشکیل شود چرا که پراکندگی مسئولیت میان دستگاهها و نبود ضمانت اجرایی، علت اصلی تداوم آلودگی در پایتخت است.
بحران مسکن دیگر فقط به معنای سختتر شدن خرید خانه نیست؛ حالا تعریف «خانه» هم در حال تغییر است. افزایش شکاف درآمدی، تورم مزمن و جهش اجارهبها باعث شده نسل جوان، دانشجویان و کارمندان تازهکار بهجای الگوی سنتی مسکن، به سراغ گزینههای کوچکتر، موقتتر و اقتصادیتر بروند؛ از پانسیونها و اقامتگاههای خودگردان گرفته تا سوییتهای اشتراکی و واحدهای کوچک با خدمات پایه.
این گزارش را با یکی از کلیشههای آشنا اما مهم آغاز میکنم: جهانی شدن معضل مسکن. افزایش جمعیت، بهویژه مهاجرت گسترده به شهرهای بزرگ، موجب رشد چشمگیر تقاضای مسکن شده است. این فشار تقاضا زمانی تشدید میشود که با شکاف درآمدی و تورم مزمن همراه گردد. در واقع، میتوان گفت این عوامل از تاثیرگذارترین متغیرها در بحران مسکن معاصر هستند.در دنیای امروز، حتی تعریف سنتی مسکن نیز تغییر کرده است. آنچه قبلا صرفا چهار دیوار و سقفی برای زندگی به شمار میرفت، امروز اشکال متنوعتری پیدا کرده. رشد ۱۵ درصدی تقاضا برای PBSA (مسکن دانشجویی اختصاصی) در اروپا و افزایش قابل توجه آگهیهای پانسیون دانشجویی-کارمندی در شهرهای بزرگ ایران، بهویژه تهران، گواه روشنی بر این تحول و تغییر نیازهای جدید است.
ابعاد واقعی بازار سرمایهگذاری ساختمانی در تهران نسبت به ۱۸سال گذشته، تقریبا هیچ تغییری نکرده، آن هم در شرایطی که روند تقاضا در بازار مسکن دستکم از محل افزایش تعداد خانوارها در پایتخت حدود ۲۰درصد افزایش یافته است.
خانهدار شدن در ایران چقدر سختتر از بقیه دنیاست؟ بررسی دادههای جهانی نشان میدهد پاسخ این سؤال، حداقل از منظر شاخصهای بینالمللی، مثبت است.
Δ