فشار اجاره‌ مستأجران را سردرگم کرده است/ مسئله مسکن با شعار حل نمی‌شود

ملارد- خطیب جمعه ملارد با انتقاد از وضعیت بازار و فشار اجاره‌بها تأکید کرد که مسئله مسکن با شعار حل نمی‌شود و نیازمند برنامه و نظارت است.

به گزارش خبرنگار مهر، حجت‌الاسلام مهدی خوبانی، در خطبه‌های این هفته نماز جمعه ملارد با تأکید بر اینکه راز اقتدار ایران اسلامی «پیوند مردم با ولایت» است، جنگ امروز را «جنگ اراده، امید و حضور» دانست و از مسئولان خواست میان مسئولیت و اختیار مدیران تناسب ایجاد شود.

وی با اشاره به اینکه دشمن تنها جنگ نظامی را دنبال نمی‌کند، اظهار داشت: امروز با جنگ اقتصادی، جنگ فرهنگی، جنگ اراده، جنگ امید در برابر ناامیدی، جنگ حضور در برابر انفعال و جنگ ایمان در برابر تردید روبرو هستیم.

امام جمعه ملارد «جهاد حضور» را بزرگترین سرمایه کشور خواند و تصریح کرد: رسانه‌های معاند و اتاق‌های فکر دشمن تلاش دارند مردم را خسته و ناامید کنند، در حالی که رمز اقتدار ایران، دل‌های مؤمن و پیوند آنان با ولایت و رهبری است.

خوبانی مهمترین نیاز امروز جامعه را «فهم درست نبرد زمانه» و «اتحاد و انسجام ملی» دانست و هشدار داد: هر سخنی که مردم را نسبت به یکدیگر بدبین کند، هر رفتاری که شکاف اجتماعی ایجاد نماید و هر اقدامی که امید عمومی را تضعیف کند، از هر کسی صادر شود، در مسیر اهداف دشمن قرار می‌گیرد.

وی در ادامه با انتقاد از وضعیت بازار مسکن و اجاره‌بها، گفت: فشار سنگین هزینه‌های مسکن، مستأجران را با نگرانی و سردرگمی وارد فصل جابه‌جایی کرده است، مسئله مسکن با شعار حل نمی‌شود و نیازمند برنامه‌ریزی، نظارت، مبارزه با سوداگری و حمایت از ساخت است.

خطیب جمعه ملارد «شکل‌گیری یک نهضت فراگیر صرفه‌جویی» را یک وظیفه ملی، دینی و انقلابی خواند و تأکید کرد: امروز صرفه‌جویی فقط مربوط به اقتصاد خانواده نیست، بلکه بخشی از مقاومت ملی و اقتدار کشور است. مسئولان نیز باید خود پیشگام صرفه‌جویی باشند.

خوبانی در بخش پایانی سخنان خود با اشاره به تغییرات پی‌درپی مدیران در برخی سازمان‌ها مانند شبکه بهداشت، خواستار تناسب میان مسئولیت و اختیار شد و گفت: در چهار سال چندین مدیر عوض شده است. اگر مدیری منصوب می‌شود باید متناسب با مسئولیتش به او اختیار و امکان عمل داد. درست نیست مدیری را برای پاسخگویی در برابر مردم معرفی کنید اما در مقام عمل اختیار انتخاب همکاران خود را نداشته باشد، بین مسئولیت و اختیار باید تناسب وجود داشته باشد.