رسانه در میدان؛ هنگامی که میکروفن‌ها و دوربین‌ها به سلاح تبدیل می‌شوند

یادداشت مهمان- نوروز پورمند- مستندساز برون مرزی صداوسیما و کارشناس رادیو، در روزهایی که تاریخ با شتابی کم‌سابقه ورق می‌خورد و سرنوشت ملت‌ها در متن رخدادهای بزرگ رقم می‌خورد، هر جامعه‌ای علاوه بر قدرت نظامی و امنیتی، به نیرویی نیاز دارد که حقیقت را روایت کند، روح امید را زنده نگه دارد و تصویر واقعی مقاومت یک ملت را به جهان نشان دهد. در چنین بزنگاه‌هایی، رسانه صرفاً ابزار اطلاع‌رسانی نیست؛ رسانه خود به میدانی از مقاومت تبدیل می‌شود.

در این میان، صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران در خط مقدم این جبهه قرار دارد؛ جایی که میکروفن‌ها، دوربین‌ها و استودیوها به ابزارهایی برای دفاع از حقیقت و روایت ایستادگی مردم تبدیل شده‌اند. در روزهای حساس و سرنوشت‌ساز کنونی، کارکنان رسانه ملی ــ از خبرنگاران و مجریان گرفته تا تصویربرداران، سردبیران، گزارشگران میدانی و نیروهای فنی ــ نقشی ایفا می‌کنند که بی‌تردید کمتر از یک مأموریت ملی نیست.

در میدان‌های نبرد، سربازان نظامی و امنیتی از مرزهای جغرافیایی دفاع می‌کنند؛ اما در جبهه رسانه، این خبرنگاران و برنامه‌سازان هستند که از مرزهای روایت و حقیقت پاسداری می‌کنند. آنان با چشمانی باز و هوشیارتر از همیشه، تلاش می‌کنند واقعیت‌ها را ثبت کنند، تحریف‌ها را خنثی سازند و صدای واقعی ملت را به گوش جهان برسانند.

رسانه ملی در این مسیر، دو مأموریت مکمل و حیاتی را به‌طور هم‌زمان بر عهده دارد؛ بخش‌های ملی که مخاطب اصلی آن مردم داخل کشور هستند و بخش‌های برون‌مرزی که روایت ایران را به افکار عمومی جهان منتقل می‌کنند. در شبکه‌های ملی تلویزیون و امواج گسترده رادیو، صدای آرامش، امید و همبستگی به گوش مردم می‌رسد؛ صدایی که در دل نگرانی‌ها، اعتماد و اطمینان می‌آفریند و روحیه مقاومت را تقویت می‌کند.

در کنار آن، شبکه‌های برون‌مرزی صدا و سیما با زبان‌های مختلف تلاش می‌کنند تصویر واقعی ملت ایران را به جهانیان نشان دهند. در جهانی که میدان رسانه‌ای آن مملو از روایت‌های یک‌جانبه و گاه مغرضانه است، این شبکه‌ها نقش مهمی در شکستن انحصار خبری و رساندن پیام مردم «ایران سربلند» به افکار عمومی جهان ایفا می‌کنند.

امروز در استودیوهای رادیو و تلویزیون، در اتاق‌های خبر، در واحدهای فنی و در خطوط پخش، هزاران نفر از کارکنان رسانه ملی بی‌وقفه مشغول فعالیت‌اند. بسیاری از آنان در سکوت و بی‌نام‌ونشان کار می‌کنند؛ اما تلاششان بخش مهمی از پایداری روایت ملی را شکل می‌دهد. آنان همان سربازان بی‌سنگری هستند که میدانشان نه خاکریز، بلکه آنتن پخش و صفحه نمایش است.

رادیو با قدمت و گستره نفوذ خود همچنان یکی از ستون‌های اصلی اطلاع‌رسانی در کشور است؛ رسانه‌ای که در لحظات حساس، سریع و مستقیم با مردم سخن می‌گوید. در کنار آن، تلویزیون با قدرت تصویر، روایت مقاومت و همبستگی را به خانه‌های میلیون‌ها ایرانی می‌آورد و جلوه‌ای از اراده جمعی ملت را به نمایش می‌گذارد.

آنچه امروز در قاب رسانه ملی دیده می‌شود، تنها یک جریان خبری نیست؛ بلکه بازتابی از اراده ملتی است که در برابر فشارها و تهدیدها ایستاده است. صدایی که از رادیوها شنیده می‌شود و تصویری که از تلویزیون‌ها دیده می‌شود، حامل پیام وحدت و استقامت مردمی است که همواره در بزنگاه‌های تاریخی نشان داده‌اند که چگونه از هویت و استقلال خود دفاع می‌کنند.

بی‌تردید در چنین شرایطی، وظیفه رسانه فراتر از اطلاع‌رسانی روزمره است. رسانه باید امید بیافریند، حقیقت را پاس بدارد و تصویر واقعی یک ملت را روایت کند. کارکنان رسانه ملی در این روزها نشان داده‌اند که چگونه می‌توان با تعهد حرفه‌ای، دقت خبری و احساس مسئولیت ملی، در خط مقدم جبهه روایت ایستاد.

امروز میکروفن‌ها و دوربین‌های صدا و سیما تنها ابزارهای فنی نیستند؛ آن‌ها به سلاح‌هایی تبدیل شده‌اند که حقیقت را فریاد می‌زنند. در این میدان، صدای اتحاد و همدلی مردم «ایران سربلند» نه‌تنها در داخل کشور، بلکه در سراسر جهان طنین‌انداز می‌شود.

و شاید بتوان گفت در کنار رزمندگان میدان‌های دفاع از امنیت، این روایتگران رسانه‌ای نیز سهمی مهم در ثبت و انتقال تاریخ دارند؛ تاریخ ملتی که بار دیگر نشان می‌دهد چرا نامش در حافظه ملت‌ها با واژه‌هایی چون ایستادگی، همبستگی و افتخار گره خورده است؛ ملتی که با صدایی رسا از دل رسانه‌های خود، پیام مقاومت و عزت «ایران سربلند» را به گوش جهان می‌رساند.