تکرار عدد «۶۰ درصد» و طرح سناریوها درباره سلاح، سیاسی است تا فنی

به گزارش خبرگزاری مهر، کاظم غریب‌آبادی معاون حقوقی و بین‌المللی وزارت امور خارجه در پیامی در فضای مجازی نوشت: در پی انتشار گزارش اخیر آژانس و اظهارات رسانه‌ای مدیرکل آن درباره فقدان دسترسی به برخی تأسیسات آسیب‌دیده، وضعیت ذخایر اورانیوم و موضوع موسوم به «از دست رفتن پیوستگی دانش» در برنامه هسته‌ای ایران، لازم است چند نکته مورد تأکید قرار گیرد: اول، آقای گروسی از «ابهام»، «فقدان دسترسی» و «از دست رفتن پیوستگی دانش» سخن می‌گوید؛ اما این وضعیت در خلأ ایجاد نشده است. تأسیسات هسته‌ای تحت پادمان، هدف حملات نظامی آمریکا و رژیم اسرائیل قرار گرفتند. مدیرکل آژانس که نشان داد کاملا در اختیار آمریکا و غرب است، متاسفانه هیچگاه این حملات را محکوم نکرد. نمی‌توان منشأ اختلال را نادیده گرفت و سپس پیامد همان اختلال را علیه ایران صورت‌بندی کرد.

وی ادامه داد: دوم، اگر موضوع، راستی‌آزمایی و عدم اشاعه است، نخستین انتظار از مدیرکل آژانس، موضع‌گیری صریح و حقوقی در برابر حمله به تأسیسات تحت پادمان است. چنین حمله‌ای فقط نقض حاکمیت ایران نیست؛ ضربه‌ای مستقیم به ایمنی هسته‌ای، نظام پادمانی و اعتبار رژیم عدم اشاعه است. آیا مدیرکل جسارت دارد که بالاخره علیه این اقدام خلاف حقوق بین الملل و منشور ملل متحد آمریکا موضعگیری کند؟ با این رویکرد سیاسی و وابستگی، نامبرده که کاندیدای دبیرکلی سازمان ملل نیز هست، چگونه می تواند این سازمان مهم را به صورت مستقل و حرفه ای مدیریت کند؟!

معاون حقوقی و بین الملل وزارت خارجه تصریح کرد: سوم، تکرار عدد «۶۰ درصد» و طرح سناریوهای احتمالی درباره سلاح، بدون توضیح دقیق چارچوب حقوقی، بیشتر سیاسی است تا فنی. در ان.پی.تی سقف عددی برای درصد غنی‌سازی مقرر نشده است؛ معیار حقوقی، عدم انحراف مواد و فعالیت‌های هسته‌ای به سمت مقاصد نظامی است. برنامه هسته‌ای ایران صلح‌آمیز بوده و ایران در چارچوب تعهدات قانونی خود عمل کرده است.

وی گفت: چهارم، آژانس نمی‌تواند هم آثار حمله نظامی را گزارش کند، هم از کنار مسئولیت عاملان آن بگذرد، و هم از ایران بخواهد هزینه فنی و سیاسی ناامنی ایجادشده توسط متجاوزان را بپردازد. این نه راستی‌آزمایی است، نه اعتمادسازی.

غریب ابادی بیان کرد: پنجم، اگر آژانس می‌خواهد بخشی از راه‌حل دیپلماتیک باشد، باید از تبدیل گزارش فنی به ابزار فشار سیاسی پرهیز کند. پادمان با اقدام نظامی، تهدید و قطعنامه‌سازی تقویت نمی‌شود؛ با بی‌طرفی، رعایت حقوق بین‌الملل، احترام به حاکمیت دولت‌ها و محکومیت صریح حمله به تأسیسات تحت نظارت آژانس تقویت می‌شود.

وی عنوان کرد: ششم، نمی‌توان تأسیسات تحت پادمان را بمباران کرد، دسترسی و ایمنی لازم برای بازرسی را از بین برد، و سپس پیامد همان حمله را به عنوان ابهام علیه ایران به کار گرفت.