ذخایر راهبردی کالاهای اساسی استان مسافرپذیر مازندران تقویت می‌شود

به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم مازندران به‌عنوان یکی از مهم‌ترین استان‌های مسافرپذیر کشور، در آستانه فصل‌های پرتقاضا و در شرایطی که فشار بر شبکه تأمین کالاهای اساسی افزایش می‌یابد، بار دیگر در کانون توجه سیاست‌گذاران بخش بازرگانی و ذخیره‌سازی قرار گرفته است.

در این ارتباط نشست میان مدیران سازمان برنامه و بودجه کشور و شرکت بازرگانی دولتی ایران در ساری برای تقویت ذخایر استراتژیک این استان مسافرپذیر برگزار و تصمیم‌هایی در این ارتباط گرفته شد.

 این اجماع بیش از آنکه یک دیدار اداری معمول باشد، نشانه‌ای از اجماع بر یک ضرورت راهبردی برای تقویت ذخایر کالای اساسی در استانی که هم مصرف بالایی دارد و هم از ظرفیت‌های لجستیکی مهمی در شمال کشور برخوردار است.

موقعیت جغرافیایی، دسترسی به بنادر شمال، ظرفیت انبارها و سیلوها و همچنین حجم بالای تردد گردشگران، مازندران را به یک گره‌گاه حساس در زنجیره تأمین کالاهای اساسی تبدیل کرده است. به همین دلیل، بحث توسعه زیرساخت‌های ذخیره‌سازی در غرب استان، احداث سیلوی جدید و ایجاد مخازن ذخیره روغن، فراتر از یک درخواست اجرایی ساده است و باید به‌عنوان بخشی از سیاست پایداری بازار دیده شود.

از منظر تحلیلی، اهمیت این رویکرد در این است که استان‌های مسافرپذیر در ایام اوج سفر، ناگهان با جهش مصرف روبه‌رو می‌شوند و اگر ذخایر راهبردی و زیرساخت‌های نگهداری به‌موقع تقویت نشده باشد، شبکه توزیع در معرض فشار قرار می‌گیرد. مازندران از این نظر نمونه‌ای روشن است؛ استانی که هم جمعیت ثابت دارد، هم در تعطیلات و مناسبت‌ها جمعیت آن به‌طور محسوسی افزایش می‌یابد و هم در شرایط خاص، می‌تواند به پشتیبان شبکه توزیع سراسری تبدیل شود.

 تأکید بر استفاده همزمان از ظرفیت بنادر، سیلوهای دولتی و خصوصی و انبارهای راهبردی، بیانگر یک تغییر نگاه از «تأمین مقطعی» به «مدیریت پایدار زنجیره تأمین» است. چنین نگاهی می‌تواند هم هزینه‌های دولت را کاهش دهد و هم تاب‌آوری شبکه توزیع را بالا ببرد؛ موضوعی که در شرایط ناپایدار اقتصادی و تهدیدهای احتمالی، به‌ویژه از منظر پدافند غیرعامل، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

بنابر این گزارش  مازندران در حال حرکت به سمت یک جایگاه فراتر از یک استان مصرفی است؛ جایگاهی که در آن ذخایر راهبردی، زیرساخت‌های بندری، سیلوها و مراکز خرید تضمینی، اجزای یک منظومه واحد برای حفظ امنیت غذایی کشور محسوب می‌شوند. تقویت این منظومه، نه فقط برای پاسخ به نیازهای امروز، بلکه برای آمادگی در برابر بحران‌های احتمالی ضروری است.

انتهای پیام/