نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، فرشاد محمدپور، معاون تنظیمگری و نظارتی بانک مرکزی، میگوید که بخشی از لیزینگهایی که با سودهای بالا و غیرمتعارف فعالیت میکنند، غیرمجاز و خارج از چارچوب رسمی بانک مرکزی هستند. او تأکید کرد که این شرکتها مورد تأیید بانک مرکزی نیستند و برای برخورد با آنها، مکاتباتی با قوه قضاییه و نیروی انتظامی […]
به گزارش اکوایران، فرشاد محمدپور، معاون تنظیمگری و نظارتی بانک مرکزی، میگوید که بخشی از لیزینگهایی که با سودهای بالا و غیرمتعارف فعالیت میکنند، غیرمجاز و خارج از چارچوب رسمی بانک مرکزی هستند.
او تأکید کرد که این شرکتها مورد تأیید بانک مرکزی نیستند و برای برخورد با آنها، مکاتباتی با قوه قضاییه و نیروی انتظامی انجام شده است.
محمدپور درباره اقدامات بانک مرکزی برای ساماندهی این وضعیت گفت: «طبق ماده ۳۷ قانون بانک مرکزی، هماهنگیهایی با دستگاههای قضایی و انتظامی انجام شده تا شرکتهای لیزینگی غیرمجاز شناسایی و با آنها برخورد قانونی شود.»
معاون تنظیمگری و نظارتی بانک مرکزی درباره وضعیت لیزینگ خودرو گفت که به دلیل عرضه یکپارچه خودرو، میزان استفاده از لیزینگ در این بخش کاهش پیدا کرده است. با این حال، او تأکید کرد که نظارتهای بانک مرکزی بر فعالیت شرکتهای لیزینگی همچنان بهطور جدی ادامه دارد تا از فعالیتهای غیرقانونی در این حوزه جلوگیری شود.
محمدپور همچنین از برنامههای بانک مرکزی برای راهاندازی لیزینگ مسکن خبر داد و گفت که هدف از اصلاحات در دستورالعملهای بانک مرکزی، ایجاد امکان تأمین مالی مسکن از طریق لیزینگ است.
او در این باره گفت: «مسکن امروز یکی از مهمترین نیازهای مردم کشور است و بانک مرکزی نیز در این زمینه دغدغه دارد. لیزینگ میتواند در تأمین مالی خرید مسکن نقش مؤثری ایفا کند، بنابراین در اصلاحات جدید دستورالعملهای لیزینگ، این موضوع مورد توجه قرار گرفته است.»
بنا به گزارش ایلنا، محمدپور تأکید کرد که برای تحقق لیزینگ مسکن، لازم است صنعت لیزینگ در کشور توسعه یابد. او در این باره گفت: «اندازه کنونی صنعت لیزینگ، که حدود ۴۰ هزار میلیارد تومان (همت) برآورد میشود، برای پشتیبانی از بخش مسکن کافی نیست. این رقم در مقایسه با حجم بازار مسکن بسیار ناچیز است، بنابراین بانک مرکزی بر توسعه صنعت لیزینگ تأکید دارد.»
معاون تنظیمگری و نظارتی بانک مرکزی درباره نرخ سود تأمین مالی لیزینگ نیز توضیح داد و گفت که نرخ سود این بخش بر اساس نرخهای رسمی بانکی تعیین خواهد شد. او افزود: «در دستورالعملهای بانک مرکزی، فاصله نرخی مشخصی بین تسهیلات بانکی و لیزینگ در نظر گرفته شده و همان نرخ بهعنوان ملاک در این حوزه اعمال خواهد شد.»
لیزینگ یک روش تأمین مالی است که در آن یک شرکت لیزینگ (که معمولاً یک موسسه مالی است) به مشتری (شخص یا شرکت) اجازه میدهد تا کالاهایی مثل خودرو، تجهیزات، یا حتی مسکن را برای مدت معینی اجاره کند.
در ازای این اجاره، مشتری باید مبلغی به صورت اقساط ماهانه پرداخت کند. در پایان مدت قرارداد، معمولاً دو گزینه پیش روی مشتری قرار دارد: خرید کالا با پرداخت مابقی مبلغ توافق شده یا بازگرداندن کالا به شرکت لیزینگ.
مالکیت خانه در ایران فقط یک عدد ساده نیست؛ پشت این آمار، تفاوتهای عمیق اقتصادی و اجتماعی بین استانها، شهرها و روستاها پنهان شده است. بررسی دادههای هزینه و درآمد خانوار در سال ۱۴۰۳ نشان میدهد مازندران، گیلان و هرمزگان بالاترین نرخ مالکیت مسکن را دارند، در حالی که تهران و قم در انتهای جدول قرار گرفتهاند. اما تصویر اصلی زمانی آشکار میشود که دادهها را به تفکیک شهری و روستایی بررسی کنیم.
ملادن آداموویچ، یکی از کارمندان سابق گوگل، در آوریل ۲۰۰۹ وبسایتی به نام نامبیو راهاندازی میکند تا کاربران بتوانند اطلاعات مربوط به هزینه زندگی در کشورهای مختلف و شهرها را به اشتراک بگذارند و با هم مقایسه کنند. نامبیو به کاربران کمک میکند تا بتوانند وضعیت زندگی در شهرها و کشورهای مختلف را به شکل ملموس و قابل مقایسه ببینند و تصمیمات مالی یا مهاجرتی خود را بهتر برنامهریزی کنند. این وبسایت بر اساس دادههایی که کاربران وارد میکنند، به سرعت رشد میکند و تا سال ۲۰۲۰، به بزرگترین پایگاه داده کاربرمحور جهان در زمینه اطلاعات شهری تبدیل میشود. ایران هم جزو ۱۱۲ کشوری است که دادههای آن در این پایگاه مقایسه و تحلیل میشود. شاخص کیفیت زندگی در این سایت بر اساس ترکیبی از هشت زیرشاخص محاسبه میشود که شامل قدرت خرید، ایمنی، بهداشت، هزینه زندگی، نسبت قیمت ملک به درآمد، زمان رفتوآمد، میزان آلودگی و شرایط آبوهوا. در ادامه، ما قصد داریم رتبه ایران در مقایسه با این ۱۱۲ کشور را از نظر دسترسی به مسکن بر اساس شاخصهای مدنظرنامبیاو مورد تشریح قرار دهیم.
یک آمار رسمی و تازه از نبض تولید مسکن در شهر تهران نشان میدهد، ساختوساز با شاخص «تیراژ واحدهای مسکونی جدید» با رشد بیش از 91 درصدی، تا 2 برابر افزایش پیدا کرده است. آیا این رشد به معنای «پایان رکود ساختمانی» است؛ آن هم به رغم موانع مختلف جلوی پای سرمایهگذاران؟
در این گزارش، دادههای مالکیت خانه حاصل از پرسشنامه طرح آمارگیری هزینه و درآمد خانوارهای شهری و روستایی سال ۱۴۰۳ مورد بررسی قرار گرفت. این دادهها نشاندهنده میزان مالکیت خانه در استانها هستند که استان مازندران با ۸۸ درصد مالکیت در رتبه نخست قرار دارد. با تفکیک دادهها به مناطق شهری و روستایی، مشاهده شد که درصد مالکیت در هر بخش تغییر کرده و به تبع آن رتبهبندی استانها نیز دچار تغییراتی شد. همچنین مقایسه مالکیت در مناطق شهری و روستایی در هر استان نشان میدهد که میزان مالکیت در مناطق روستایی به طور معمول بیشتر از شهری است، اما در برخی استانها، این اختلاف میان مناطق شهری و روستایی بیش از سایرین قابل توجه است و شکاف اقتصادی و قیمتی بین این مناطق را برجسته میکند.
Δ