نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، بررسی فایلهای رهن و اجاره در محله ستارخان که بخشی از منطقه 2 شهرداری تهران قرار گرفته نشان میدهد که در این محله حداقل بودجه رهن کامل یک آپارتمان 50 تا 60 متری با امکاناتی نظیر آسانسور، پارکینگ و انباری، بین 850 میلیون تا 900 میلیون تومان است و اگر این امکانات را در […]
به گزارش اکوایران، بررسی فایلهای رهن و اجاره در محله ستارخان که بخشی از منطقه 2 شهرداری تهران قرار گرفته نشان میدهد که در این محله حداقل بودجه رهن کامل یک آپارتمان 50 تا 60 متری با امکاناتی نظیر آسانسور، پارکینگ و انباری، بین 850 میلیون تا 900 میلیون تومان است و اگر این امکانات را در نظر نگیریم، حداقل بودجه مورد نیاز، 750 میلیون تومان است.
اگر این مساحت رو برای آپارتمانهای 70 تا 80 متری در نظر بگیریم، در صورت دارا بودن امکانات آسانسور، پارکینگ و انباری، حداقل بودجه یک میلیارد و 300 میلیون تومان است و در صورت فاقد آن بودن، بین 900 میلیون تا یک میلیارد تومان تعیین میشود.
در این محله، آپارتمانهای 100 تا 120 متری نیز، به همراه امکانات حداقل یک میلیارد و 750 میلیون تومان و برای رهن کامل یک آپارتمان با این متراژ و بدون امکانات، یک میلیارد و 200 میلیون تومان قیمتگذاری شده است.
آپارتمانی 150 متری و 4 سال ساخت، به همراه امکانات آسانسور، پارکینگ و انباری با یک میلیارد تومان رهن و 55 میلیون تومان اجاره ماهانه آگهی شده است؛ برای واحدی دیگر با 70 مترمربع زیربنا و 24 سال عمربنا، بدون آسانسور و پارکینگ 500 میلیون تومان رهن و 12 میلیون تومان اجاره ماهانه در نظر گرفته شده است.
خانهدار شدن در ایران چقدر سختتر از بقیه دنیاست؟ بررسی دادههای جهانی نشان میدهد پاسخ این سؤال، حداقل از منظر شاخصهای بینالمللی، مثبت است.
مالکیت خانه در ایران فقط یک عدد ساده نیست؛ پشت این آمار، تفاوتهای عمیق اقتصادی و اجتماعی بین استانها، شهرها و روستاها پنهان شده است. بررسی دادههای هزینه و درآمد خانوار در سال ۱۴۰۳ نشان میدهد مازندران، گیلان و هرمزگان بالاترین نرخ مالکیت مسکن را دارند، در حالی که تهران و قم در انتهای جدول قرار گرفتهاند. اما تصویر اصلی زمانی آشکار میشود که دادهها را به تفکیک شهری و روستایی بررسی کنیم.
ملادن آداموویچ، یکی از کارمندان سابق گوگل، در آوریل ۲۰۰۹ وبسایتی به نام نامبیو راهاندازی میکند تا کاربران بتوانند اطلاعات مربوط به هزینه زندگی در کشورهای مختلف و شهرها را به اشتراک بگذارند و با هم مقایسه کنند. نامبیو به کاربران کمک میکند تا بتوانند وضعیت زندگی در شهرها و کشورهای مختلف را به شکل ملموس و قابل مقایسه ببینند و تصمیمات مالی یا مهاجرتی خود را بهتر برنامهریزی کنند. این وبسایت بر اساس دادههایی که کاربران وارد میکنند، به سرعت رشد میکند و تا سال ۲۰۲۰، به بزرگترین پایگاه داده کاربرمحور جهان در زمینه اطلاعات شهری تبدیل میشود. ایران هم جزو ۱۱۲ کشوری است که دادههای آن در این پایگاه مقایسه و تحلیل میشود. شاخص کیفیت زندگی در این سایت بر اساس ترکیبی از هشت زیرشاخص محاسبه میشود که شامل قدرت خرید، ایمنی، بهداشت، هزینه زندگی، نسبت قیمت ملک به درآمد، زمان رفتوآمد، میزان آلودگی و شرایط آبوهوا. در ادامه، ما قصد داریم رتبه ایران در مقایسه با این ۱۱۲ کشور را از نظر دسترسی به مسکن بر اساس شاخصهای مدنظرنامبیاو مورد تشریح قرار دهیم.
یک آمار رسمی و تازه از نبض تولید مسکن در شهر تهران نشان میدهد، ساختوساز با شاخص «تیراژ واحدهای مسکونی جدید» با رشد بیش از 91 درصدی، تا 2 برابر افزایش پیدا کرده است. آیا این رشد به معنای «پایان رکود ساختمانی» است؛ آن هم به رغم موانع مختلف جلوی پای سرمایهگذاران؟
Δ