نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
مهدی طغیانی، نایب رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس گفت: ماهیت این کسب و کارها بر مبنای نوآوری است و نباید جلوی کار آنها را گرفت و باید بستری را ایجاد کنیم که فعالیتهای آنها پیشبینی پذیر باشد.
رضا کیانی مدیر تحقیق و توسعه شرکت بورس اوراق بهادار تهران با تشریح روندهای جهانی توکنسازی، رشد خیرهکننده بازار رمزارزها و ورود صندوقهای مبتنی بر بیتکوین به بورسهای بزرگ دنیا گفت: ایران نیز با میلیونها کاربر فعال رمزارز و شکلگیری زیرساختهای قانونی، نمیتواند نسبت به این تحول عظیم بیتفاوت باشد و باید ابزارهای سرمایهگذاری متناسب را توسعه دهد.
اگر ژاپن اوراق خزانهداری آمریکا را بفروشد، چه بلایی بر سر تتر میآید؟
دادههای جدید نشان میدهد که ۱۰۰ شرکت برتر سهامی عام جهان در مجموع یک میلیون و ۵۹ هزار و ۴۵۳ بیتکوین در اختیار دارند که یکی از بزرگترین تمرکزهای مالکیت بیتکوین شرکتی ثبت شده تاکنون را نشان میدهد.
تحولاتی که فناوری بلاکچین و رمزارزها ایجاد کردهاند، فقط در حد نوآوریهای مالی نیست؛ این موج در حال بازتعریف یکی از دیرینهترین سازوکارهای بشر یعنی «نظام اداره اقتصاد» است. رشد اقتصاد کریپتویی، توکنیزه شدن داراییها و ظهور مدلهای حکمرانی شفافتر، نشانههایی است که مسیر آینده را روشنتر از همیشه نشان میدهد: آیندهای که در آن بخش خصوصی نقش پررنگتری در تنظیمگری و هدایت بازار ایفا میکند.
رمزآتی بهعنوان بستری برای همافزایی دولت و بخش خصوصی، میکوشد زمینه شکلگیری نوعی اقتصاد نو در ایران را فراهم کند؛ اقتصادی که میتواند از ابتدا با مشارکت دو سوی سیاستگذاری و اجرا بنا شود.
بازار رمزارز در ایران سالهاست میان دو قطب «تقاضای واقعی مردم» و «سیاستگذاری سختگیرانه» در نوسان است. میلیونها کاربر بهطور روزمره با داراییهای دیجیتال سروکار دارند، اما در سوی دیگر هنوز بخشی از سیاستگذاران با این صنعت مانند یک تهدید برخورد میکنند. این دوگانگی نهتنها به شفافیت بازار کمک نکرده، بلکه شکاف میان رفتار واقعی کاربران و ساختار رسمی تصمیمگیری را عمیقتر کرده است.
درحالی که سیاستگذاری صنعت رمزارز در کشور بین بیاعتمادی، سردرگمی و تصمیمگیریهای متناقض دستوپا میزد، نبود یک فضای شفاف برای گفتوگو میان بخش خصوصی و حاکمیت به مانعی جدی برای توسعه تبدیل شده است. حالا اما شکلگیری بستری مثل رمزآتی بارقهای از تغییر را نشان میدهد؛ یک تلاش مشترک برای شنیدهشدن صدای فعالان این حوزه، آن هم نه از موضع پایین، بلکه در تریبونی برابر.