نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
در حالیکه در سیاستگذاریهای رسمی، حداقل متراژ یک واحد مسکونی «قابل سکونت» ۷۵ متر مربع تعریف میشود، بررسی فایلهای فروش در تهران نشان میدهد خرید چنین واحدی، بسته به منطقه، به بودجهای بین حدود ۲.۳ تا بیش از ۱۴ میلیارد تومان نیاز دارد.
به گزارش اکوایران به نقل از اقتصادنیوز، در حالی که در سیاستگذاریهای رسمی، حداقل متراژ یک واحد مسکونی «قابل سکونت» ۷۵ متر مربع تعریف میشود، و بنا بر گفته رئیس مرکز تحقیقات وزارت راه، مسکن و شهرسازی «الگوی بهینه مصرف مسکن، متراژ ۷۵ متر مربع را بهعنوان معیار پیشنهاد میکند و متراژ های پایین تر مسکن کامل محسوب نمی شوند»، اما واقعیت بازار مسکن حکایتی دیگر دارد.
ریز متراژها و یک انتخاب ناخواسته
افت توان خرید خانوارها، تقاضا را به سمت واحدهای کوچکمتراژ سوق داده و حالا زندگی در فضاهایی که عملاً به حداقلهای سکونت نزدیکاند، به یک انتخاب ناخواسته تبدیل شده است.
با این حال، پیش از آنکه درباره ریزمتراژها نسخهپیچی شود، این پرسش مطرح میشود که اساساً خرید یک واحد ۷۵ متری متناسب با زندگی شهری در تهران، امروز چه هزینهای روی دست خانوار میگذارد؟
هزینه خرید مسکن 75 متری در پایتخت
بررسی فایلهای فروش واحدهای مسکونی با شاخصهای ۷۵ متر مربع زیربنا، دارای آسانسور، پارکینگ، انباری و دو خواب نشان میدهد که در مناطق شمالی تهران شامل مناطق ۱، ۲ و ۳، حداقل بودجه مورد نیاز برای خرید چنین واحدی بین ۱۰ تا ۱۱ میلیارد تومان است.
برای مثال، آپارتمانی با این مشخصات و سن بنای ۱۵ سال در شهرک نفتِ منطقه یک، ۱۰ میلیارد و ۹۰۰ میلیون تومان قیمتگذاری شده است. در محله دربند نیز واحدی مشابه با سن بنای ۱۲ سال، ۱۰ میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان آگهی شده است.
در منطقه ۴، حداقل بودجه مورد نیاز حدود ۸ میلیارد تومان برآورد میشود. در محله فرجام، آپارتمانی ۷۵ متری، ۲۰ سال ساخت و دارای آسانسور، پارکینگ و انباری با قیمت ۸ میلیارد و ۲۵۰ میلیون تومان عرضه شده است. در منطقه ۵ نیز حداقل قیمت به حدود ۱۰ میلیارد تومان میرسد؛ بهطوریکه واحدی با ویژگیهای مذکور و ۱۴ سال عمر بنا در محدوده اشرفی اصفهانی، ۱۰ میلیارد و ۱۲۵ میلیون تومان قیمت دارد.
در منطقه ۶، این رقم به حدود ۱۱ میلیارد تومان میرسد. برای نمونه، آپارتمانی ۷۵ متری، ۲۰ سال ساخت در یوسفآباد با قیمت ۱۲ میلیارد تومان آگهی شده است. در مناطق ۷ و ۸ اما حداقل بودجه مورد نیاز کاهش مییابد و به حدود ۵ میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان میرسد. در محله زرکشِ منطقه ۸، واحدی با ۱۴ سال عمر بنا ۵ میلیارد و ۹۰۰ میلیون تومان قیمتگذاری شده و در محله نظامآبادِ منطقه ۷، آپارتمانی ۷۵ متری نوساز و دارای آسانسور، پارکینگ و انباری با قیمت ۶ میلیارد و ۷۵۰ میلیون تومان به فروش گذاشته شده است.
حداقل بودجه برای خرید واحد مورد نظر در مناطق ۹، ۱۰ و ۱۱ نیز حدود ۶ میلیارد تومان است. برای مثال، در محله استادمعینِ منطقه ۹، واحدی ۵ سال ساخت با امکانات یادشده، ۶ میلیارد و ۲۵۰ میلیون تومان قیمت دارد.
بررسی مناطق ۱۳، ۱۴ و ۱۵ نشان میدهد که حداقل بودجه مورد نیاز در منطقه ۱۳ حدود ۵ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان، در منطقه ۱۴ حدود 4 میلیارد و ۴۰۰ میلیون تومان و در منطقه ۱۵ حدود ۳ میلیارد و ۴۰۰ میلیون تومان است. بهعنوان نمونه، در محله مسعودیهِ منطقه ۱۵، آپارتمانی ۷۵ متری نوساز با قیمت ۴ میلیارد و ۹۰ میلیون تومان عرضه شده است.
در منطقه ۱۶، حداقل قیمت به حدود ۲ میلیارد و ۳۰۰ میلیون تومان میرسد. برای مثال، در محله یاخچیآباد، واحدی با متراژ یادشده و ۲ سال ساخت، ۲ میلیارد و ۳۶۸ میلیون تومان قیمتگذاری شده است.
در منطقه ۱۷ نیز حداقل بودجه مورد نیاز حدود ۳ میلیارد و ۷۰۰ میلیون تومان است و در محله زمزم، واحدی ۷۵ متری و ۹ سال ساخت با قیمت ۳ میلیارد و ۶۹۰ میلیون تومان آگهی شده است.
در مناطق ۱۸ و ۱۹، حداقل بودجه خرید حدود ۲ میلیارد و ۴۰۰ میلیون تومان برآورد میشود. برای نمونه، در محله دولتخواه جنوبیِ منطقه ۱۹، واحدی ۷۵ متری و ۶ سال ساخت با امکانات یادشده، ۲ میلیارد و ۴۷۵ میلیون تومان قیمت دارد.
در منطقه ۲۰ نیز حداقل قیمت در همین حدود است؛ بهطوریکه در محله جوانمرد قصاب، آپارتمانی ۷۵ متری و ۴ سال ساخت با قیمت ۲ میلیارد و ۴۷۵ میلیون تومان به فروش میرسد.
در نهایت، در مناطق ۲۱ و ۲۲، حداقل بودجه مورد نیاز حدود ۶ میلیارد تومان است. برای مثال، در محله چیتگر، آپارتمانی ۷۵ متری با امکانات مدنظر و ۱۳ سال ساخت، ۶ میلیارد و ۳۷۵ میلیون تومان قیمتگذاری شده است.
بازار املاک دبی که در سالهای اخیر به یکی از امنترین پناهگاههای سرمایه برای ثروتمندان جهان تبدیل شده بود، اکنون نشانههایی از ضعف را نشان میدهد؛ موضوعی که همزمان با ادامه جنگ میان آمریکا و اسرائیل با ایران توجه تحلیلگران مالی را به خود جلب کرده است.
گزارشی از اکونومیست با استناد به دادههای «چشمانداز شهرنشینی جهان ۲۰۲۵» سازمان ملل نشان میدهد نقشهٔ پرجمعیتترین شهرهای جهان تغییر کرده است. سازمان ملل در روش جدید، بهجای مرزهای اداری شهرها، کل پهنهٔ پیوستهٔ شهری را محاسبه کرده؛ تغییری که باعث شده جاکارتا با ۴۲ میلیون نفر به پرجمعیتترین شهر جهان تبدیل شود و دَکّا نیز از توکیو پیشی بگیرد. در این رتبهبندی تازه، چهار شهر از پنج شهر نخست در آسیا قرار دارند و تنها شهر غیرآسیایی در میان ده شهر اول، قاهره است. این تغییرات نشان میدهد که تمرکز جمعیتی در آسیا همچنان رو به افزایش است و شهرهای بزرگی مانند جاکارتا، دَکّا و دهلی، با رشد سریع و گسترش پهنهٔ شهری، چالشهای جدیدی در حکمرانی و زیرساختها ایجاد میکنند. در حالی که سازمان ملل بر اهمیت این روند تأکید دارد، گزارش اکونومیست هشدار میدهد که آیندهٔ این ابرشهرها نیازمند مدیریت بهتر و سیاستگذاری هوشمندانه است تا علاوه بر کنترل رشد، از بروز فقر و ناپایداریهای شهری جلوگیری شود.
در این گزارش، برای بررسی وضعیت بازار مسکن در سال ۱۴۰۴، ابتدا با اتکا به شاخصهای منتشرشده از سوی مرکز آمار ایران روند کلی متغیرهای مرتبط تحلیل شده است. از آنجا که آخرین دادههای رسمی تا دیماه در دسترس بوده، نرخ رشد مربوط به ماههای بهمن و اسفند بهصورت محاسباتی برآورد شده است. در ادامه، با استفاده از دادههای عددی و اطلاعات میدانی بهدستآمده، عملکرد بازار مسکن در چهار فصل سال به تفکیک بررسی شده و تأثیر رویدادها و تحولات مهم هر فصل بر روندهای مشاهدهشده مورد تحلیل قرار گرفته است.
در واپسین روز از آخرین هفته سال ۱۴۰۴، بازار مسکن شاهد دو رویداد معنادار است؛ رویداد اول به تعداد فایلهای فروش آپارتمان مربوط میشود که بسیار پایینتر از سطح متعارف روزهای رکود معاملاتی قرار دارد و رویداد دوم نیز قیمتهای «سکتهکرده» مدنظر فروشندههای این آپارتمانها است.
Δ