۱۹ میلیون نفر ایرانی در ساختمان‌های ناایمن زندگی می‌کنند/ احتمال تخریب با زلزله 4 ریشتری

به گزارش اکوایران، عبدالرضا گلپایگانی، مدیرعامل شرکت بازآفرینی شهری، اعلام کرد که حدود ۱۹ میلیون نفر در کشور در ساختمان‌های ناایمن و ناپایدار زندگی می‌کنند. این ساختمان‌ها هم در بافت‌های فرسوده و هم در مناطق حاشیه‌نشین قرار دارند و وسعت آن‌ها به ۱۷۰ هزار هکتار می‌رسد. به گفته او، تمامی این مناطق در محدوده‌های شهری قرار دارند.  

گلپایگانی در پاسخ به این پرسش که این ساختمان‌ها تا چه حد در برابر زلزله مقاوم هستند، گفت: «یکی از معیارهای تشخیص فرسودگی، ناپایداری ساختمان است. اگر سازه‌ای در آن‌ها دیده نشود، جزو ساختمان‌های بدون اسکلت دسته‌بندی می‌شوند. این ساختمان‌ها احتمالاً در برابر زلزله‌ای با قدرت ۴ تا ۵ ریشتر نیز تخریب خواهند شد.»  

بنا به گزارش ایلنا، او با اشاره به برنامه‌های نوسازی بافت فرسوده گفت که طبق قانون، سالانه باید ۱۰۰ هزار واحد در این مناطق نوسازی شود، اما کمتر از ۲ درصد تسهیلات پرداختی در این بخش محقق شده است.  

گلپایگانی افزود که ۵ میلیون و ۷۰۰ هزار واحد در بافت‌های فرسوده شهری وجود دارد که ۲ میلیون و ۷۰۰ هزار واحد از آن‌ها نیاز به نوسازی و مقاوم‌سازی دارند.

او تاکید کرد که پایداری و نوسازی این بافت‌ها و همچنین ساماندهی اسکان‌های غیررسمی از اهداف شرکت بازآفرینی شهری است.

تغییر رویکرد در ساماندهی بافت‌های تاریخی اطراف حرم‌ها

هفته گذشته، عبدالرضا گلپایگانی، مدیرعامل شرکت بازآفرینی شهری در نشست خبری طرح ساماندهی بافت اطراف حرم شاهچراغ و بافت فرسوده شیراز گفت: بافت‌های تاریخی شامل بخش‌های بافت‌های پیرامون حرم‌های مطهر و بخشی دیگر شهرهای تاریخی، محدوده‌های تاریخی و همچنین بافت‌های فرسوده می‌شوند. از سال ٨۵ بعد از زلزله بم موضوع توجه به بافت‌های فرسوده و مقاوم‌سازی این بافت در دستور کار وزارت راه و شهرسازی و شهرداری‌ها قرار گرفت.

او ادامه داد: علاوه بر این موارد، اسکان‌های غیررسمی و حاشیه نشینی را که به عنوان مسایل جدی محسوب می‌شود را دنبال می‌کنیم و در این موارد اقداماتی را انجام می‌دهیم.

مدیرعامل شرکت بازآفرینی شهری گفت: در طرح‌های توسعه که در سال‌های گذشته برای شیراز و مشهد تعریف شده رویکردها تغییر کرده و طرح‌ها به سمت باز آفرینی رفته‌ است. در طرح های گذشته عمدتا نگاه کالبدی صفر به اجرا رسیده و تخریب انجام می‌شد اما  با نیت خیرخواهانه باعث به نادیده گرفتن ارزش این بافت‌ها شد.