نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
علی بیت اللهی ،رئیس بخش زلزلهشناسی مهندسی و خطرپذیری در کانال تلگرامی اش با اشاره به برخی از مولفه های ریسک در تهران بزرگ نوشت :تهران بر اساس آمار 1395(آخرین آمار سراسری نفوس و مسکن، مرکز آمار ایران)، 8،693،706 نفر جمعیت ساکن داشته است. تعداد واحدهای مسکونی شهر تهران را حدود 3 میلیون 150 هزار […]
علی بیت اللهی ،رئیس بخش زلزلهشناسی مهندسی و خطرپذیری در کانال تلگرامی اش با اشاره به برخی از مولفه های ریسک در تهران بزرگ نوشت :تهران بر اساس آمار 1395(آخرین آمار سراسری نفوس و مسکن، مرکز آمار ایران)، 8،693،706 نفر جمعیت ساکن داشته است. تعداد واحدهای مسکونی شهر تهران را حدود 3 میلیون 150 هزار واحد(حدود 70% کل واحدهای مسکونی استان تهران) برآورد کرده ایم.
در شهر تهران، مناطق 10 ( غرب نواب، جنوب خیابان آزادی، خ کمیل و امام خمینی، شمال شرق میدان شمشیری) ، منطقه 17( جنوب منطقه 10 و محدوده بین غرب نواب، شرق سعیدی، جنوب خ قزوین و شمال خ زمزم)، منطقه 14( محدوده شرق و جنوب شرق تهران، ضلع جنوب پیروزی، شمال شرق میدان خراسان، غرب بسیج مستضعفان) و منطقه 8 ( محدوده های مجیدیه، نارمک، تهران پارس و …) دارای بیشترین تراکم جمعیت ساکن هستند.
تعداد کل ساختمان های تهران حدود 1200000 دستگاه است (تعداد واحدهای مسکونی شهر تهران بر اساس آمار 1385 مرکز آمار ایران 2214298 واحد بوده و نسبت واحد مسکونی به کل ساختمان های شهر تهران حدود 1.85 است، تعداد واحدهای مسکونی تهران در سال 1403 حدود 3 میلیون 150 هزار واحد برآورد شده )، این تعداد در سال 1375 حدود 895288 دستگاه ساختمان ( البته فقط مسکونی) برآورد شده بود.
مناطق 4 ( نارمک، تهران پارس و … در شرق و شمال شرق تهران) و 18 ( یافت آباد، آذری و .. در جنوب غرب) و 20 ( ری و … در جنوب تهران) از نظر تعداد ساختمان دارای بیشترین تعداد می باشند. از نظر تعداد ساختمان های بدون اسکلت مناطق 4 و 16 ( حوالی ایستگاه راه آهن، جنوب تهران) و 20 تعداد بیشتری از ساختمان های بدون اسکلت را دارا هستند.
مناطق 10 و 17 و 18 دارای بالاترین تراکم ساختمانی در سطح شهر تهران است و مناطق 10 ، 17 ، 12 ، 16 ، 11 ، 14 ، 8 ، 20 و 18 نسبت به سایر مناطق دارای تراکم بیشتر ساختمان های آسیب پذیر هستند که در این میان مناطق 10 و 17 دارای وضعیت نامطلوب تری هستند.
در شهر تهران مناطقی مانند منطقه 10 ( بین نواب و آزادی و خیابان قزوین )، منطقه 12( بازار، 15 خرداد، مولوی و …)، منطقه 17 ( جنوب منطقه 10، بین قزوین و زمزم)، جنوب شرق منطقه 7، غرب منطقه 14، منطقه مرکز و شمال غرب منطقه 16، منطقه 20، 18، 1، 3 و 6 بطور پراکنده، غرب منطقه 8 و 19 و منطقه 4 بطور پراکنده دارای معابر کمتر از 6 متر هستند. اغلب این مناطق هم دارای تراکم جمعیتی بالا و هم ساختمان های با کیفیت نازل هستند.
از کل مساحت شهر تهران بیش از 3700 هکتار آن بافت فرسوده است ( حدود 6% مساحت) واز تعداد کل پلاک های ساختمانی تهران، بیش از 200000 پلاک در بافت فرسوده واقع شده ( حدود 17% تعداد کل پلاک ها) واز کل جمعیت ساکن تهران، بیش از 1100000 نفر در بافت فرسوده زندگی می کنند( حدود 14% جمعیت کل).
کارشناس مسکن گفت: جنگ روند رونق مسکن را متوقف کرده و تقاضا از کلانشهرها به شهرهای کوچک منتقل میشود.
بازار املاک دبی که در سالهای اخیر به یکی از امنترین پناهگاههای سرمایه برای ثروتمندان جهان تبدیل شده بود، اکنون نشانههایی از ضعف را نشان میدهد؛ موضوعی که همزمان با ادامه جنگ میان آمریکا و اسرائیل با ایران توجه تحلیلگران مالی را به خود جلب کرده است.
گزارشی از اکونومیست با استناد به دادههای «چشمانداز شهرنشینی جهان ۲۰۲۵» سازمان ملل نشان میدهد نقشهٔ پرجمعیتترین شهرهای جهان تغییر کرده است. سازمان ملل در روش جدید، بهجای مرزهای اداری شهرها، کل پهنهٔ پیوستهٔ شهری را محاسبه کرده؛ تغییری که باعث شده جاکارتا با ۴۲ میلیون نفر به پرجمعیتترین شهر جهان تبدیل شود و دَکّا نیز از توکیو پیشی بگیرد. در این رتبهبندی تازه، چهار شهر از پنج شهر نخست در آسیا قرار دارند و تنها شهر غیرآسیایی در میان ده شهر اول، قاهره است. این تغییرات نشان میدهد که تمرکز جمعیتی در آسیا همچنان رو به افزایش است و شهرهای بزرگی مانند جاکارتا، دَکّا و دهلی، با رشد سریع و گسترش پهنهٔ شهری، چالشهای جدیدی در حکمرانی و زیرساختها ایجاد میکنند. در حالی که سازمان ملل بر اهمیت این روند تأکید دارد، گزارش اکونومیست هشدار میدهد که آیندهٔ این ابرشهرها نیازمند مدیریت بهتر و سیاستگذاری هوشمندانه است تا علاوه بر کنترل رشد، از بروز فقر و ناپایداریهای شهری جلوگیری شود.
در این گزارش، برای بررسی وضعیت بازار مسکن در سال ۱۴۰۴، ابتدا با اتکا به شاخصهای منتشرشده از سوی مرکز آمار ایران روند کلی متغیرهای مرتبط تحلیل شده است. از آنجا که آخرین دادههای رسمی تا دیماه در دسترس بوده، نرخ رشد مربوط به ماههای بهمن و اسفند بهصورت محاسباتی برآورد شده است. در ادامه، با استفاده از دادههای عددی و اطلاعات میدانی بهدستآمده، عملکرد بازار مسکن در چهار فصل سال به تفکیک بررسی شده و تأثیر رویدادها و تحولات مهم هر فصل بر روندهای مشاهدهشده مورد تحلیل قرار گرفته است.
Δ