بحران بی‌برنامگی در مسکن؛ نه خانه‌ای برای مردم، نه انگیزه‌ای برای انبوه‌سازان

حمید حاج‌اسماعیلی  ضمن اشاره به نبود بانک اطلاعاتی دقیق از متقاضیان مسکن، آن را یکی از نشانه‌های ضعف مدیریت در این حوزه عنوان کرد.

او افزود: «دولت حتی موفق به شناسایی افراد فاقد مسکن نشده و این مسئله، برنامه‌ریزی هدفمند را ناممکن کرده است.»

وی با اشاره به رکود شدید بازار مسکن، کاهش قدرت خرید خانوارها را عامل اصلی این وضعیت دانست و گفت که سازوکار مشخصی برای تسهیل خرید اقساطی یا مشارکت در ساخت ارائه نشده است.

این کارشناس همچنین تأمین مالی طرح‌هایی مانند کالابرگ از محل صندوق ذخیره ارزی را نشانه‌ای از بحران منابع مالی دولت دانست و هشدار داد که پروژه‌های سرمایه‌بر همچون مسکن بیشترین آسیب را از این وضعیت می‌بینند.

او گفت: «ساخت مسکن بدون تغییرات اقتصادی یا جذب سرمایه‌گذار خارجی ممکن نیست. دولت باید از شعار دادن فاصله بگیرد.»

حاج‌اسماعیلی با اشاره به افزایش بی‌سابقه اجاره‌بها، خواستار پرداخت وام ودیعه از محل منابع بانکی یا صندوق ذخیره ارزی شد و آن را تنها راهکار کوتاه‌مدت برای حمایت از مستأجران توصیف کرد.

او  به تجربه کشورهای اروپایی در ساخت واحدهای کوچک برای مجردها اشاره کرد و گفت که ساخت خانه‌های ۳۰ تا ۴۰ متری می‌تواند بخشی از بحران فعلی را کاهش دهد. با این حال، به گفته او، سیاست‌های ساخت‌وساز در ایران همچنان ناکارآمد باقی مانده‌اند.