نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، بر اساس دادههای شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور، میانگین مصرف آب شرب در ایران حدود ۱۹۵ لیتر به ازای هر نفر در شبانهروز است؛ رقمی که نسبت به الگوی تعیینشده (۱۳۰ لیتر) فاصله قابلتوجهی دارد. در این میان، برخی استانها با مصرف بالاتر از میانگین ملی، سهم بیشتری در فشار بر […]
به گزارش اکوایران، بر اساس دادههای شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور، میانگین مصرف آب شرب در ایران حدود ۱۹۵ لیتر به ازای هر نفر در شبانهروز است؛ رقمی که نسبت به الگوی تعیینشده (۱۳۰ لیتر) فاصله قابلتوجهی دارد. در این میان، برخی استانها با مصرف بالاتر از میانگین ملی، سهم بیشتری در فشار بر منابع آبی دارند.
بر اساس اعلام رسمی، استانهای خوزستان، البرز، لرستان، زنجان، فارس و تهران در فهرست پرمصرفترین مناطق کشور قرار دارند. در پایتخت نیز میانگین مصرف روزانه به ۱۹۰ لیتر برای هر نفر میرسد؛ این در حالی است که کاهش حدود ۴۸ درصدی بارندگی نسبت به میانگین بلندمدت، شرایط منابع آبی تهران را با چالش جدی مواجه کرده است.
از سوی دیگر، برخی استانها با نزدیکشدن به الگوی مصرف، نمونهای از مدیریت صحیح منابع آبی را نشان میدهند. استانهایی مانند خراسان شمالی، سیستان و بلوچستان و مرکزی و همچنین شهر مشهد جزو کممصرفترین مناطق به شمار میآیند. برای مثال، مشهد با مصرفی حدود ۱۳۰ لیتر، دقیقاً مطابق با الگوی ملی حرکت میکند.
ایسنا نوشت، کارشناسان معتقدند که عواملی مانند فشار شبکه توزیع، رفتار مصرفکنندگان، تجهیزات مورد استفاده در منازل و فرهنگ عمومی مصرف، نقش مهمی در تفاوت مصرف آب میان استانها ایفا میکنند. برای نمونه، تنها یک دقیقه باز بودن دوش حمام میتواند بین ۱۵ تا ۲۰ لیتر آب مصرف کند و کولرهای آبی در روزهای گرم تا ۶۰۰ لیتر در روز مصرف دارند؛ اما استفاده از سایهبان یا تجهیزات کاهنده میتواند این رقم را تا حدی کاهش دهد.
در کنار مصرف خانگی، مسئله هدررفت آب در شبکهها نیز مطرح است؛ بهطوریکه حدود ۱۵ درصد آب در کشور به صورت فیزیکی هدر میرود که بخش عمدهای از آن ناشی از فرسودگی لولههاست. در مجموع، تداوم مصرف بالاتر از الگو، بهویژه در استانهای دارای منابع محدود، میتواند در آینده نزدیک منجر به اختلال در تأمین آب شود. شاید بازنگری در عادات روزمره و بهرهگیری از تجهیزات کممصرف، گامی مؤثر برای عبور از تابستانی کمبارش باشد.
گزارشی از اکونومیست با استناد به دادههای «چشمانداز شهرنشینی جهان ۲۰۲۵» سازمان ملل نشان میدهد نقشهٔ پرجمعیتترین شهرهای جهان تغییر کرده است. سازمان ملل در روش جدید، بهجای مرزهای اداری شهرها، کل پهنهٔ پیوستهٔ شهری را محاسبه کرده؛ تغییری که باعث شده جاکارتا با ۴۲ میلیون نفر به پرجمعیتترین شهر جهان تبدیل شود و دَکّا نیز از توکیو پیشی بگیرد. در این رتبهبندی تازه، چهار شهر از پنج شهر نخست در آسیا قرار دارند و تنها شهر غیرآسیایی در میان ده شهر اول، قاهره است. این تغییرات نشان میدهد که تمرکز جمعیتی در آسیا همچنان رو به افزایش است و شهرهای بزرگی مانند جاکارتا، دَکّا و دهلی، با رشد سریع و گسترش پهنهٔ شهری، چالشهای جدیدی در حکمرانی و زیرساختها ایجاد میکنند. در حالی که سازمان ملل بر اهمیت این روند تأکید دارد، گزارش اکونومیست هشدار میدهد که آیندهٔ این ابرشهرها نیازمند مدیریت بهتر و سیاستگذاری هوشمندانه است تا علاوه بر کنترل رشد، از بروز فقر و ناپایداریهای شهری جلوگیری شود.
در این گزارش، برای بررسی وضعیت بازار مسکن در سال ۱۴۰۴، ابتدا با اتکا به شاخصهای منتشرشده از سوی مرکز آمار ایران روند کلی متغیرهای مرتبط تحلیل شده است. از آنجا که آخرین دادههای رسمی تا دیماه در دسترس بوده، نرخ رشد مربوط به ماههای بهمن و اسفند بهصورت محاسباتی برآورد شده است. در ادامه، با استفاده از دادههای عددی و اطلاعات میدانی بهدستآمده، عملکرد بازار مسکن در چهار فصل سال به تفکیک بررسی شده و تأثیر رویدادها و تحولات مهم هر فصل بر روندهای مشاهدهشده مورد تحلیل قرار گرفته است.
در واپسین روز از آخرین هفته سال ۱۴۰۴، بازار مسکن شاهد دو رویداد معنادار است؛ رویداد اول به تعداد فایلهای فروش آپارتمان مربوط میشود که بسیار پایینتر از سطح متعارف روزهای رکود معاملاتی قرار دارد و رویداد دوم نیز قیمتهای «سکتهکرده» مدنظر فروشندههای این آپارتمانها است.
مدیرکل راه و شهرسازی استان تهران افزایش قیمت مصالح ساختمانی، رشد دستمزدها و کاهش نیروی کار در پی خروج اتباع خارجی را از جمله عوامل افزایش هزینه ساخت در پروژههای مسکن عنوان کرد.
Δ