از آغاز سفر ابدی نقاش گلدان‌ها تا رفتن فرشچیان و مرگ در سکوت یک نقاش

خبرگزاری مهر -گروه هنر-آزاده فضلی؛ یکی از افسوس‌های خبرنگاری هنری، انتشار خبر درگذشت چهره‌ها و مفاخر هنری است که هر کدام از آنها با آثارشان روح انسان‌ها را تازه می‌کردند. وقتی هنرمندی از این دنیا می‌رود، تنها یک چهره برای همیشه خاموش نمی‌شود؛ یک جهانِ رنگارنگ از احساس و زیبایی، یک آسمانِ پرستاره برای همیشه از دیدگان ما پنهان می‌گردد. آنها که با قلم، با قلمو، با نوای ساز یا با کلام، زندگی را برایمان رنگی‌تر کردند، امروز در آغوشِ یادها و در دل‌هایمان جاوید شده‌اند.

هنر بی‌پایان است، چون جریان زندگی ادامه دارد اما فقدان یک هنرمندِ بزرگ، همچون خاموشی ناگهانی یک ستاره در آسمان شب است؛ ستاره‌ای که همیشه با درخششش مسیر را به ما نشان می‌داد. هر لحنی که باقی مانده، هر رنگی که بر بوم باقی مانده، هر خطی که در دفتر خاطرات هنر حک شده، نوای دستانِ آنهاست که در اعماق وجودمان به صدا درمی‌آید. اما هنرمندان تنها در لحظه زندگی نیستند که تأثیرگذارند؛ آنها با آثارشان چراغی می‌افروزند که نسل‌ها بعد از آن روشن می‌ماند. آثار هنری مانند گنجینه‌هایی فرهنگی و تاریخی، میراثی ارزشمند برای آیندگان به جای می‌گذارند. نسل‌های بعد از ما، با لمس این آثار، نه تنها با تاریخ و فرهنگ جامعه‌شان آشنا می‌شوند، بلکه با قلب‌های انسانی که روزگاری مثل ما می‌تپید، هم‌دلی می‌کنند.

هنر زبان مشترکِ تمام انسان‌هاست. گاهی آثاری که قرن‌ها پیش خلق شده‌اند، هنوز می‌توانند ما را به گریه وادارند، به خنده، به تفکر. این پیوندِ عمیقِ انسان‌ها، حسِ همدلی و همبستگی را در جامعه‌ ما زنده نگه می‌دارد. بسیاری از هنرمندان، آثاری را خلق کردند که بیش از زیبایی، پیامی داشت؛ پیامِ آزادی، پیامِ عدالت، پیامِ امید و مقاومت. این پیام‌ها، حتی پس از درگذشت خالقان‌شان، ادامه پیدا می‌کنند و همچون چراغی راهنما، مسیر مبارزات اجتماعی و تغییرات مثبت را روشن می‌کنند. در نهایت، هنر به ما آرامش می‌دهد. برای کسی که درد می‌کشد، برای کسی که اندوه در دل دارد، برای کسی که در جستجوی تسلی است، آثار هنری پناهگاهی امن می‌شوند. هنر، مرهمی بر زخم‌های روح، و موهبتی است که حتی پس از وداع هنرمندان، بر زمین باقی می‌ماند.

هنرمندان می‌روند اما هنرشان جاودانه می‌شود. ستاره‌ها خاموش می‌شوند، اما نورشان در تاریکی شب‌ها می‌درخشد و ما باید حافظه این درخشش باشیم.

به رسم سالانه گروه هنر خبرگزاری مهر، یادی از درگذشتگان عرصه هنرهای تجسمی خواهیم داشت و برای شادی روح آنها فاتحه‌ای قرائت می‌کنیم. روحشان شاد و یادشان گرامی.

در ادامه به بازخوانی اخبار ناگوار از سفر ابدی هنرمندان تجسمی در سال ۱۴۰۴ می‌پردازیم.

اول فروردین؛ پروانه اعتمادی

پروانه اعتمادی هنرمند نقاش تجربه‌گرا روز اول فروردین ماه در ۷۸ سالگی دار فانی را وداع گفت. پروانه اعتمادی همسر رویین پاکباز تاریخ‌نگار هنر، منتقد و نقاش نوگرای ایرانی است که نقش مهمی را در تبدیل رشته تاریخ هنر به یک زمینه علمی و دانشگاهی در ایران بر عهده داشته‌است.

آثار پروانه اعتمادی در موزه‌های معتبری چون موزه هنرهای معاصر تهران و مرکز ژرژ پمپیدو پاریس نگهداری می‌شوند. پروانه اعتمادی متولد ۱۳۲۶ در بیرجند، هنرمندی تجربه‌گرا است که در طول بیش از پنج‌ دهه فعالیت خود، دوره‌های کاری متفاوتی را تجربه کرده و به تکنیک‌های مختلفی رو آورده است. اعتمادی بیش‌از همه با نقاشی‌هایی که از طبیعت بی‌جان خلق کرده شناخته می‌شود. او نماهای خانگی یا اشیا آشنا و معمولی از زندگی روزمره را با زبانی ساده، خلاصه و گاه شاعرانه به تصویر می‌کشید. در این نقاشی‌ها، فرم و شکل ظاهری اشیا بر روایت و بیانگری غلبه دارد. وی قدرت کشف زیبایی در چیزهایی را داشت که شاید در نگاه عموم زیبا به نظر نرسند مثل بطری‌ها، پیت‌های حلبی و گلدان‌ها.

اعتمادی، نقاشی را نزد بهمن محصص آغاز کرد و تنها شاگرد مستقیم این هنرمند محسوب می‌شود. وی وارد دانشکده هنرهای زیبای تهران شد، اما ۲ سال بعد تحصیل را نیمه‌کاره رها کرد. پروانه اعتمادی با نقاشی‌های طبیعت بیجان و به‌طور اخص نقاشی‌های سیمانی در دهه ۱۳۵۰ شناخته می‌شود. اعتمادی از اواخر دهه چهل به تجربه‌گرایی‌های فرمی رو آورد. شاخص‌ترین آثار او نقاشی‌های طبیعت بی‌جان ساده، خلاصه و بدون ‌جزئیاتی است که روی بافت خشن سیمانی تصویر کرده است.

۱۹ اردیبهشت؛ عنایت‌الله نظری نوری

عنایت‌الله نظری نوری هنرمند پیشکسوت نقاشی که دنیا را مثبت و رنگی می‌دید، ۱۹ اردیبهشت بر اثر ایست قلبی درگذشت. عنایت‌الله نظری نوری متولد ۱۳۱۶ تهران بود. اگرچه او بیشتر با آثار خط نستعلیق شکسته و پالت رنگی متنوع‌اش شناخته می‌شود اما علاوه بر کالیگرافی در زمینه نقاشی آبرنگ هم تجارب بسیاری داشته است. او دانش‌آموخته‌ رشته‌ ادبیات در دانشگاه تهران بود و دوره‌ ممتاز نقاشی را در جهاد دانشگاهی هنر سپری کرده بود. نوری نقاشی و هندسه‌ خط را نزد استادانی چون ایزدپناه و رضا مافی فرا گرفته بود. مجموعه‌ای از کالیگرافی‌ها و منظره‌نگاری‌های آبرنگ او از طبیعت نواحی مختلف ایران همچون کوهستان‌های نطنز که با عنوان «ایران من سلام» در گالری شکوه تهران به نمایش درآمد، توجه‌ بسیاری را به خود معطوف کرد.

این هنرمند نقاش تمایل خود به بهره‌گیری از طیف‌های گوناگون رنگی را ملهم از اهمیت رنگ‌ها در هنرهای ایلاتی و فرهنگ عشایر ایران می‌داند؛ «من دنیا را مثبت و رنگی می‌بینم. وقتی مثبت فکر می‌کنید دنیا را نیز مثبت می‌بینید. انسان از نفس، عقل، خرد و عشق تشکیل شده است. من تابع عقل نیستم؛ پیرو عشق هستم.»

اولین حضور عنایت‌الله نظری‌نوری در حراج‌ها به خرداد ۱۳۹۲ (می ۲۰۱۳) در حراج تهران بازمی‌گردد. آثار او تا سال ۲۰۲۱، سه مرتبه در حراج‌های داخلی و خارجی حضور مستمر داشته و همه آثار او در حراج به فروش رسیده است. گران‌ترین اثر این هنرمند تا سال ۲۰۲۱ در هشتمین دوره حراج تهران به مبلغ ۹,۱۶۳ هزار دلار در خرداد ماه سال ۱۳۹۳ چکش خورده است.

۲۶ اردیبهشت؛ حمیدرضا درجاتی عکاس ورزشی

حمیدرضا درجاتی عکاس خبری ورزشی روز ۲۶ اردیبهشت در پیست اتومبیلرانی آزادی به شدت مصدوم و سپس درگذشت. مراسم تشییع پیکر این عکاس ۲۸ اردیبهشت از مقابل خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

حمیدرضا درجاتی، همواره به عنوان عکاسی پرتلاش، زحمتکش و فعال در عرصه خبر و مطبوعات شناخته می‌شد. پویایی و انرژی سرشار او در ثبت لحظات ناب و انعکاس رویدادهای مختلف، ستودنی بود. علاوه بر جدیت در کار، چهره شوخ و صمیمی‌اش، او را در قلب همکاران و دوستان جای داده بود.

درگذشت نقاش اساطیری و مشروطه

شهاب موسوی‌زاده هنرمند نقاش و طراح روز ۱۲ خرداد در ۸۰ سالگی دارفانی را وداع گفت. موسوی‌زاده، در آثارش با نگاهی واقع نمایانه، وقایع و چهره‌های جنبش مشروطه را به تصویر می‌کشید و در دهه‌های اخیر و به تدریج رویکردی سمبولیستی در آثارش پدیدار شد؛ او به مضامین اساطیری چهره‌های تاریخی و ادبی و زندگی مردم ایران روی آورد. پرده‌های بزرگ او آکنده از پیکره‌ها غالباً زنان هستند، پرده‌هایی پرجمعیت پر رمز و راز و سرشار از روایت که بی‌شباهت به نقاشی قهوه خانه‌ای هم نبود.

۲۲ خرداد؛ رامین درم‌بخش

رامین درم‌بخش فرزند زنده‌یاد کامبیز درم‌بخش که نقاش و فعال در زمینه انیمیشن بود، روز ۲۲ خرداد دار فانی را وداع گفت. رامین درم‌بخش در سال ۱۳۴۴ در تهران متولد شد؛ رامین به علت اینکه مادرش آلمانی (هلگا) است، ۲۵ سال در آلمان کار و زندگی کرد و در سال ۱۳۸۳ برای همیشه با خانواده اش به ایران مراجعت کرد. رامین از همان دوران نوجوانی چون در خانواده‌ای هنری بزرگ شده بود، نقاشی و عکاسی را شروع کرد ولی حرفه اصلی‌اش گرافیک کامپیوتر، طراحی وب و ساخت فیلم‌های انیمیشن سه بعدی است که تحصیلات آن را در آلمان با درجه عالی به پایان رسانده است. این هنرمند در چندین نمایشگاه داخلی و خارجی از جمله «شمال تا شمال غربی»، «باران بهانه شد» و «کادو آرت» شرکت کرده است. وی همچنین همراه پدرش انیمیشن «دلقک‌ها» را ساخت.

۲۳ خرداد؛ شهادت منصوره عالیخانی

منصوره عالیخانی هنرمند نقاشی بود که با رنگ، غوغا می‌کرد و علیرغم ناملایمات روزگار و بیماری‌اش، آثاری حماسی و زیبا می‌آفرید. او در سحرگاه ۲۳ خرداد در کنار همسرش سعید برجی دانشمند کشورمان، به شهادت رسید. رفتنش به قول سیدمسعود شجاعی طباطبایی، از جنس غروب نیست بلکه از جنس طلوع است. وی از شاگردان کاظم چلیپا بوده و در آخرین روزهای حیاتش مشغول خلق یک اثر عاشورایی بود که با شهادتش نیمه کاره ماند.

منصوره عالیخانی متولد ۱۳۴۶ بود. وی تحصیلات خود را در مقاطع لیسانس و فوق لیسانس نقاشی از دانشگاه‌های الزهرا و سوره به اتمام رساند و در ادامه به تدریس در دانشگاه هنر کاشان، هنرستان سوره و موسسات آموزشی هنری پرداخت. برگزاری کارگاه‌های آموزشی هنری، مدیریت مرکز مهارت‌های هنری دانشگاه سوره، حضور در نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی، تصویرسازی کتاب و داوری جشنواره‌های هنری از جمله داوری جشنواره «هزار و یک بسم‌الله» و «حماسه هنر»، از دیگر فعالیت‌های منصوره عالیخانی هستند. وی با شرکت در رقابت‌های هنری موفق به کسب جوایز و الواح تقدیری متعددی از جمله جایزه برگزیده جشنواره ۱۴۰۴ شده است.

تخصص منصوره عالیخانی در زمینه‌های نقاشی، تصویرسازی کتاب و پژوهش هنر بوده است.

۲۵ خرداد؛ صالح بایرامی

صالح بایرامی هنرمند طراح گرافیک مطبوعاتی در حمله رژیم صهیونیستی روز یکشنبه ۲۵ خرداد ۱۴۰۴ در جریان حمله رژیم صهیونسیتی به خیابان نیاوران و میدان قدس تهران، در حالی که احتمالا پشت چراغ قرمز بود با اصابت موشک به شهادت رسید.

اول مرداد؛ احمد وثوق احمدی

احمد وثوق احمدی هنرمند نقاش روز اول مرداد ۱۴۰۴ درگذشت و روز ۴ مرداد در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) به خاک سپرده شد.

۱۸ مرداد؛ محمود فرشچیان

محمود فرشچیان هنرمند پیشکسوت نگارگر و نقاش، سحرگاه روز ۱۸ مرداد در آمریکا درگذشت. پیکر محمود فرشچیان در اصفهان و کنار مقبره صائب تبریزی به خاک سپرده شد.

محمود فرشچیان متولد ۴ بهمن ۱۳۰۸ در اصفهان بود. پدر فرشچیان که نماینده فرش اصفهان بود، او را به کارگاه نقاشی میرزا آقا امامی برد و امامی به استعداد فرشچیان در زمینه نقاشی پی برد. فرشچیان پس از آموزش نزد او و عیسی بهادری و دانش‌آموختگی از مدرسه هنرهای زیبای اصفهان، برای گذراندن دوره هنرستان هنرهای زیبا به اروپا سفر کرد و چندین سال به مطالعه آثار هنرمندان غربی در موزه‌ها پرداخت.

فرشچیان بنیان‌گذار مکتب خود در نقاشی ایرانی بود که پایبند به شکل کلاسیک همراه با استفاده از تکنیک‌های جدید برای توسعه دامنه نقاشی ایرانی بود. او به این شکل هنر، روح جدیدی بخشید و آن را از رابطه همزیستی تاریخ با شعر و ادبیات تغذیه کرد تا استقلالی به این هنر بدهد که پیش از آن کمتر سابقه داشت. نقاشی‌های قدرتمند و نوآورانه او پویا و گسترده و پر از جنب و جوش بودند، با تلفیقی جذاب از عناصر سنتی و مدرن، که ترکیبات سبک منحصر به فرد او در نقاشی بودند. برخی از توانایی‌های او احساس فوق‌العاده خلاقیت، نقوش متحرک، خلقت فضای‌های گرد و منحنی، خطوط نرم و قدرتمند، و خلقت رنگ‌های مواج بودند.

آثار فرشچیان یک ترکیب دل‌انگیز از اصالت و نوآوری بود. آثار او از شعر کلاسیک، ادبیات فارسی، قرآن، کتاب‌های مقدس مسیحیان و یهودیان، و همچنین تخیل عمیق خود او تأثیر گرفته بود. فرشچیان نقش مهمی در معرفی هنر ایران به صحنه بین‌المللی هنر ایفا کرده بود. او دعوت شد تا در دانشگاه‌های متعدد و مؤسسات هنری صحبت کند. شش کتاب و مقالات متعددی در مورد آثار وی منتشر شده است. طراحی پنجمین ضریح حرم امام رضا علیه السلام و طراح ضریح جدید مقبره سیدالشهدا علیه السلام در کربلا از جمله مهمترین کارهای این هنرمند پیشکسوت بوده است. طراح ضریح جدید مقبره سیدالشهدا علیه السلام با مهارت استادان طلاکار و نقره کار ایران به اجرا درآمده و در سال ۱۳۹۱ در قم رونمایی و سپس به کشور عراق منتقل شد.

۲۰ شهریور؛ احمد طالبی

احمد طالبی هنرمند نقاش، مجسمه‌ساز و طراح روز ۲۰ شهریور در سن ۵۲ سالگی درگذشت. زنده‌یاد طالبی هنرمند نقاش، مجسمه‌ساز، طراح فیگوراتیو و مدرس دانشگاه متولد ۱۳۵۲ بود. در کارنامه حرفه‌ای وی می‌توان به مدیر گروهی دانشگاه کمال‌الملک نوشهر، مدیر گروهی دانشگاه علمی کاربردی واحد ۳۵ تهران، مدیریت آموزش انجمن هنرمندان نقاش ایران، رئیس انجمن هنرهای تجسمی آذربایجان غربی- شهرستان خوی و تأسیس آموزشگاه فرهنگی و هنری اتود در تهران و کرج اشاره کرد.

۲۹ شهریور؛ فرهاد جمشیدی

فرهاد جمشیدی هنرمند نقاش و تصویرگر که معروف به «تصویرگر اسطوره‌ها» است، روز ۲۹ شهریور در ۵۵ سالگی درگذشت. جمشیدی کار تصویرسازی را از سال ۱۳۷۷ با نشر همکلاسی آغاز کرد و سپس در انتشارات مدرسه و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان همکاری داشت و تصویرگری کتاب‌هایی از انتشارات قدیانی، افق، عروج اندیشه، وزیر، مهراب، قلم طلایی و نیستان را انجام داد. وی در مجلات رشد نیز فعالیت داشت.

فرهاد جمشیدی علاوه بر فعالیت حرفه‌ای، در عرصه آموزش نیز نقش مهمی داشت و سال‌ها به تربیت نسل جوان تصویرگران پرداخت. او در جشنواره‌های مختلف هنری از جمله جشنواره‌های فجر حضوری فعال داشت و نامش به‌عنوان یکی از پیشکسوتان این حوزه ثبت شده است.

۱۲ مهر؛ محمدعلی ذوالقدر

محمدعلی ذوالقدر هنرمند نگارگر و نقاش پیشکسوت روز ۱۲ مهر به علت بیماری دارفانی را وداع گفت. مرحوم ذوالقدر متولد ۱۳۳۰ بود و از نوجوانی شروع به تحقیق و پژوهش عملی در رشته‌های مینیاتور سبک صفوی و قاجار کرد و به مرور در نقاشی رنگ روغن، مرمت آثار هنری قدیمی و طراحی و ساخت قاب آیینه و قلمدان به‌صورت خودآموخته به درجات بالایی از مهارت رسید و به تمام فنون و ریزه‌کاری‌های این هنرها واقف شد. وی با همت و پشتکار زیاد طی سال‌های متمادی موفق به آموختن فن نقاشی پشت شیشه شده بود و آثار وی پس از نمایشگاه انفرادی در موزه نقاشی پشت شیشه به‌یادگار مانده است.

این هنرمند طی سال‌ها نمایشگاه‌های انفرادی و جمعی موفقی در نگارخانه هنر ایران، فرهنگسرای نیاوران و انجمن نقاشی پشت شیشه ایران داشت و در اثر ممارست و دقت در آثار هنری قدیمی مانند مجسمه‌ها، خطوط برجسته مذهب ایرانی و هندی، تذهیب و نقاشی گل و مرغ و مانند آنها به مهارت قابل توجهی رسیده بود و همیشه به اذعان کارشناسان هنری در تشخیص صحت و سقم این آثار به درستی قضاوت می‌کرد.

اول آبان؛ واحد خاکدان

واحد خاکدان هنرمند نقاش باسابقه که در زمینه نقاشی هایپررئالیست تحولی شگرف ایجاد کرده بود، که مدتی در بستر بیماری بود، اول آبان ۱۴۰۴ درگذشت. واحد خاکدان متولد آذرماه ۱۳۲۹ در تهران و دیپلم هنرستان هنرهای زیبایی تهران و لیسانس معماری داخلی دانشکده هنرهای تزئینی دارد. او در اوایل دهه شصت شمسی به آلمان مهاجرت کرد و پس از آن در ایران و آلمان زندگی و کار می‌کرد.

نقاشی‌های واحد خاکدان عکس‌گونه و رازآمیزند و شمه‌هایی از رئالیسم جادویی دارند. او از کودکی به‌واسطه پدرش، ولی‌الله خاکدان که از پیشگامان طراحی صحنه ایران بود با هنر خو گرفت. انباشتگی اجسام، سکون و فضای محدود از ویژگی‌های شاخص این دوره از نقاشی‌های واحد بود. خاکدان روی داستان‌های شخصی تمرکز می‌کرد و به نشانه‌ها و جزئیات ارزش مضاعفی می‌بخشید. اینگونه، به تکه‌های درهم‌شکسته‌ خاطره را در فضایی محدود گردهم می‌آورد و این مجموعه را در مسیر گذر زمان قرار می‌دهد. خاکدان از موضعی نوستالژیک به خاطرات گذشته می‌نگرد یا به‌ تعبیر دیگر به‌واسطه‌ اشیاء به گذشته می‌اندیشد. اشیاء متعلق به دوره‌های مختلف زندگی خود را در قاب‌هایش تلنبار می‌کند و تجارب زیسته‌ خود را با لحنی سمبولیک در قالب عناصری می‌ریزد که باری از حسرت و اندوه را به دوش می‌کشند.

چمدان‌ها، قاب عکس، قفسه‌ چوبی، کت و شلوار، ملافه، بسته‌های روزنامه، عروسک و بسیاری اشیاء دیگر که گویی در طی سال‌ها در کنج انباری تلنبار شده و به یادگار مانده‌اند. او با اتکا به تکنیک فوتورئالیستی‌ و بهره‌گیری از گزینه‌های رنگی و بافت‌ها، غباری از کهنگی بر تصاویر می‌نشاند و اشیائی عتیق، هاله‌مند و بت‌واره (فتیشیستی) می‌آفریند. بت‌هایی که در گذر زمان دچار ویرانی و کهنگی شده‌اند اما خود این ویرانی بر هاله‌ دور هر یک از آنها و تقدسشان افزوده و آنها را خواستنی‌تر و توأمان دست‌نیافتنی‌تر می‌کند.

با این‌همه واحد به دنبال بازسازی تاریخچه و گذشته‌ شخصی یا ملی خود نیست. وطن برای واحد خاکدان به یک جای متغیر و مبهم تبدیل شده است؛ جایی هم‌زمان در ایران و آلمان، گذشته و حال، رویا و واقعیت. و این وضعیت بینابینی در همه‌ ابعاد تابلوهای‌ او رخنه کرده است.

۱۴ آبان؛ ناصر آراسته

ناصر آراسته هنرمند نقاش پیشکسوت چهارشنبه ۱۴ آبان در ۸۳ سالگی درگذشت. ناصر آراسته متولد ۱۳۲۱، در سال ۱۳۴۰ تحصیل در هنرستان هنرهای زیبای تهران را آغاز کرد و دوره لیسانس نقاشی را در دانشکده هنرهای زیبای تهران گذراند. از ۱۳۴۷ به مدت سه سال در بخش دکورسازی سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران کار کرد. آراسته، نقاشی‌هایش را بارها در نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی در ایران و دیگر کشورها به نمایش گذاشته است. مصورسازی مجموعه‌هایی از داستان‌های کلیله و دمنه برای کودکان از دیگر فعالیت‌های آراسته است.

بهمن ۱۴۰۴؛ احمد امین‌نظر

احمد امین‌نظر هنرمندی که نقاشی ایرانی را با مدرنیسم غرب پیوند داد، در بهمن ماه ۱۴۰۴ در منزلش و در بی‌خبری درگذشته بود اما کسی متوجه نشده بود و پیکر او در اسفند پیدا شد.

نقاشی‌های احمد امین‌نظر، بیان ناب نقاشانه‌ای بود که در نگرشی خودبسنده و بیانگر رشد می‌کرد.

او که دست‌پرورده استادانی چون هانیبال الخاص و محسن وزیری‌مقدم بود و به واسطه زندگی و تحصیل در آلمان با گرایش‌های نئواکسپرسیونیستی غرب آشنا شد و سپس با تعمق در بافتار و جوهره هنر تمدن‌هایی چون هند، چین، ژاپن و به‌ویژه ایران همبستگی تازه‌ای از نگرشی مدرن با حساسیت شرقی را در آثار خود ایجاد کرد. امین‌نظر را با نقاشی‌هایی با مضامین اسطوره‌ای و یا برگرفته از نگارگری ایران می‌شناسند که در آنها به کنکاش در خصلت‌های انسانی در بیانی استعاری می‌پردازد.

۸ اسفند؛ اصغر خمسه

اصغر خمسه هنرمند عکاس مطبوعاتی و خبری که سال‌ها در خبرگزاری مهر نیز به عنوان عکاس خبری و مستند حضور داشت، پس از تحمل یک دوره بیماری سرطان، ظهر جمعه ۸ اسفند در سن ۶۲ سالگی درگذشت.

قرار بود مراسم تشییع پیکر اصغر خمسه ۱۰ اسفند از مقابل خانه هنرمندان ایران برگزار شود که به دلیل حمله ددمنشانه رژیم صهیونسیتی و آمریکا به ایران در روز ۹ اسفند، مراسم خاکسپاری او غریبانه برگزار شد.

خمسه طی سال‌های فعالیت حرفه‌ای خود نه تنها در حوزه‌های ورزشی، سیاسی و اجتماعی آثار شاخصی از خود به جای گذاشت، بلکه به عنوان راوی رنج انسان‌ها و روایتگر وجوه انسانی جامعه شناخته می‌شد. از جمله مجموعه‌های او می‌توان به عکس‌های قربانیان اسیدپاشی و روایت زندگی نیازمندان، از جمله مجموعه‌ای که داستان فروش کلیه یک نیازمند را به تصویر کشید، اشاره کرد که در سطح بین‌المللی نیز مورد توجه قرار گرفت.