به امید روزی که تمامی صحنه‌ها بازتاب دهنده‌ امنیت و بهروزی ایران باشند

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی رادیو ‌نمایش، محسن سوهانی مدیرکل هنرهای نمایشی رادیو و رادیونمایش به مناسبت ۷ فروردین روز جهانی تئاتر و روز ملی هنرهای نمایشی هفتم فروردین (۲۷ مارس) یادداشتی را به نگارش درآورد.

در این یادداشت آمده است:

«روز جهانی تئاتر و روز ملی هنرهای نمایشی در ایران را به یکایکِ نمایشگران، به ویژه هنرمندان گرامی نمایش رادیویی که با جادوی صدای خود از پرنیان تخیل پناهگاهی برای جان ها می سازند، صمیمانه تبریک می گویم. امید که هنرِ شما ارجمندان همچون گوهری شب چراغ، بر تاریکی های جهان نور بیفشاند.

این روز فرصتیست تا بار دیگر به یکی از کهن ترین رسالت های هنر نمایش بیندیشیم: تسلی بخشی به جان های دردمند. روز جهانی تئاتر در سراسر جهان گرامی داشته می شود، اما امسال برای ما در ایران، با آتش جانسوزی که بر پیکر این سرزمین زبانه می‌کشد، معنایی دیگر یافته. جنگی تمام‌ عیار که بیش از هر چیز ذهن و روان مردم را تهدید می کند، و ما را به یاد وظیفه‌ کهن هنرهای نمایشی می‌اندازد: تسلی‌ گری.

تسلی، به معنای فراموشیِ درد نیست، بلکه رویارویی آگاهانه با رنج و یافتن راهی برای زیستنی پر معنا به صلح در کنار یکدیگر، به قامتِ «مای جمعیِ ایرانیان» است؛ سی مرغ های پراکنده ای با اندیشه ها و سلیقه های گوناگون که هرگاه کیان میهنشان در معرض تهدید قرار گیرد، به هم می پیوندند و بازنمای «اسطوره‌ سیمرغ» در مقام جان یکپارچه‌ ایران می شوند.

تنت قاف است و جانت هست سیمرغ

ز سیمرغی تو محتاجی به سی مرغ

این همگرایِ ملی همان جوهره ایست که در فرهنگ ایرانی، از سوگ سیاوش و یا دکتر زریران تا نقالی، پرده خوانی و تعزیه و حتی نمایش های امروز، ساری و جاری بوده است؛ همان حقیقتی که تئاتر را به پناهگاهی جمعی بدل می کند. در جهانی که هر روز ناجوانمردانه پیوندهای انسانی را سست تر می سازد، هنرهای نمایشی چه بر صحنه و چه در قالب نمایش رادیویی، تمرینی برای «ما شدن» هستند.

نمایش رادیویی با تکیه بر قدرت صدا، بی آن که نیازمند حضور جسمانی باشد، حضوری از معنا می آفریند؛ فضایی صمیمانه و بی واسطه که در آن می توان بی پرده خندید، گریست و دوباره به هم نَفَسی اعتماد کرد. این هنر، در روزگاری که دست بسیاری از مردم از سالن های نمایش کوتاه است، به تئاتری در دسترس بدل می شود؛ تئاتری که از موج رادیو می گذرد و آرامش را به ذهن ها و خانه ها می آورد.

در پایان، بار دیگر روز جهانی تئاتر و روز ملی هنرهای نمایشی را به همه‌ هنرمندان این عرصه تبریک می گویم؛ به ویژه نمایشگرانِ رادیویی که در دشوارترین لحظه ها و سرد و گرم روزگاران، همواره با صدای گرم خود آرامش و همدلی هدیه بخشیده اند.

امید که این آیینِ دیرین همچنان پناهگاهی برای صلح، همدلی، آرامش و بازسازی روانِ جامعه و تاب آوریِ جمعی در گذری سیمرغ وار از ناملایمات به قله‌ قافِ پیروزی و سرفرازی باشد.

به امید روزی که تمامی صحنه ها و همه‌ امواج رسانه ای، بازتاب دهنده‌ امنیت، آرامش، بهروزی و پیروزیِ پایدار این این مرز و بوم شوند.»