فیلترشکن‌های که مردم را محدود کردند و دست دشمن را باز!

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از سیتنا، در یک دهه اخیر، سیاست فیلترینگ پلتفرم‌های اجتماعی و ارتباطی در ایران، به یکی از اصلی‌ترین ابزار‌های مدیریت فضای مجازی تبدیل شده است. با مسدود شدن گسترده اپلیکیشن‌هایی مانند اینستاگرام، تلگرام، واتساپ، توییتر و یوتیوب، میلیون‌ها کاربر ایرانی برای ادامه ارتباطات روزمره، شغلی یا آموزشی خود، ناچار به استفاده از ابزار‌های دور زدن فیلتر شده‌اند.

این ابزار‌ها که تحت عنوان عمومی «فیلترشکن» شناخته می‌شوند، عمدتاً از منابع ناشناخته یا توسعه‌دهندگانی با هویت مبهم ارائه می‌شوند. اکثر آنها رایگان‌اند و دسترسی کامل به اطلاعات دستگاه، ارتباطات شبکه، فایل‌ها، موقعیت مکانی و حتی دوربین و میکروفن کاربر را می‌طلبند. این واقعیت باعث شده تا بسیاری از کارشناسان حوزه امنیت سایبری هشدار دهند که فیلترشکن‌ها، شاید خود تهدید بزرگتری از محتوای فیلترشده باشند.

به‌عبارت دیگر، در حالی که هدف اولیه از فیلترینگ، کاهش تهدیدات فرهنگی، سیاسی یا امنیتی عنوان می‌شود، نتیجه عملی آن می‌تواند افزایش وابستگی کاربران به ابزار‌هایی باشد که خود به‌مراتب خطرناک‌ترند و می‌توانند به ابزاری برای نفوذ دشمنان تبدیل شوند.

ضیایی‌پرور: فیلترینگ، بستر نصب فیلترشکن‌های جاسوسی اسرائیلی است

در همین راستا، حمید ضیایی‌پرور، استاد حوزه ارتباطات، اخیراً با انتشار پستی در شبکه‌های اجتماعی هشدار داد که سیاست فیلترینگ در ایران عملاً موجب گسترش استفاده از فیلترشکن‌هایی شده که بسیاری از آنها توسط رژیم صهیونیستی یا نهاد‌های اطلاعاتی بیگانه توسعه یافته‌اند.

وی ادامه داد: «حالا بهتر می‌توان فهمید که سیاست فیلترینگ پلتفرم‌های اجتماعی در ایران، روشی برای نصب چند ده میلیون فیلترشکن جاسوسی اسرائیل روی گوشی‌های مردم و حتی مسئولین و خانواده‌های آنها بوده است. مدافعین و مجریان فیلترینگ، آگاهانه یا ناآگاهانه در زمین اسرائیل بازی کرده‌اند.»

این سخنان بازتاب نگرانی جدی از یک نقض امنیت ملی در مقیاس گسترده است؛ چرا که کاربران ایرانی با اعتماد به ابزار‌هایی که به‌عنوان «راه‌حل» برای فیلترینگ معرفی شده‌اند، در معرض تهدید مستقیم اطلاعاتی، سایبری و حتی فیزیکی قرار می‌گیرند.

بازنگری فوری در سیاست‌های فیلترینگ ضروری است

به گزارش سیتنا، اگر هدف از فیلترینگ، حفظ منافع ملی و امنیت فرهنگی کشور است، نمی‌توان از پیامد‌های فنی و امنیتی آن چشم‌پوشی کرد. میلیون‌ها فیلترشکن بدون نظارت، روی گوشی‌های مردم نصب شده‌اند، و در فقدان زیرساخت‌های جایگزین قابل‌اعتماد، این روند ادامه دارد.

سیاست‌گذاران باید به این پرسش پاسخ دهند: آیا فیلترینگ کنونی، کشور را امن‌تر کرده، یا عملاً مسیر را برای نفوذ اطلاعاتی دشمن هموارتر ساخته است؟