سیستم انتحاری آنچلوتی در تیم ملی / برزیل با ۴ مهاجم به دیوار خورد

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از همشهری‌آنلاین، برزیل در هر حالتی یکی از مدعیان قهرمانی است. در دوره قبلی با بدشانسی به مراکش باختند. این بار با کارلو آنچلوتی که متخصص جام آوردن است، ادعای بیشتری دارند. مشکل این‌جاست که سلسائو (لقب تیم ملی برزیل به معنی منتخب) از سال ۲۰۲۳ تاکنون چهار مربی مختلف داشته و ۸۴ بازیکن مختلف حداقل یک بار در این بازی‌ها حضور داشته‌اند.

کارلتو فقط ۴بازی رسمی در مرحله مقدماتی جام جهانی از منطقه آمریکای جنوبی را تجربه کرد که دو تای آنها تشریفاتی بود، چون برزیل صعودش را قطعی کرده بود. در نتیجه، بیشتر کار او در فاصله ۷بازی دوستانه از زمان پایان مرحله مقدماتی انجام شد.

هافبک‌ها

سرمربی ایتالیایی سیستمی تهاجمی با ۲هافبک و ۴مهاجم را ترجیح داده است. کاسمیرو (۱۰ بازی شروع کننده) و برونو گیمارش (۹) بیشترین بازی را در ترکیب اصلی تحت هدایت آنچلوتی انجام داده‌اند، در کنار وینیسیوس جونیور (۹). سیستم ۴-۲-۴ بازتابی از عدم تعادل در پست‌های بازیکنان در دسترس سرمربی برزیل است. در حالی که به نظر می‌رسد زوج خط میانی تثبیت شده‌اند، ۴پست تهاجمی هنوز جای کار دارند، به خصوص پس از مصدومیت رودریگو، که از سال ۲۰۲۳ با ۸گل، بهترین گلزن برزیل است، و استوائو، که با ۵گل، بهترین گلزن دوران آنچلوتی است.

مهاجمان

وینیسیوس و رافینیا پرکارترین زوج در این خط هستند. وینیسیوس در ۵فصل گذشته در ۲۵۷ بازی در تمام رقابت‌ها برای رئال مادرید، آمار ۱۸۳ مشارکت گل را ثبت کرده است، با نرخ ۰.۷۹ گل در هر بازی، اما آمار او برای برزیل به ۱۷ تاثیرگذاری در ۴۸ بازی کاهش یافته است، با نرخی کمتر از نصف (۰.۳۶ گل در هر بازی).

همین امر در مورد رافینیا نیز صدق می‌کند، او در ۱۷۷ بازی برای بارسلونا ۱۲۷ تاثیرگذاری (۰.۷۲ در هر بازی) و در مقایسه با ۱۸ مشارکت گل در ۳۸ بازی برای سلسائو (۰.۴۷ در هر بازی). بنابراین، آنها در باشگاه خودشان بهتر از تیم ملی هستند.

با توجه به اینکه به جز ایگور تیاگو از برنتفورد که انتظار نمی‌رود در ترکیب اصلی قرار بگیرد، گزینه مشخصی برای مهاجم نوک وجود ندارد و ژائو پدرو هم خط خورده، این احتمال وجود دارد که وینیسیوس یا رافینیا به‌عنوان ۲مهاجم نوک بازی کنند. وینی ۵۷٪ از دقایق بازی خود را زیر نظر آنچلوتی برای برزیل به عنوان مهاجم نوک گذرانده و رافینیا ۴۳٪ از دقایق بازی‌اش را.

ماتئوس کونیا، لوییس هنریکه، گابریل مارتینلی، اندریک، ایگور تیاگو باید با این دو رقابت کنند یا امیدوار باشند آنچلوتی با ۴مهاجم بازی کند. اگر نیمار مصدوم نباشد، او هم یکی از گزینه‌ها خواهد بود.

کونیا از بقیه جلوتر است و در دوران بازی برای برزیل زیر نظر آنچلوتی، ۱۱ موقعیت گل ایجاد کرده است، آماری که فقط وینیسیوس (۱۸)، گیمارش (۱۵) و کاسمیرو (۱۴) از آن بهتر هستند و بیشتر هم بازی کرده‌اند. کونیا همچنین عمدتا در مناطق مرکزی زمین بازی کرده است.

هنریکه در ۳۴۴ دقیقه حضورش در تیم ملی برزیل، تقریبا به اندازه وینیسیوس (۱۸ دریبل) در ۶۸۵ دقیقه دوران آنچلوتی، دریبل موفق داشته است (۱۴ دریبل).

۲بازیکن نونهال به نام رایان و اندریک هم هستند. رایان، وینگر بورنموث در دومین حضور خود – مقابل پاناما در ماراکانا – گل زد، در حالی که بازیکن رئال مادرید در سومین بازی خود – مقابل انگلیس در ومبلی – گل به ثمر رساند.

نیمار

ستاره محبوب وقتی به تیم ملی دعوت شد، در برزیل جشن به راه افتاد. بهترین گلزن تاریخ سلسائو در مسابقات رسمی (۷۹ گل) از اکتبر ۲۰۲۳ برای تیم ملی بازی نکرده است، اما پس از بازگشت به باشگاه دوران کودکی‌اش سانتوس سال ۲۰۲۵، به اندازه کافی خوب بود تا آنچلوتی را متقاعد کند که او را به تیم ملی دعوت کند. البته بیشتر به خاطر فشار مردم و رسانه‌ها و توصیه لیونل مسی، کارلتو مجبور شد او را به تیم ملی فرا بخواند.

با اینکه فقط۴۳ بازی برای سانتوس انجام داد – تقریبا نصف تعداد بازی بازیکنی که بیشترین بازی را برای سانتوس در آن دوره انجام داد، گابریل برازائو (۸۵)، او تیمش را در گل‌ها (۱۷)، دریبل‌های موفق (۶۷)، موقعیت‌های ایجاد شده (۱۱۴)، شوت‌ها (۱۱۸) و خطا‌های گرفته شده (۱۶۰) رهبری کرد. در همین حال، او همچنین در پاس گل‌ها (۸) و لمس توپ در محوطه جریمه حریفان (۱۸۷) در رتبه دوم قرار گرفت، در حالی که همه اینها در حالی بود که برای تیمی بازی می‌کرد که در حال مبارزه برای سقوط بود.

او همین الان هم یک اسطوره برزیلی است، اما حضورش در تیم ملی به او این فرصت را می‌دهد که پس از پله، دومین برزیلی باشد که در ۴جام جهانی مختلف موفق به گلزنی می‌شود. البته در هر سه دوره قبلی بدشانس بود و یا مصدوم بود یا مصدوم شد. این‌بار هم در اوایل حضور در اردو دچار مصدومیت شد.

مالکیت

وقتی مربی ایتالیایی بالای سر هجومی‌ترین فوتبال جهان می‌گذارید، انتظار دیگری نباید داشته باشید.

برزیل در دو بازی خود مقابل حریفان اروپایی تحت هدایت آنچلوتی، مالکیت توپ کمتری نسبت به حریفان خود داشت – ۴۵٪ در برد مقابل کرواسی و ۴۶٪ در باخت مقابل فرانسه. نکته قابل توجه این است که فرانسه در دقیقه ۵۵ یک بازیکن اخراجی داشت و در آن زمان برزیل فقط ۴۰٪ مالکیت توپ را در اختیار داشت.

اگرچه اغلب حریفان برزیل را مجبور می‌کنند که در مقابل دفاع‌های عقب زمین، مالکیت توپ را در اختیار داشته باشد، اما تیم آنچلوتی از زمان روی کار آمدن این مربی، تقریبا به اندازه حملات مستقیم (۲۵) حملات بازی‌سازی (۳۰) داشته است. (حملات مستقیم به عنوان توالی‌های بازی آزاد تعریف می‌شوند که از داخل نیمه زمین خودی شروع می‌شوند و حداقل ۵۰٪ حرکت به سمت دروازه حریف دارند و با یک شوت یا لمس توپ در محوطه جریمه حریف به پایان می‌رسند؛ حملات بازی‌سازی توالی‌های بازی آزاد هستند که شامل بیش از ۱۰ پاس می‌شوند و یا با یک شوت یا لمس توپ در محوطه جریمه به پایان می‌رسند.)

دفاع

اوضاع در خط دفاعی آرام است. ۲فینالیست لیگ قهرمانان اروپا بازیکنان ثابت مرکز دفاع خواهند بود؛ مارکینیوش از پاری‌سن‌ژرمن و گابریل ماگالاییش از آرسنال.

مارکینیوش کاپیتان تیم خواهد بود و تمام تجربه خود را به خوبی برای هدایت تیم برزیل به جام جهانی به کار خواهد گرفت. ۱۲۲ بازی او در لیگ قهرمانان اروپا، او را در بین بازیکنان غیراروپایی، پس از لیونل مسی (۱۶۳) در رتبه دوم قرار می‌دهد.

گابریل با بیشترین کلین شیت در لیگ قهرمانان اروپا (۹) و لیگ برتر (۱۹) در این فصل، یکی از ارکان کلیدی خط دفاعی بود. با این حال، آنها فقط ۲بازی را در کنار هم تحت هدایت آنچلوتی آغاز کرده‌اند، هرچند هر ۲بازی با کلین شیت و پیروزی به پایان رسید: ۳-۰ مقابل شیلی و ۲-۰ مقابل سنگال.

داشتن یک خط دفاعی مستحکم که بتواند در بازی‌های بدون مالکیت توپ زیاد در مقابل رقبای برتر اروپایی دوام بیاورد، می‌تواند بهترین گزینه برای برزیل باشد، تیمی که امیدوار است با مهاجمان سریع خود، رقبایش را غافلگیر کند. برزیل در ۱۱ بازی تحت هدایت آنچلوتی، ۱۹ شوت از روی ضدحمله‌ها داشته است، از جمله ۴ شوت مقابل کرواسی – که دو تای آنها گل به ثمر رسانده است – و ۲شوت مقابل فرانسه.