نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، بررسی بازار رهن و اجاره نشان میدهد که حداقل رهن کامل در محله یوسفآباد، واقع در منطقه ۶ تهران، بین ۸۰۰ میلیون تا یک میلیارد و ۱۰۰ میلیون تومان تعیین شده است. برای مثال، رهن کامل یک آپارتمان ۴۰ متری بدون امکانات، ۹۰۰ میلیون تومان قیمتگذاری شده است. اگر امکاناتی مانند پارکینگ، […]
به گزارش اکوایران، بررسی بازار رهن و اجاره نشان میدهد که حداقل رهن کامل در محله یوسفآباد، واقع در منطقه ۶ تهران، بین ۸۰۰ میلیون تا یک میلیارد و ۱۰۰ میلیون تومان تعیین شده است. برای مثال، رهن کامل یک آپارتمان ۴۰ متری بدون امکانات، ۹۰۰ میلیون تومان قیمتگذاری شده است.
اگر امکاناتی مانند پارکینگ، آسانسور و انباری در نظر گرفته شود، حداقل رهن کامل برای یک واحد آپارتمان به حدود یک میلیارد و ۲۵۰ میلیون تومان میرسد. برای نمونه، یک آپارتمان ۶۰ متری با این امکانات و ۱۰ سال عمر بنا، با قیمت رهن کامل یک میلیارد و ۳۰۰ میلیون تومان فایل شده است.
همچنین برای آپارتمانهایی با متراژ ۷۰ تا ۸۰ مترمربع، دارای 2 خواب و امکانات کامل، حداقل بودجه مورد نیاز برای رهن کامل در محله یوسفآباد، حدود یک میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان است.
در متراژهای بالاتر، یعنی بین ۱۲۰ تا ۱۵۰ مترمربع، و با در نظر گرفتن امکانات کامل، بودجه مورد نیاز برای رهن کامل دستکم بین 2 میلیارد و ۱۰۰ میلیون تا 2 میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان خواهد بود؛ برای مثال، یک آپارتمان ۱۲۱ متری، چهار سال ساخت، دارای 2 خواب و امکانات کامل، با رهن کامل 2 میلیارد و ۵۵۰ میلیون تومان فایل شده است. همچنین یک واحد نوساز ۱۳۰ متری با امکانات مشابه، سه میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان رهن کامل دارد.
بازار مسکن در ماههای اخیر از تورم عمومی عقب مانده؛ اما این عقبماندگی الزاماً به معنای ارزانی یا کاهش قیمت نیست.
دنیایاقتصاد: روند افزایشی قیمت مسکن از نگاه برخی کارشناسان و مردم عادی، غیرقابل قبول به نظر میرسد چون این بازار در رکود سنگین قرار دارد و قدرت خریدی هم برای آپارتمانهای فروشی در تهران نیست.
عضو انجمن انبوهسازان با اشاره به تشدید رکود بازار مسکن گفت: متوسط قیمت مسکن تهران زیر ۱۵۰ میلیون است.
اسپانیا در سالهای اخیر با مشکلات بسیاری در بخش مسکن مواجه شده است؛ مشکلاتی که دسترسی به مسکن مناسب را برای بخش قابلتوجهی از خانوارها، بهویژه جوانان و طبقه متوسط، دشوار کرده است. این بحران در قالب کمبود عرضه در مناطق پرتقاضا، افزایش مداوم قیمت خرید و اجاره، و در عین حال وجود شمار بالایی از واحدهای خالی در مناطق کمتقاضا نمایان شده است. در نتیجه، خانوارهای ساکن شهرهای بزرگی چون مادرید و بارسلونا ناچارند سهم فزایندهای از درآمد خود را به هزینههای مسکن اختصاص دهند. در واکنش به این وضعیت، دولت مرکزی اسپانیا در ۲۱ آوریل ۲۰۲۶ طرح ملی مسکن را با هدف سرمایهگذاری ۷ میلیارد یورویی تا سال ۲۰۳۰ معرفی کرد. با این حال، این برنامه با مخالفت برخی دولتهای منطقهای روبهرو شد که آن را نوعی مداخله در اختیارات محلی تلقی کردند. این اختلاف، در عمل به تقابل دو رویکرد سیاستی متفاوت در مدیریت بحران مسکن انجامیده است: حزب سوسیالیست اسپانیا که بر رویکرد تنظیم بازار، کنترل قیمت و توسعه مسکن عمومی تأکید دارد، در برابر حزب مردم اسپانیا که رویکرد افزایش عرضه، کاهش محدودیتهای ساختوساز و اتکا به سازوکار بازار را راهحل اصلی میداند.
Δ