نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
چند سال پیش، ورود اولین خودروهای جیلی به ایران بیشتر با شوخی و تردید همراه بود تا تحسین. برندی ناشناخته که کمتر کسی آن را جدی میگرفت.
اما امروز همان شرکت، مالک ولوو است و تنها در یک سال حدود ۴ میلیون خودرو فروخته؛ عددی که قرار است تا سال ۲۰۳۰ به ۶.۵ میلیون دستگاه برسد. چنین رشدی در یکی از رقابتیترین صنایع جهان، پیام روشنی دارد: بازی عوض شده است.
اگر این برنامه محقق شود، درآمد جیلی میتواند از ۱۴۰ میلیارد دلار عبور کند؛ رقمی بزرگتر از بودجه سالانه برخی کشورها. نکته مهمتر اینکه این رشد فقط متکی به بازار چین نیست و سهم بازارهای جهانی در حال افزایش است.
در همین حال، چین بهسرعت به مرکز ثقل صنعت خودروی جهان تبدیل میشود. در این شرایط، سؤال اصلی برای خودروسازی ایران دیگر «پیشرفت» نیست؛ مسئله، «بقا»ست. آیا میتوان مستقل ماند یا باید بخشی از زنجیره جهانی شد؟
رقابت در صنعت خودرو وارد مرحلهای شده که در آن حفظ سهم بازار، حتی به قیمت کاهش سودآوری کوتاهمدت دنبال میشود.
خودروسازان کشور گویا قرار است از فردا ۱۵ فروردین فعالیت خود را از سر بگیرند و این در حالی است که آنها از همین ابتدای سال جاری با چالش های بزرگی مواجه هستند.
سهم خودروهای برقی و هیبریدی در بازار چین به بیش از ۳۰ درصد رسیده و در اروپا نیز روندی صعودی دارد.
حاشیه سود دو رقمی برای خودروسازان جهانی یک قاعده است، نه استثنا.
Δ