نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، سرهنگ رابعه جوانبخت با ارائه آمار مربوط به تصادفات منجر به فوت کودکان و نوجوانان در سال ۱۴۰۳، گفت: تعداد ۳۳ نفر از جانباختگان تصادفات رانندگی در سال گذشته، افراد زیر ۱۸ سال بودهاند که این رقم معادل ۵ درصد از کل فوتشدگان ناشی از سوانح رانندگی در پایتخت است. او با اشاره […]
به گزارش اکوایران، سرهنگ رابعه جوانبخت با ارائه آمار مربوط به تصادفات منجر به فوت کودکان و نوجوانان در سال ۱۴۰۳، گفت: تعداد ۳۳ نفر از جانباختگان تصادفات رانندگی در سال گذشته، افراد زیر ۱۸ سال بودهاند که این رقم معادل ۵ درصد از کل فوتشدگان ناشی از سوانح رانندگی در پایتخت است.
او با اشاره به نقش والدین در حفظ ایمنی فرزندان، افزود: کودکان و نوجوانان در اغلب موارد، تصمیم گیرنده نیستند و بیاحتیاطی یا سهلانگاری والدین میتواند منجر به بروز حوادث ناگوار شود.
سرهنگ جوانبخت با تأکید بر اینکه ۵۸ درصد از فوت شدگان این گروه سنی، موتورسوارانی بودهاند که فاقد گواهینامه رانندگی و زیر سن قانونی بودهاند، ادامه داد: استفاده از موتورسیکلت توسط افراد فاقد صلاحیت قانونی، یکی از عوامل اصلی در بروز تصادفات منجر به فوت در میان نوجوانان است.
او همچنین اعلام کرد که ۲۴ درصد از تصادفات عابرین پیاده، مربوط به کودکان و نوجوانان است. در این موارد، رفتارهای ناگهانی نظیر دویدن یا پریدن کودک در معابر، عامل اصلی وقوع حادثه بوده است.
به گزارش ایسنا، رئیس اداره تصادفات پلیس راهور تهران بزرگ در ادامه افزود: ۱۸ درصد از کودکان فوتشده، سرنشین خودروهایی بودهاند که والدین آنها اصول ایمنی را رعایت نکردهاند. نشاندن کودک در صندلی جلو بدون استفاده از صندلی ایمنی مخصوص، یا در آغوش گرفتن کودک هنگام رانندگی، خطر جراحت یا فوت را در زمان ترمز ناگهانی بهطور چشمگیری افزایش میدهد.
سرهنگ جوانبخت در ادامه تاکید کرد: کودکان زیر ۱۲ سال یا کودکان با قد کمتر از ۱۳۵ سانت باید از صندلی کودک استفاده کنند، زیرا بستن کمربند ایمنی نمیتواند بدن آنها را به طور کامل بر روی صندلی نگه دارد.
رئیس اداره تصادفات پلیس راهور تهران بزرگ در پایان با تأکید بر ممنوعیت استفاده از موتورسیکلت توسط افراد زیر سن قانونی، نسبت به پیامدهای ناگوار این اقدام هشدار داد و از والدین درخواست کرد تا با رعایت قوانین راهنمایی و رانندگی و ارتقای سطح آگاهی خود و فرزندانشان نسبت به خطرات احتمالی، در حفظ جان عزیزانشان با اهتمام و توجه کافی عمل کنند.
خانهدار شدن در ایران چقدر سختتر از بقیه دنیاست؟ بررسی دادههای جهانی نشان میدهد پاسخ این سؤال، حداقل از منظر شاخصهای بینالمللی، مثبت است.
مالکیت خانه در ایران فقط یک عدد ساده نیست؛ پشت این آمار، تفاوتهای عمیق اقتصادی و اجتماعی بین استانها، شهرها و روستاها پنهان شده است. بررسی دادههای هزینه و درآمد خانوار در سال ۱۴۰۳ نشان میدهد مازندران، گیلان و هرمزگان بالاترین نرخ مالکیت مسکن را دارند، در حالی که تهران و قم در انتهای جدول قرار گرفتهاند. اما تصویر اصلی زمانی آشکار میشود که دادهها را به تفکیک شهری و روستایی بررسی کنیم.
ملادن آداموویچ، یکی از کارمندان سابق گوگل، در آوریل ۲۰۰۹ وبسایتی به نام نامبیو راهاندازی میکند تا کاربران بتوانند اطلاعات مربوط به هزینه زندگی در کشورهای مختلف و شهرها را به اشتراک بگذارند و با هم مقایسه کنند. نامبیو به کاربران کمک میکند تا بتوانند وضعیت زندگی در شهرها و کشورهای مختلف را به شکل ملموس و قابل مقایسه ببینند و تصمیمات مالی یا مهاجرتی خود را بهتر برنامهریزی کنند. این وبسایت بر اساس دادههایی که کاربران وارد میکنند، به سرعت رشد میکند و تا سال ۲۰۲۰، به بزرگترین پایگاه داده کاربرمحور جهان در زمینه اطلاعات شهری تبدیل میشود. ایران هم جزو ۱۱۲ کشوری است که دادههای آن در این پایگاه مقایسه و تحلیل میشود. شاخص کیفیت زندگی در این سایت بر اساس ترکیبی از هشت زیرشاخص محاسبه میشود که شامل قدرت خرید، ایمنی، بهداشت، هزینه زندگی، نسبت قیمت ملک به درآمد، زمان رفتوآمد، میزان آلودگی و شرایط آبوهوا. در ادامه، ما قصد داریم رتبه ایران در مقایسه با این ۱۱۲ کشور را از نظر دسترسی به مسکن بر اساس شاخصهای مدنظرنامبیاو مورد تشریح قرار دهیم.
یک آمار رسمی و تازه از نبض تولید مسکن در شهر تهران نشان میدهد، ساختوساز با شاخص «تیراژ واحدهای مسکونی جدید» با رشد بیش از 91 درصدی، تا 2 برابر افزایش پیدا کرده است. آیا این رشد به معنای «پایان رکود ساختمانی» است؛ آن هم به رغم موانع مختلف جلوی پای سرمایهگذاران؟
Δ