نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، بررسی بازار رهن و اجاره خانه در منطقه 5 تهران نشان میدهد که حداقل رهن مورد نیاز برای یک واحد آپارتمان 70 تا 80 متری در این منطقه بین 850 تا 900 میلیون تومان است؛ برای مثال در محله اشرفی اصفهانی، آپارتمانی 70 متری و 17 سال ساخت، بدون آسانسور، پارکینگ و […]
به گزارش اکوایران، بررسی بازار رهن و اجاره خانه در منطقه 5 تهران نشان میدهد که حداقل رهن مورد نیاز برای یک واحد آپارتمان 70 تا 80 متری در این منطقه بین 850 تا 900 میلیون تومان است؛ برای مثال در محله اشرفی اصفهانی، آپارتمانی 70 متری و 17 سال ساخت، بدون آسانسور، پارکینگ و انباری با 950 میلیون تومان رهن کامل آگهی شده است.
اگر متراژ را بین 100تا 110 مترمربع در نظر بگیریم، حداقل بودجه برای رهن کامل چنین واحدی به یک میلیارد و 100 میلیون تومان افزایش مییابد؛ در محله شهر زیبا آپارتمانی 105 متری و 20 سال ساخت، بدون پارکینگ و آسانسور، با یک میلیارد و 200 میلیون تومان تعیین شده است.
حداقل رهن برای آپارتمانهای 130 تا 140 متری در منطقه 5 تهران نیز، حدود یک میلیارد و 500 میلیون تومان است؛ در ستاری شمالی، آپارتمانی 125 متری، 30 سال ساخت و دارای پارکینگ و انباری، با این مبلغ به جهت رهن کامل عرضه شده است.
البته با مبالغ کمتر نیز میتوان در برخی محلههای منطقه 5 مانند کن، خانه رهن کرد؛ برای مثال، آپارتمانی 110 متری و بدون آسانسور و پارکینگ، با 600 میلیون تومان رهن کامل و آپارتمانی دیگر با 52 مترمربع زیربنا و 22 سال عمربنا، دارای پارکینگ و انباری با 700 میلیون تومان رهن کامل اجاره داده میشود.
با این حال، باید در نظر داشت که محله مسکونی کن در حال حاضر در غرب شهران شمالی واقع شده و از لحاظ بافت مسکونی تلفیقی از بافت قدیمی و جدید تهران است.
مالکیت خانه در ایران فقط یک عدد ساده نیست؛ پشت این آمار، تفاوتهای عمیق اقتصادی و اجتماعی بین استانها، شهرها و روستاها پنهان شده است. بررسی دادههای هزینه و درآمد خانوار در سال ۱۴۰۳ نشان میدهد مازندران، گیلان و هرمزگان بالاترین نرخ مالکیت مسکن را دارند، در حالی که تهران و قم در انتهای جدول قرار گرفتهاند. اما تصویر اصلی زمانی آشکار میشود که دادهها را به تفکیک شهری و روستایی بررسی کنیم.
ملادن آداموویچ، یکی از کارمندان سابق گوگل، در آوریل ۲۰۰۹ وبسایتی به نام نامبیو راهاندازی میکند تا کاربران بتوانند اطلاعات مربوط به هزینه زندگی در کشورهای مختلف و شهرها را به اشتراک بگذارند و با هم مقایسه کنند. نامبیو به کاربران کمک میکند تا بتوانند وضعیت زندگی در شهرها و کشورهای مختلف را به شکل ملموس و قابل مقایسه ببینند و تصمیمات مالی یا مهاجرتی خود را بهتر برنامهریزی کنند. این وبسایت بر اساس دادههایی که کاربران وارد میکنند، به سرعت رشد میکند و تا سال ۲۰۲۰، به بزرگترین پایگاه داده کاربرمحور جهان در زمینه اطلاعات شهری تبدیل میشود. ایران هم جزو ۱۱۲ کشوری است که دادههای آن در این پایگاه مقایسه و تحلیل میشود. شاخص کیفیت زندگی در این سایت بر اساس ترکیبی از هشت زیرشاخص محاسبه میشود که شامل قدرت خرید، ایمنی، بهداشت، هزینه زندگی، نسبت قیمت ملک به درآمد، زمان رفتوآمد، میزان آلودگی و شرایط آبوهوا. در ادامه، ما قصد داریم رتبه ایران در مقایسه با این ۱۱۲ کشور را از نظر دسترسی به مسکن بر اساس شاخصهای مدنظرنامبیاو مورد تشریح قرار دهیم.
یک آمار رسمی و تازه از نبض تولید مسکن در شهر تهران نشان میدهد، ساختوساز با شاخص «تیراژ واحدهای مسکونی جدید» با رشد بیش از 91 درصدی، تا 2 برابر افزایش پیدا کرده است. آیا این رشد به معنای «پایان رکود ساختمانی» است؛ آن هم به رغم موانع مختلف جلوی پای سرمایهگذاران؟
در این گزارش، دادههای مالکیت خانه حاصل از پرسشنامه طرح آمارگیری هزینه و درآمد خانوارهای شهری و روستایی سال ۱۴۰۳ مورد بررسی قرار گرفت. این دادهها نشاندهنده میزان مالکیت خانه در استانها هستند که استان مازندران با ۸۸ درصد مالکیت در رتبه نخست قرار دارد. با تفکیک دادهها به مناطق شهری و روستایی، مشاهده شد که درصد مالکیت در هر بخش تغییر کرده و به تبع آن رتبهبندی استانها نیز دچار تغییراتی شد. همچنین مقایسه مالکیت در مناطق شهری و روستایی در هر استان نشان میدهد که میزان مالکیت در مناطق روستایی به طور معمول بیشتر از شهری است، اما در برخی استانها، این اختلاف میان مناطق شهری و روستایی بیش از سایرین قابل توجه است و شکاف اقتصادی و قیمتی بین این مناطق را برجسته میکند.
Δ