نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
بازار مسکن شرق تهران، برخلاف تصور عمومی از قیمتهای تقریباً یکسان، از تنوع و پیچیدگی قابل توجهی برخوردار است. بررسی میدانی نشان میدهد که در هر منطقه، دامنه قیمتها تحت تأثیر عواملی همچون سن بنا، کیفیت ساخت، بافت محله، دسترسی شهری و میزان تقاضای مصرفی شکل گرفته و طیفی گسترده از حدود ۳۰ میلیون تا ۳۰۰ میلیون تومان به ازای هر مترمربع را پوشش میدهد.
این پهنه، از دامنههای جنوبی البرز در منطقه ۴ آغاز میشود، از مناطق میانی مانند منطقه ۸ عبور کرده و به بافتهای قدیمیتر مناطق ۱۳ و ۱۴ در جنوبشرق تهران میرسد. در منطقه ۴، بازار مسکن چندلایه است؛ بخشهای شمالی مانند پاسداران، شیان–لویزان و هروی با واحدهای نوساز لوکس بین ۲۵۰ تا ۳۰۰ میلیون تومان، و محلههایی مانند قاسمآباد و قنات کوثر با قیمت حدود ۱۵۰ میلیون تومان روبهرو هستند. با حرکت به شرق منطقه، واحدهای نوساز بین ۱۳۰ تا ۲۰۰ میلیون تومان و واحدهای قدیمیتر ۷۰ تا ۹۰ میلیون تومان قیمت دارند، و کف قیمت در شمیراننو و جوادیه تا ۳۰ میلیون تومان گزارش شده است.
در منطقه ۸، ساختار قیمتی یکدستتر است؛ هستههای گرانتر مانند نارمک و مدائن از ۱۵۰ میلیون تومان شروع میشوند و واحدهای شاخص تا ۲۰۰ میلیون تومان میرسند، در حالی که محلات غربیتر با بافت قدیمی، قیمتهای زیر ۱۰۰ میلیون تومان دارند. جنوبشرق تهران، مناطق ۱۳ و ۱۴، تصویر متفاوتی ارائه میدهند؛ تهراننو با واحدهای ۹۰ تا ۱۵۰ میلیون تومان و منطقه ۱۴ با کف قیمتی ۵۰ میلیون تومان، اما با دسترسی مناسب به بزرگراهها، پتانسیل سرمایهگذاری و نوسازی دارند.
این دادهها نشان میدهد که مسکن، اصلیترین دارایی طبقه متوسط است و فرسودگی آن، ضعف ساختوساز و نابرابری قیمتی، نیازمند سیاستگذاری هدفمند برای رونق، کاهش بروکراسی، حمایت از نوسازی و ارتقای کیفیت اقتصاد شهری است.
خانهدار شدن در ایران چقدر سختتر از بقیه دنیاست؟ بررسی دادههای جهانی نشان میدهد پاسخ این سؤال، حداقل از منظر شاخصهای بینالمللی، مثبت است.
مالکیت خانه در ایران فقط یک عدد ساده نیست؛ پشت این آمار، تفاوتهای عمیق اقتصادی و اجتماعی بین استانها، شهرها و روستاها پنهان شده است. بررسی دادههای هزینه و درآمد خانوار در سال ۱۴۰۳ نشان میدهد مازندران، گیلان و هرمزگان بالاترین نرخ مالکیت مسکن را دارند، در حالی که تهران و قم در انتهای جدول قرار گرفتهاند. اما تصویر اصلی زمانی آشکار میشود که دادهها را به تفکیک شهری و روستایی بررسی کنیم.
ملادن آداموویچ، یکی از کارمندان سابق گوگل، در آوریل ۲۰۰۹ وبسایتی به نام نامبیو راهاندازی میکند تا کاربران بتوانند اطلاعات مربوط به هزینه زندگی در کشورهای مختلف و شهرها را به اشتراک بگذارند و با هم مقایسه کنند. نامبیو به کاربران کمک میکند تا بتوانند وضعیت زندگی در شهرها و کشورهای مختلف را به شکل ملموس و قابل مقایسه ببینند و تصمیمات مالی یا مهاجرتی خود را بهتر برنامهریزی کنند. این وبسایت بر اساس دادههایی که کاربران وارد میکنند، به سرعت رشد میکند و تا سال ۲۰۲۰، به بزرگترین پایگاه داده کاربرمحور جهان در زمینه اطلاعات شهری تبدیل میشود. ایران هم جزو ۱۱۲ کشوری است که دادههای آن در این پایگاه مقایسه و تحلیل میشود. شاخص کیفیت زندگی در این سایت بر اساس ترکیبی از هشت زیرشاخص محاسبه میشود که شامل قدرت خرید، ایمنی، بهداشت، هزینه زندگی، نسبت قیمت ملک به درآمد، زمان رفتوآمد، میزان آلودگی و شرایط آبوهوا. در ادامه، ما قصد داریم رتبه ایران در مقایسه با این ۱۱۲ کشور را از نظر دسترسی به مسکن بر اساس شاخصهای مدنظرنامبیاو مورد تشریح قرار دهیم.
یک آمار رسمی و تازه از نبض تولید مسکن در شهر تهران نشان میدهد، ساختوساز با شاخص «تیراژ واحدهای مسکونی جدید» با رشد بیش از 91 درصدی، تا 2 برابر افزایش پیدا کرده است. آیا این رشد به معنای «پایان رکود ساختمانی» است؛ آن هم به رغم موانع مختلف جلوی پای سرمایهگذاران؟
Δ