نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
بحث انتقال پایتخت ایران از تهران به شهری دیگر، بهویژه در ماههای اخیر، بهطور جدی مطرح شده است. مسعود پزشکیان، رئیسجمهور، در دیدار با مجمع نمایندگان استان سمنان به مشکل کمبود آب و نابرابری منابع و مصارف در تهران اشاره کرده و پیشنهاد داده است که پایتخت به یک شهر ساحلی منتقل شود. در پی […]
بحث انتقال پایتخت ایران از تهران به شهری دیگر، بهویژه در ماههای اخیر، بهطور جدی مطرح شده است. مسعود پزشکیان، رئیسجمهور، در دیدار با مجمع نمایندگان استان سمنان به مشکل کمبود آب و نابرابری منابع و مصارف در تهران اشاره کرده و پیشنهاد داده است که پایتخت به یک شهر ساحلی منتقل شود.
در پی این اظهارات، محمدرضا عارف، معاون اول رئیسجمهور، در همایشی با مسئولان روابط عمومی دستگاههای اجرایی، با اشاره به مشکلات فعلی تهران اظهار داشت: «دو نظر متفاوت درباره پایتخت وجود دارد؛ یک نظر میگوید پایتخت در همین تهران بماند و نگاهی دیگر نیز تأکید میکند تهران کشش سرویسدهی به جمعیت بالای ۱۰ میلیون نفر را ندارد؛ انتقال پایتخت جز با رضایت و نظر مردم امکانپذیر نیست.»
عارف همچنین به آغاز مطالعات طرح انتقال پایتخت اشاره کرده و تأکید کرده است که این تصمیم باید با رضایت و نظر مردم اتخاذ شود. وی افزود: «هیچ راهی جز انتقال پایتخت نداریم. این تصمیم باید گرفته شود و جز با رضایت و نظر مردم نباید گرفته شود.»
با این حال، پرویز سروری، نایبرئیس شورای شهر تهران، در واکنش به اظهارات رئیسجمهور، با تأکید بر اینکه طرح انتقال پایتخت به نتیجه نخواهد رسید، گفت: «با انتقال پایتخت نهتنها مشکلات تهران رفع نمیشود، بلکه این مشکلات به محل جدید نیز انتقال داده میشوند.»
این طرح در بدنه دولت هم مخالفانی دارد.غلامرضا کاظمیان؛ معاون شهرسازی و معماری وزیر راه و شهرسازی یکی از کسانی است که موضوع انتقال پایتخت را فاقد اولویت میداند. او به سایت روزن گفته است:بحثی که ما داریم این است که تهران چه پایتخت باشد و چه نباشد، به عنوان بزرگترین شهر ایران نیاز به ساماندهی دارد و این امر کلیدی و مهمی است که باید انجام شود. در واقع اولویت ما ساماندهی تهران است.
او در ادامه تاکید دارد: در بحث انتقال پایتخت هم به نظر میرسد که در شرایط فعلی و اساسا در شرایط فعلی ایران اولویت انتقال پایتخت، اگر نگوییم ممکن نیست، اولویت ندارد.
شهرام جباری زادگان کارشناس حوزه شهری هم معتقداست:در کلاف هزار گره موجود صحبت درباره انتقال پایتخت نشانی از واقع بینی ندارد و دادن آدرس غلط است به ویژه وقتی انبوهی از معضلات روی زمین مانده است و امیدی به رفع آنها نمی رود و فقط باید کوشید این معضلات عمیق تر و خطرناک تر نشوند، اساساً بحث درباره تغییر پایتخت بی راهه رفتن است.
بحث انتقال پایتخت در ایران سابقهای طولانی دارد و در دورههای مختلف مطرح شده است. با این حال، اجرای چنین طرحی نیازمند بررسیهای دقیق و کارشناسیشده، تأمین منابع مالی و جلب رضایت عمومی است. با توجه به اظهارات اخیر مقامات ارشد دولت، بهنظر میرسد این موضوع بار دیگر در دستور کار قرار گرفته و مطالعاتی در این زمینه آغاز شده است.
در نهایت، تصمیمگیری درباره انتقال پایتخت نیازمند مشارکت و همفکری تمامی نهادهای ذیربط و بهویژه مردم است تا با در نظر گرفتن تمامی جوانب، بهترین تصمیم برای آینده کشور اتخاذ شود.
خانهدار شدن در ایران چقدر سختتر از بقیه دنیاست؟ بررسی دادههای جهانی نشان میدهد پاسخ این سؤال، حداقل از منظر شاخصهای بینالمللی، مثبت است.
مالکیت خانه در ایران فقط یک عدد ساده نیست؛ پشت این آمار، تفاوتهای عمیق اقتصادی و اجتماعی بین استانها، شهرها و روستاها پنهان شده است. بررسی دادههای هزینه و درآمد خانوار در سال ۱۴۰۳ نشان میدهد مازندران، گیلان و هرمزگان بالاترین نرخ مالکیت مسکن را دارند، در حالی که تهران و قم در انتهای جدول قرار گرفتهاند. اما تصویر اصلی زمانی آشکار میشود که دادهها را به تفکیک شهری و روستایی بررسی کنیم.
ملادن آداموویچ، یکی از کارمندان سابق گوگل، در آوریل ۲۰۰۹ وبسایتی به نام نامبیو راهاندازی میکند تا کاربران بتوانند اطلاعات مربوط به هزینه زندگی در کشورهای مختلف و شهرها را به اشتراک بگذارند و با هم مقایسه کنند. نامبیو به کاربران کمک میکند تا بتوانند وضعیت زندگی در شهرها و کشورهای مختلف را به شکل ملموس و قابل مقایسه ببینند و تصمیمات مالی یا مهاجرتی خود را بهتر برنامهریزی کنند. این وبسایت بر اساس دادههایی که کاربران وارد میکنند، به سرعت رشد میکند و تا سال ۲۰۲۰، به بزرگترین پایگاه داده کاربرمحور جهان در زمینه اطلاعات شهری تبدیل میشود. ایران هم جزو ۱۱۲ کشوری است که دادههای آن در این پایگاه مقایسه و تحلیل میشود. شاخص کیفیت زندگی در این سایت بر اساس ترکیبی از هشت زیرشاخص محاسبه میشود که شامل قدرت خرید، ایمنی، بهداشت، هزینه زندگی، نسبت قیمت ملک به درآمد، زمان رفتوآمد، میزان آلودگی و شرایط آبوهوا. در ادامه، ما قصد داریم رتبه ایران در مقایسه با این ۱۱۲ کشور را از نظر دسترسی به مسکن بر اساس شاخصهای مدنظرنامبیاو مورد تشریح قرار دهیم.
یک آمار رسمی و تازه از نبض تولید مسکن در شهر تهران نشان میدهد، ساختوساز با شاخص «تیراژ واحدهای مسکونی جدید» با رشد بیش از 91 درصدی، تا 2 برابر افزایش پیدا کرده است. آیا این رشد به معنای «پایان رکود ساختمانی» است؛ آن هم به رغم موانع مختلف جلوی پای سرمایهگذاران؟
Δ