نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران ،«انتقال پایتخت» به یکی از شهرهای ساحلی از اولین اظهار نظرهای مسعود پزشکیان در مقام رییس دولت بود . او در بازدید از فعالیتهای زیربنایی و زیرساختی قرارگاه سازندگی خاتمالانبیاء به مشکلات پایتخت اشاره کرده و گفته بود تهران به عنوان پایتخت کشور با مشکلاتی دست به گریبان است که هیچ راهحلی جز […]
به گزارش اکوایران ،«انتقال پایتخت» به یکی از شهرهای ساحلی از اولین اظهار نظرهای مسعود پزشکیان در مقام رییس دولت بود . او در بازدید از فعالیتهای زیربنایی و زیرساختی قرارگاه سازندگی خاتمالانبیاء به مشکلات پایتخت اشاره کرده و گفته بود تهران به عنوان پایتخت کشور با مشکلاتی دست به گریبان است که هیچ راهحلی جز انتقال مرکزیت نداریم؛ کمبود آب، نشست زمین، آلودگی هوا و امثال آن با تداوم سیاستها و اقداماتی که تا به حال اتخاذ و اجرا شدهاند، فقط تشدید شده و راهحل اساسی جابهجایی مرکزیت سیاسی و اقتصادی کشور است. انتقال مرکزیت سیاسی و اقتصادی هم به این شکل که ما خودمان در تهران بنشینیم و به مردم بگوییم جابهجا شوند، مقدور و ممکن نیست، باید ابتدا خودمان برویم تا مردم هم دنبال ما بیایند.» او در بخش دیگه از سخنانش تاکید کرده که با ادامه روند فعلی حل مشکل تهران غیرقابل حل است. توسعه تهران با بیآبی که وجود دارد، هر کاری کنیم بیخود داریم وقت تلف میکنیم.
گزینه مطلوب او انتقال پایتخت به یکی از شهرهای ساحلی بود . انتقال پایتخت یکی از موضوعات مهم در مدیریت کشورهاست . مسئولیت بررسی این انتقال بر عهده محمد رضا عارف معاون اول رییس جمهور گذاشته شد . او امروز از یکی از گزینه های پایتخت جدید تهران رونمایی کرد و گفت :در صورت بهنتیجه رسیدن به این جمعبندی که تهران به دلیل محدودیتهای موجود دیگر نمیتواند پاسخگوی نیازهای مردم باشد، انتقال پایتخت به منطقهای جدید باید در دستور کار قرار گیرد. او منطقه مکران را به عنوان یکی از گزینههای جدی برای این انتقال معرفی کرد و اظهار داشت که این منطقه از محدودیتهای منابع طبیعی مانند آب و مشکلات زیستمحیطی آزاد است.
عارف همچنین افزود که در گذشته نیز برخی دیگر از مناطق به عنوان گزینههای پایتخت جدید مطرح شده بودند، اما هر کدام از این مناطق با مشکلات خاص خود از جمله مسائل مربوط به تأمین آب و دیگر چالشهای حاشیهای مواجه بودند. به همین دلیل، منطقه مکران به دلیل برخورداری از منابع طبیعی کافی و عدم محدودیتهای اساسی، یکی از گزینههای مناسب برای انتقال پایتخت به شمار میآید.
انتقال پایتخت میتواند مزایای زیادی داشته باشد. یکی از بزرگترین مزایا، کاهش فشار بر تهران و توزیع بهتر منابع و امکانات در سطح کشور است. همچنین، میتوان با ایجاد یک پایتخت جدید، فرصتهای جدیدی برای توسعه زیرساختها، ایجاد اشتغال و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان فراهم کرد.
اما این انتقال بدون چالش نخواهد بود. هزینههای بالا برای ساخت و آمادهسازی زیرساختها در یک پایتخت جدید، جابجایی مراکز دولتی و مشکلات اجتماعی و فرهنگی ناشی از تغییر مکان پایتخت از جمله چالشهایی است که باید به دقت بررسی شوند.
انتقال پایتخت تصمیمی مهم و پیچیده است که باید با بررسی دقیق تمامی جوانب اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی اتخاذ شود. با توجه به مشکلات موجود در تهران و مزایای بالقوه منطقه مکران، به نظر میرسد که این منطقه میتواند گزینهای مناسب برای انتقال پایتخت ایران باشد. با این حال، لازم است که در کنار این مزایا، چالشها و هزینههای مربوط به این انتقال نیز به دقت تحلیل شوند.
این گزارش را با یکی از کلیشههای آشنا اما مهم آغاز میکنم: جهانی شدن معضل مسکن. افزایش جمعیت، بهویژه مهاجرت گسترده به شهرهای بزرگ، موجب رشد چشمگیر تقاضای مسکن شده است. این فشار تقاضا زمانی تشدید میشود که با شکاف درآمدی و تورم مزمن همراه گردد. در واقع، میتوان گفت این عوامل از تاثیرگذارترین متغیرها در بحران مسکن معاصر هستند.در دنیای امروز، حتی تعریف سنتی مسکن نیز تغییر کرده است. آنچه قبلا صرفا چهار دیوار و سقفی برای زندگی به شمار میرفت، امروز اشکال متنوعتری پیدا کرده. رشد ۱۵ درصدی تقاضا برای PBSA (مسکن دانشجویی اختصاصی) در اروپا و افزایش قابل توجه آگهیهای پانسیون دانشجویی-کارمندی در شهرهای بزرگ ایران، بهویژه تهران، گواه روشنی بر این تحول و تغییر نیازهای جدید است.
ابعاد واقعی بازار سرمایهگذاری ساختمانی در تهران نسبت به ۱۸سال گذشته، تقریبا هیچ تغییری نکرده، آن هم در شرایطی که روند تقاضا در بازار مسکن دستکم از محل افزایش تعداد خانوارها در پایتخت حدود ۲۰درصد افزایش یافته است.
خانهدار شدن در ایران چقدر سختتر از بقیه دنیاست؟ بررسی دادههای جهانی نشان میدهد پاسخ این سؤال، حداقل از منظر شاخصهای بینالمللی، مثبت است.
مالکیت خانه در ایران فقط یک عدد ساده نیست؛ پشت این آمار، تفاوتهای عمیق اقتصادی و اجتماعی بین استانها، شهرها و روستاها پنهان شده است. بررسی دادههای هزینه و درآمد خانوار در سال ۱۴۰۳ نشان میدهد مازندران، گیلان و هرمزگان بالاترین نرخ مالکیت مسکن را دارند، در حالی که تهران و قم در انتهای جدول قرار گرفتهاند. اما تصویر اصلی زمانی آشکار میشود که دادهها را به تفکیک شهری و روستایی بررسی کنیم.
Δ