نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
علیرضا نادعلی، عضو شورای شهر تهران، درباره تغییرات اخیر مجلس در پاسخ به این پرسش که مجلس اخیراً تغییراتی در نحوه تذکر و استیضاح ایجاد کرده ؛ بهطوریکه تذکرات اعضای شورا باید بهصورت مکتوب به هیئت رئیسه ارائه شده و توسط آنها به شهردار ابلاغ شود. همچنین، ابزار جدیدی مانند “کارت زرد” برای شهردار پس […]
علیرضا نادعلی، عضو شورای شهر تهران، درباره تغییرات اخیر مجلس در پاسخ به این پرسش که مجلس اخیراً تغییراتی در نحوه تذکر و استیضاح ایجاد کرده ؛ بهطوریکه تذکرات اعضای شورا باید بهصورت مکتوب به هیئت رئیسه ارائه شده و توسط آنها به شهردار ابلاغ شود. همچنین، ابزار جدیدی مانند “کارت زرد” برای شهردار پس از طرح سؤال در نظر گرفته شده است. این تغییرات تا چه میزان بر کارایی شورا موثر است به اکوایران گفت: این تغییرات بیشتر جنبه شکلی دارند و تأثیر جدی بر کارایی شورا نخواهند داشت.
نادعلی با اشاره به نقش تذکرات در شورا گفت:تذکر در شورا ابزاری برای نظارت و مطالبهگری است. اعضای شورا میتوانند روزانه در جلسه شورا بهصورت سهدقیقهای به موضوعات مختلف بپردازند، چه برای قدردانی از اقدامات خوب و چه برای انتقاد از عملکردهای ضعیف. این روند باعث پویایی شورا میشود. اما تغییراتی که اکنون مطرح شده، به نظر میرسد کارایی شورا را کاهش میدهد، زیرا جنبه نظارتی تذکرات را ضعیفتر میکند. در شورا، مباحث و چالشهای مختلف بین اعضا وجود دارد که این تنوع نظرات باعث تحرک بیشتر در سیستم میشود. اما اگر روند نظارت محدودتر و رسمیتر شود، این پویایی ممکن است از بین برود.
وی درباره ایده انتخاب شهردار توسط مردم تصریح کرد:
«به نظر من، به جای اعمال تغییرات شکلی نظیر کارت زرد و ابزارهای مشابه، بهتر بود مجلس مصوب میکرد که شهردار تهران مستقیماً توسط مردم انتخاب شود. این روش میتوانست نتایج بهتری داشته باشد. در حال حاضر، شهردار با تعامل و پاسخگویی مستقیم به ۲۱ نفر از اعضای شورا انتخاب و مدیریت میشود. این فرآیند، به دلیل چالشهای متعدد میان اعضا و شهردار، گاهی باعث کاهش ثبات مدیریتی و عملکرد میشود. اگر شهردار با رأی مستقیم مردم انتخاب میشد، ثبات مدیریتی بیشتری ایجاد میشد و نظارت شورا بر معاونان شهردار به شکل موثرتری انجام میگرفت.»
نادعلی همچنین به مشکلات ناشی از بیثباتی مدیریت شهری اشاره کرد:بیثباتی مدیریتی در شهرداری تهران در دورههای مختلف، تأثیرات منفی قابل توجهی داشته است. پروژههای نیمهتمام، طرحهایی که به نتیجه نرسیدهاند و مشکلات پرسنلی، همه ناشی از این بیثباتی بودهاند. به همین دلیل، بهتر است نظارت شورا بر عملکرد معاونان شهردار تقویت شود. این افراد باید پاسخگوی عملکرد خود در زمینه پروژهها، بودجه و برنامههای خود باشند. در این صورت، شهردار نیز بهتر میتواند تحت نظارت قرار گیرد.
وی در پایان افزود:ابزارهایی نظیر کارت زرد یا دیگر تغییرات مشابه، تأثیر قابل توجهی در بهبود روند مدیریتی نخواهند داشت. تجربه حضور در شورا نشان داده است که چنین طرحهایی در عمل کارایی لازم را ندارند. آنچه مهمتر است، ایجاد ثبات مدیریتی و نظارت دقیقتر بر عملکرد بخشهای اجرایی شهرداری است. به نظر من، رویکردی که تمرکز بیشتری بر انتخاب مستقیم شهردار توسط مردم و نظارت بر معاونان شهرداری داشته باشد، کارآمدتر خواهد بود.
خانهدار شدن در ایران چقدر سختتر از بقیه دنیاست؟ بررسی دادههای جهانی نشان میدهد پاسخ این سؤال، حداقل از منظر شاخصهای بینالمللی، مثبت است.
مالکیت خانه در ایران فقط یک عدد ساده نیست؛ پشت این آمار، تفاوتهای عمیق اقتصادی و اجتماعی بین استانها، شهرها و روستاها پنهان شده است. بررسی دادههای هزینه و درآمد خانوار در سال ۱۴۰۳ نشان میدهد مازندران، گیلان و هرمزگان بالاترین نرخ مالکیت مسکن را دارند، در حالی که تهران و قم در انتهای جدول قرار گرفتهاند. اما تصویر اصلی زمانی آشکار میشود که دادهها را به تفکیک شهری و روستایی بررسی کنیم.
ملادن آداموویچ، یکی از کارمندان سابق گوگل، در آوریل ۲۰۰۹ وبسایتی به نام نامبیو راهاندازی میکند تا کاربران بتوانند اطلاعات مربوط به هزینه زندگی در کشورهای مختلف و شهرها را به اشتراک بگذارند و با هم مقایسه کنند. نامبیو به کاربران کمک میکند تا بتوانند وضعیت زندگی در شهرها و کشورهای مختلف را به شکل ملموس و قابل مقایسه ببینند و تصمیمات مالی یا مهاجرتی خود را بهتر برنامهریزی کنند. این وبسایت بر اساس دادههایی که کاربران وارد میکنند، به سرعت رشد میکند و تا سال ۲۰۲۰، به بزرگترین پایگاه داده کاربرمحور جهان در زمینه اطلاعات شهری تبدیل میشود. ایران هم جزو ۱۱۲ کشوری است که دادههای آن در این پایگاه مقایسه و تحلیل میشود. شاخص کیفیت زندگی در این سایت بر اساس ترکیبی از هشت زیرشاخص محاسبه میشود که شامل قدرت خرید، ایمنی، بهداشت، هزینه زندگی، نسبت قیمت ملک به درآمد، زمان رفتوآمد، میزان آلودگی و شرایط آبوهوا. در ادامه، ما قصد داریم رتبه ایران در مقایسه با این ۱۱۲ کشور را از نظر دسترسی به مسکن بر اساس شاخصهای مدنظرنامبیاو مورد تشریح قرار دهیم.
یک آمار رسمی و تازه از نبض تولید مسکن در شهر تهران نشان میدهد، ساختوساز با شاخص «تیراژ واحدهای مسکونی جدید» با رشد بیش از 91 درصدی، تا 2 برابر افزایش پیدا کرده است. آیا این رشد به معنای «پایان رکود ساختمانی» است؛ آن هم به رغم موانع مختلف جلوی پای سرمایهگذاران؟
Δ