نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، با وجود اصلاحاتی که بانک مسکن در شرایط اعطای وام اوراق اعمال کرده-از جمله حذف محدودیت قدمت بنا و امکان دریافت وام زوجین توسط سایر اعضای خانواده-مشکل اصلی همچنان پابرجاست: وامهای موجود پاسخگوی نیاز متقاضیان خرید مسکن نیستند. قیمت مسکن در تهران طی هشت سال گذشته بیش از ۱۸۰۰ درصد افزایش یافته؛ از […]
به گزارش اکوایران، با وجود اصلاحاتی که بانک مسکن در شرایط اعطای وام اوراق اعمال کرده-از جمله حذف محدودیت قدمت بنا و امکان دریافت وام زوجین توسط سایر اعضای خانواده-مشکل اصلی همچنان پابرجاست: وامهای موجود پاسخگوی نیاز متقاضیان خرید مسکن نیستند.
قیمت مسکن در تهران طی هشت سال گذشته بیش از ۱۸۰۰ درصد افزایش یافته؛ از متری ۴.۵ میلیون در سال ۹۶ به حدود ۱۱۴ میلیون تومان در سال جاری. این در حالی است که سقف وام اوراق مسکن تنها ۱.۲۸ میلیارد تومان است و با آن نهایتاً میتوان ۱۱ متر خانه در تهران خرید. اقساط ماهانه این وام نیز حدود ۲۷ میلیون تومان است که برای بخش بزرگی از جامعه قابل پرداخت نیست.
کیانوش گودرزی، رئیس اتحادیه مشاوران املاک درباره برداشتن شرط سن بنا و پرداخت وام دو نفره به تمامی افراد خانواده میگوید: هماکنون اوراق تسهیلات مسکن (تسه) بانک مسکن بالاترین سقف را در مقایسه با سایر تسهیلات مسکن مثل مسکن روستایی یا وام نهضت ملی دارد. هر برگ ۵۰۰ هزار تومانی آن را هم باید بیش از ۱۰۰ هزار تومان خریداری کرد. از طرف دیگر اقساط این وام ماهیانه حدود ۲۷ میلیون تومان است که باعث شده بسیاری از خانوارها عطای دریافت این وام را لقایش ببخشند.
مشاهدات ما نشان میدهد که امکان خرید خانهای نوساز(تا 5 سال ساخت) متناسب با خانواده دونفره(40 تا 50 مترمربع) و دارای امکاناتی همچون آسانسور، پارکینگ و انباری با بودجهای کمتر از 4 میلیارد تومان در تهران وجود ندارد. اگر زوجی قصد دریافت وام و خرید چنین آپارتمانی در تهران داشته باشد، دستکم باید حدود ۳ میلیارد تومان دیگر را از منابع شخصی تأمین کنند؛ رقمی که برای بسیاری از خانوارهای جوان یا با درآمد متوسط قابل تأمین نیست.
خانهدار شدن در ایران چقدر سختتر از بقیه دنیاست؟ بررسی دادههای جهانی نشان میدهد پاسخ این سؤال، حداقل از منظر شاخصهای بینالمللی، مثبت است.
مالکیت خانه در ایران فقط یک عدد ساده نیست؛ پشت این آمار، تفاوتهای عمیق اقتصادی و اجتماعی بین استانها، شهرها و روستاها پنهان شده است. بررسی دادههای هزینه و درآمد خانوار در سال ۱۴۰۳ نشان میدهد مازندران، گیلان و هرمزگان بالاترین نرخ مالکیت مسکن را دارند، در حالی که تهران و قم در انتهای جدول قرار گرفتهاند. اما تصویر اصلی زمانی آشکار میشود که دادهها را به تفکیک شهری و روستایی بررسی کنیم.
ملادن آداموویچ، یکی از کارمندان سابق گوگل، در آوریل ۲۰۰۹ وبسایتی به نام نامبیو راهاندازی میکند تا کاربران بتوانند اطلاعات مربوط به هزینه زندگی در کشورهای مختلف و شهرها را به اشتراک بگذارند و با هم مقایسه کنند. نامبیو به کاربران کمک میکند تا بتوانند وضعیت زندگی در شهرها و کشورهای مختلف را به شکل ملموس و قابل مقایسه ببینند و تصمیمات مالی یا مهاجرتی خود را بهتر برنامهریزی کنند. این وبسایت بر اساس دادههایی که کاربران وارد میکنند، به سرعت رشد میکند و تا سال ۲۰۲۰، به بزرگترین پایگاه داده کاربرمحور جهان در زمینه اطلاعات شهری تبدیل میشود. ایران هم جزو ۱۱۲ کشوری است که دادههای آن در این پایگاه مقایسه و تحلیل میشود. شاخص کیفیت زندگی در این سایت بر اساس ترکیبی از هشت زیرشاخص محاسبه میشود که شامل قدرت خرید، ایمنی، بهداشت، هزینه زندگی، نسبت قیمت ملک به درآمد، زمان رفتوآمد، میزان آلودگی و شرایط آبوهوا. در ادامه، ما قصد داریم رتبه ایران در مقایسه با این ۱۱۲ کشور را از نظر دسترسی به مسکن بر اساس شاخصهای مدنظرنامبیاو مورد تشریح قرار دهیم.
یک آمار رسمی و تازه از نبض تولید مسکن در شهر تهران نشان میدهد، ساختوساز با شاخص «تیراژ واحدهای مسکونی جدید» با رشد بیش از 91 درصدی، تا 2 برابر افزایش پیدا کرده است. آیا این رشد به معنای «پایان رکود ساختمانی» است؛ آن هم به رغم موانع مختلف جلوی پای سرمایهگذاران؟
Δ