نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، پلیس راهور تهران بزرگ اعلام کرد که بیش از یکسوم از تصادفات منجر به فوت در پایتخت ناشی از سرعت غیرمجاز بوده است. شریفی، رئیس مرکز اطلاعرسانی پلیس راهور تهران، با استناد به آمار 2 ماهه نخست سال ۱۴۰۴ گفت: «۳۵ درصد تصادفاتی که منجر به فوت شدهاند، مستقیماً به دلیل سرعت […]
به گزارش اکوایران، پلیس راهور تهران بزرگ اعلام کرد که بیش از یکسوم از تصادفات منجر به فوت در پایتخت ناشی از سرعت غیرمجاز بوده است.
شریفی، رئیس مرکز اطلاعرسانی پلیس راهور تهران، با استناد به آمار 2 ماهه نخست سال ۱۴۰۴ گفت: «۳۵ درصد تصادفاتی که منجر به فوت شدهاند، مستقیماً به دلیل سرعت بالای مجاز رخ دادهاند.» او همچنین بیشترین گروه سنی رانندگان پرخطر را بین ۲۰ تا ۳۳ سال عنوان کرد و افزود که ابزارهای بازدارنده موجود نظیر جریمه و نمره منفی، اثر کافی در کاهش تخلفات نداشتهاند.
بر پایه آمارهای رسمی، از ابتدای فروردین امسال تاکنون، بیش از ۳۶ هزار مورد تخلف سرعت غیرمجاز ثبت شده که بیشترین بخش آنها، یعنی بیش از ۳۰ هزار مورد، مربوط به تجاوز تا ۱۰ کیلومتر بر ساعت از حد مجاز بوده است. در همین حال، ۱٬۳۲۲ مورد تخلف مربوط به سرعت ۳۰ تا ۴۰ کیلومتر بالاتر از حد مجاز و ۱۱۴ مورد نیز مربوط به رانندگی با سرعت بیش از ۵۰ کیلومتر بر ساعت در معابر شهری ثبت شده است.
شریفی اعلام کرد که پلیس راهور تهران با هدف برخورد جدیتر با این پدیده، اقدامات جدیدی در نظر گرفته است. به گفته او، «رانندگانی که بیش از ۳۰ تا ۴۰ کیلومتر از حد مجاز سرعت عبور کنند، افزون بر جریمه نقدی و نمره منفی، با توقیف فیزیکی و سیستمی خودرو به مدت سه روز روبهرو خواهند شد.»
او همچنین هشدار داد که در صورت رانندگی با سرعتی بیش از ۵۰ کیلومتر بر ساعت از حد مجاز، خودرو به مدت پنج روز توقیف خواهد شد و در صورت عدم مراجعه راننده، برای او پرونده قضایی تشکیل میشود.
به گفته رئیس مرکز اطلاعرسانی پلیس راهور تهران، در حال حاضر ۱۰ دستگاه دوربین سیار «لیزرگان» برای ثبت تخلفات سرعت در نقاط مختلف شهر مستقر شدهاند.
او در پایان تأکید کرد: «با توجه به ناکارآمدی برخی ابزارهای پیشین، پلیس تلاش دارد با بهرهگیری از فناوریهای جدید، روشهای مؤثرتری برای مقابله با رانندگان پرخطر بهکار گیرد.»
خانهدار شدن در ایران چقدر سختتر از بقیه دنیاست؟ بررسی دادههای جهانی نشان میدهد پاسخ این سؤال، حداقل از منظر شاخصهای بینالمللی، مثبت است.
مالکیت خانه در ایران فقط یک عدد ساده نیست؛ پشت این آمار، تفاوتهای عمیق اقتصادی و اجتماعی بین استانها، شهرها و روستاها پنهان شده است. بررسی دادههای هزینه و درآمد خانوار در سال ۱۴۰۳ نشان میدهد مازندران، گیلان و هرمزگان بالاترین نرخ مالکیت مسکن را دارند، در حالی که تهران و قم در انتهای جدول قرار گرفتهاند. اما تصویر اصلی زمانی آشکار میشود که دادهها را به تفکیک شهری و روستایی بررسی کنیم.
ملادن آداموویچ، یکی از کارمندان سابق گوگل، در آوریل ۲۰۰۹ وبسایتی به نام نامبیو راهاندازی میکند تا کاربران بتوانند اطلاعات مربوط به هزینه زندگی در کشورهای مختلف و شهرها را به اشتراک بگذارند و با هم مقایسه کنند. نامبیو به کاربران کمک میکند تا بتوانند وضعیت زندگی در شهرها و کشورهای مختلف را به شکل ملموس و قابل مقایسه ببینند و تصمیمات مالی یا مهاجرتی خود را بهتر برنامهریزی کنند. این وبسایت بر اساس دادههایی که کاربران وارد میکنند، به سرعت رشد میکند و تا سال ۲۰۲۰، به بزرگترین پایگاه داده کاربرمحور جهان در زمینه اطلاعات شهری تبدیل میشود. ایران هم جزو ۱۱۲ کشوری است که دادههای آن در این پایگاه مقایسه و تحلیل میشود. شاخص کیفیت زندگی در این سایت بر اساس ترکیبی از هشت زیرشاخص محاسبه میشود که شامل قدرت خرید، ایمنی، بهداشت، هزینه زندگی، نسبت قیمت ملک به درآمد، زمان رفتوآمد، میزان آلودگی و شرایط آبوهوا. در ادامه، ما قصد داریم رتبه ایران در مقایسه با این ۱۱۲ کشور را از نظر دسترسی به مسکن بر اساس شاخصهای مدنظرنامبیاو مورد تشریح قرار دهیم.
یک آمار رسمی و تازه از نبض تولید مسکن در شهر تهران نشان میدهد، ساختوساز با شاخص «تیراژ واحدهای مسکونی جدید» با رشد بیش از 91 درصدی، تا 2 برابر افزایش پیدا کرده است. آیا این رشد به معنای «پایان رکود ساختمانی» است؛ آن هم به رغم موانع مختلف جلوی پای سرمایهگذاران؟
Δ