نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، وزیر راه و شهرسازی از پیشرفت قابل توجه در پروژههای ریلی کشور خبر داد و گفت: تا پایان سال جاری، ریلگذاری مسیر راهآهن چابهار–زاهدان تکمیل میشود. فرزانه صادق در جمع کارکنان این وزارتخانه گفت: «راهآهن چابهار–زاهدان که سالها با پیشرفت سالانه کمتر از پنج درصد همراه بود، در هفت ماه اخیر شتاب […]
به گزارش اکوایران، وزیر راه و شهرسازی از پیشرفت قابل توجه در پروژههای ریلی کشور خبر داد و گفت: تا پایان سال جاری، ریلگذاری مسیر راهآهن چابهار–زاهدان تکمیل میشود.
فرزانه صادق در جمع کارکنان این وزارتخانه گفت: «راهآهن چابهار–زاهدان که سالها با پیشرفت سالانه کمتر از پنج درصد همراه بود، در هفت ماه اخیر شتاب گرفته و اکنون به مرحله نهایی نزدیک شده است.»
به گفته او، در دولت چهاردهم بیش از ۶۵ کیلومتر از این مسیر ریلگذاری شده و پیشرفت پروژه بهصورت ماهانه در حضور مسئولان منطقه رصد میشود. این خط ریلی بخشی از یک کریدور مهم ترانزیتی است که از جنوب ایران آغاز میشود و تا مرزهای شمالی کشور ادامه مییابد و با اتصال به کشورهای همسایه مانند ترکمنستان، مسیر حملونقل بینالمللی ایران را تقویت میکند.
راهآهن چابهار–زاهدان یکی از طرحهای زیرساختی راهبردی ایران است که نقش کلیدی در تقویت ترانزیت منطقهای، توسعه اقتصادی شرق کشور و کاهش تمرکز حملونقل بر مسیرهای غربی دارد. بندر چابهار، به عنوان تنها بندر اقیانوسی ایران در سواحل دریای عمان، در موقعیتی خاص برای دسترسی به بازارهای جنوب آسیا، آسیای میانه و افغانستان قرار دارد. اتصال این بندر به زاهدان، و از آنجا به شبکه ریلی کشور، فرصتهای اقتصادی و لجستیکی تازهای فراهم میکند.
زاهدان، به عنوان مرکز استان سیستان و بلوچستان، با اتصال ریلی به چابهار، به کانونی برای توزیع کالا و جابهجایی مسافر تبدیل میشود. همچنین اجرای این پروژه در محرومترین استان ایران، میتواند نقش موثری در کاهش نابرابری منطقهای و ایجاد اشتغال پایدار ایفا کند.
پروژه راهآهن چابهار–زاهدان–سرخس، به عنوان یکی از مهمترین گذرگاههای ایران، پس از سالها توقف و کندی، اکنون در مسیر تحقق قرار گرفته و با بهرهبرداری آن تا پایان امسال، تحولی بزرگ در نقشه ترانزیت و توسعه ایران رقم خواهد خورد.
بحران مسکن دیگر فقط به معنای سختتر شدن خرید خانه نیست؛ حالا تعریف «خانه» هم در حال تغییر است. افزایش شکاف درآمدی، تورم مزمن و جهش اجارهبها باعث شده نسل جوان، دانشجویان و کارمندان تازهکار بهجای الگوی سنتی مسکن، به سراغ گزینههای کوچکتر، موقتتر و اقتصادیتر بروند؛ از پانسیونها و اقامتگاههای خودگردان گرفته تا سوییتهای اشتراکی و واحدهای کوچک با خدمات پایه.
این گزارش را با یکی از کلیشههای آشنا اما مهم آغاز میکنم: جهانی شدن معضل مسکن. افزایش جمعیت، بهویژه مهاجرت گسترده به شهرهای بزرگ، موجب رشد چشمگیر تقاضای مسکن شده است. این فشار تقاضا زمانی تشدید میشود که با شکاف درآمدی و تورم مزمن همراه گردد. در واقع، میتوان گفت این عوامل از تاثیرگذارترین متغیرها در بحران مسکن معاصر هستند.در دنیای امروز، حتی تعریف سنتی مسکن نیز تغییر کرده است. آنچه قبلا صرفا چهار دیوار و سقفی برای زندگی به شمار میرفت، امروز اشکال متنوعتری پیدا کرده. رشد ۱۵ درصدی تقاضا برای PBSA (مسکن دانشجویی اختصاصی) در اروپا و افزایش قابل توجه آگهیهای پانسیون دانشجویی-کارمندی در شهرهای بزرگ ایران، بهویژه تهران، گواه روشنی بر این تحول و تغییر نیازهای جدید است.
ابعاد واقعی بازار سرمایهگذاری ساختمانی در تهران نسبت به ۱۸سال گذشته، تقریبا هیچ تغییری نکرده، آن هم در شرایطی که روند تقاضا در بازار مسکن دستکم از محل افزایش تعداد خانوارها در پایتخت حدود ۲۰درصد افزایش یافته است.
خانهدار شدن در ایران چقدر سختتر از بقیه دنیاست؟ بررسی دادههای جهانی نشان میدهد پاسخ این سؤال، حداقل از منظر شاخصهای بینالمللی، مثبت است.
Δ