نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
با گذشت بیش از نیم قرن از راهاندازی آرامستان بهشت زهرا، حالا بزرگترین گورستان پایتخت به مرز پر شدن رسیده است. رئیس کمیسیون سلامت، محیط زیست و خدمات شهری شورای شهر تهران از پر شدن قریبالوقوع ظرفیت دفن روزانه در این آرامستان خبر داده و اعلام کرده است که تنها قطعه ۳۲۹ برای دفن روزانه […]
با گذشت بیش از نیم قرن از راهاندازی آرامستان بهشت زهرا، حالا بزرگترین گورستان پایتخت به مرز پر شدن رسیده است. رئیس کمیسیون سلامت، محیط زیست و خدمات شهری شورای شهر تهران از پر شدن قریبالوقوع ظرفیت دفن روزانه در این آرامستان خبر داده و اعلام کرده است که تنها قطعه ۳۲۹ برای دفن روزانه اموات باقی مانده است.
مهدی پیرهادی، عضو شورای شهر تهران، با اشاره به اینکه هیچ قطعه دیگری برای دفن روزانه در بهشت زهرا (س) وجود ندارد، هشدار داده: «اگر ظرفیت این قطعه نیز به پایان برسد، عملاً امکان دفن روزانه اموات در بهشت زهرا از بین خواهد رفت.»
بر اساس اظهارات او، اگرچه برخی فضاهای خالی محدود در قطعات قدیمیتر وجود دارد، اما قطعات جدید بهویژه از شماره ۳۰۰ به بالا، کاملاً اشغال شدهاند.
در همین راستا شهرداری تهران طی مطالعاتی، پنج نقطه را برای احداث آرامستانهای جدید به شورای شهر پیشنهاد کرده است که تنها سه مورد از آنها تأیید شدهاند. احداث هر یک از این آرامستانها، نیازمند مجوزهایی از شورای ترافیک، سازمان حفاظت محیط زیست، استانداری تهران و سایر نهادهای ذیربط است.
از جمله نقاط پیشنهادی، محدودهای در جنوب شرق تهران، در حوالی بزرگراه امام رضا و سهراه سیمان است. همچنین محدودهای در ابتدای جاده ساوه و پهنهای در جنوب شهر در منطقه کلاغنایه نیز بررسی شدهاند. پهنه جنوبی بهعنوان «محل دفن اضطراری» در روزهای بحران در نظر گرفته شده است.
پیرهادی تاکید کرده است که حتی اگر اکنون نیز مجوزهای قانونی صادر شود، احداث و تجهیز یک آرامستان جدید حداقل به شش ماه زمان نیاز دارد. او تأکید کرده که تا این لحظه، هیچ طرح نهایی و رسمی از سوی شهرداری برای ساخت این آرامستانها به شورا ارسال نشده و مجوزی نیز در این زمینه صادر نشده است.
احداث آرامستانهای جدید صرفاً محدود به مسائل مکانی نیست. بررسی جنبههای ترافیکی، محیط زیستی، شهرسازی و معماری نیز از ضرورتهای این پروژهها به شمار میرود. به گفته پیرهادی، طراحی ورودی آرامستانها از منظر ترافیکی، بررسی تأثیرات زیستمحیطی و رعایت اصول شهرسازی در جلساتی با حضور چند کمیسیون شورای شهر مورد بحث قرار گرفته و بر اساس آن سه منطقه به عنوان گزینههای مناسب برگزیده شدهاند.
با وجود هشدارهای جدی درباره ظرفیت بهشت زهرا، هنوز اقدام اجرایی مشخصی برای آرامستانهای جدید آغاز نشده است. نگرانی از بروز بحران دفن در تهران هر روز پررنگتر میشود و چشم امید مسئولان به عبور سریعتر شهرداری از مرحله مطالعات و ورود به فاز عملیاتی دوخته شده است.
مالکیت خانه در ایران فقط یک عدد ساده نیست؛ پشت این آمار، تفاوتهای عمیق اقتصادی و اجتماعی بین استانها، شهرها و روستاها پنهان شده است. بررسی دادههای هزینه و درآمد خانوار در سال ۱۴۰۳ نشان میدهد مازندران، گیلان و هرمزگان بالاترین نرخ مالکیت مسکن را دارند، در حالی که تهران و قم در انتهای جدول قرار گرفتهاند. اما تصویر اصلی زمانی آشکار میشود که دادهها را به تفکیک شهری و روستایی بررسی کنیم.
ملادن آداموویچ، یکی از کارمندان سابق گوگل، در آوریل ۲۰۰۹ وبسایتی به نام نامبیو راهاندازی میکند تا کاربران بتوانند اطلاعات مربوط به هزینه زندگی در کشورهای مختلف و شهرها را به اشتراک بگذارند و با هم مقایسه کنند. نامبیو به کاربران کمک میکند تا بتوانند وضعیت زندگی در شهرها و کشورهای مختلف را به شکل ملموس و قابل مقایسه ببینند و تصمیمات مالی یا مهاجرتی خود را بهتر برنامهریزی کنند. این وبسایت بر اساس دادههایی که کاربران وارد میکنند، به سرعت رشد میکند و تا سال ۲۰۲۰، به بزرگترین پایگاه داده کاربرمحور جهان در زمینه اطلاعات شهری تبدیل میشود. ایران هم جزو ۱۱۲ کشوری است که دادههای آن در این پایگاه مقایسه و تحلیل میشود. شاخص کیفیت زندگی در این سایت بر اساس ترکیبی از هشت زیرشاخص محاسبه میشود که شامل قدرت خرید، ایمنی، بهداشت، هزینه زندگی، نسبت قیمت ملک به درآمد، زمان رفتوآمد، میزان آلودگی و شرایط آبوهوا. در ادامه، ما قصد داریم رتبه ایران در مقایسه با این ۱۱۲ کشور را از نظر دسترسی به مسکن بر اساس شاخصهای مدنظرنامبیاو مورد تشریح قرار دهیم.
یک آمار رسمی و تازه از نبض تولید مسکن در شهر تهران نشان میدهد، ساختوساز با شاخص «تیراژ واحدهای مسکونی جدید» با رشد بیش از 91 درصدی، تا 2 برابر افزایش پیدا کرده است. آیا این رشد به معنای «پایان رکود ساختمانی» است؛ آن هم به رغم موانع مختلف جلوی پای سرمایهگذاران؟
در این گزارش، دادههای مالکیت خانه حاصل از پرسشنامه طرح آمارگیری هزینه و درآمد خانوارهای شهری و روستایی سال ۱۴۰۳ مورد بررسی قرار گرفت. این دادهها نشاندهنده میزان مالکیت خانه در استانها هستند که استان مازندران با ۸۸ درصد مالکیت در رتبه نخست قرار دارد. با تفکیک دادهها به مناطق شهری و روستایی، مشاهده شد که درصد مالکیت در هر بخش تغییر کرده و به تبع آن رتبهبندی استانها نیز دچار تغییراتی شد. همچنین مقایسه مالکیت در مناطق شهری و روستایی در هر استان نشان میدهد که میزان مالکیت در مناطق روستایی به طور معمول بیشتر از شهری است، اما در برخی استانها، این اختلاف میان مناطق شهری و روستایی بیش از سایرین قابل توجه است و شکاف اقتصادی و قیمتی بین این مناطق را برجسته میکند.
Δ