نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
محمد آقامیری، رئیس کمیته عمران و زیرساخت شورای شهر تهران، گفت: «حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد ساختمانهای تهران فرسوده هستند که برآورد میشود حدود ۴۰ هزار واحد از آنها در وضعیت بسیار پرخطر قرار دارند.» او تاکید کرد این ساختمانها عمدتاً چندطبقه، مسکونی و با عمر ۳۰ تا ۴۰ سال هستند و در صورت بروز حوادثی […]
محمد آقامیری، رئیس کمیته عمران و زیرساخت شورای شهر تهران، گفت: «حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد ساختمانهای تهران فرسوده هستند که برآورد میشود حدود ۴۰ هزار واحد از آنها در وضعیت بسیار پرخطر قرار دارند.»
او تاکید کرد این ساختمانها عمدتاً چندطبقه، مسکونی و با عمر ۳۰ تا ۴۰ سال هستند و در صورت بروز حوادثی چون زلزله یا نشست زمین، تهدید جدی برای جان ساکنان محسوب میشوند.
مداخله دادستانی و اعمال قانون
آقامیری با اشاره به ورود جدی نهادهای قضایی به موضوع ایمنی ساختمانها گفت: «پس از حادثه ریزش چند ساختمان در تهران، دادستانی وارد عمل شد و ۶۷ ساختمان پرخطر شناسایی شدند که فرآیند رفع خطر آنها در حال انجام است.»
او افزود: «هیچ ساختمان ناایمن در حال حاضر بدون رسیدگی رها نشده است و اقدامات لازم برای اطلاعرسانی عمومی پس از ایمنسازی در دست انجام است.»
صد هزار ساختمان پرخطر؛ نیمی در وضعیت قرمز
به گفته آقامیری، بررسیهای انجامشده نشان میدهد در مجموع حدود ۱۰۰ هزار ساختمان در تهران در دسته «پرخطر» قرار میگیرند که از این میان ۴۰ هزار مورد در وضعیت بسیار پرخطر هستند.
او توضیح داد: «این ساختمانها شناسایی شدهاند، اخطارهای لازم به مالکان داده شده و در مواردی نیز خرید و فروش این واحدها متوقف شده است.»
منازل فرسوده، چالش پنهان پایتخت
آقامیری با اشاره به خانههای مسکونی پنجطبقه و بالاتر با عمر بالا گفت: «در برههای حدود ۱۶ هزار واحد فرسوده شناسایی شد که از این میان ۵ هزار ساختمان وضعیت بحرانی داشتند.»
او افزود شهرداری مشوقهایی برای نوسازی یا تخریب این ساختمانها ارائه کرده است تا شهروندان به مقاومسازی واحدهای خود ترغیب شوند.
چشمانداز نگرانکننده
تهران، یکی از پرجمعیتترین شهرهای خاورمیانه، در کنار خطر زمینلرزه، حالا با چالشی جدی در حوزه ایمنی سازهها مواجه است. کارشناسان بارها هشدار دادهاند که وقوع زلزله در پایتخت میتواند به فاجعهای گسترده تبدیل شود، اگر چارهای برای ساختمانهای فرسوده و پرخطر اندیشیده نشود.
ابعاد واقعی بازار سرمایهگذاری ساختمانی در تهران نسبت به ۱۸سال گذشته، تقریبا هیچ تغییری نکرده، آن هم در شرایطی که روند تقاضا در بازار مسکن دستکم از محل افزایش تعداد خانوارها در پایتخت حدود ۲۰درصد افزایش یافته است.
خانهدار شدن در ایران چقدر سختتر از بقیه دنیاست؟ بررسی دادههای جهانی نشان میدهد پاسخ این سؤال، حداقل از منظر شاخصهای بینالمللی، مثبت است.
مالکیت خانه در ایران فقط یک عدد ساده نیست؛ پشت این آمار، تفاوتهای عمیق اقتصادی و اجتماعی بین استانها، شهرها و روستاها پنهان شده است. بررسی دادههای هزینه و درآمد خانوار در سال ۱۴۰۳ نشان میدهد مازندران، گیلان و هرمزگان بالاترین نرخ مالکیت مسکن را دارند، در حالی که تهران و قم در انتهای جدول قرار گرفتهاند. اما تصویر اصلی زمانی آشکار میشود که دادهها را به تفکیک شهری و روستایی بررسی کنیم.
ملادن آداموویچ، یکی از کارمندان سابق گوگل، در آوریل ۲۰۰۹ وبسایتی به نام نامبیو راهاندازی میکند تا کاربران بتوانند اطلاعات مربوط به هزینه زندگی در کشورهای مختلف و شهرها را به اشتراک بگذارند و با هم مقایسه کنند. نامبیو به کاربران کمک میکند تا بتوانند وضعیت زندگی در شهرها و کشورهای مختلف را به شکل ملموس و قابل مقایسه ببینند و تصمیمات مالی یا مهاجرتی خود را بهتر برنامهریزی کنند. این وبسایت بر اساس دادههایی که کاربران وارد میکنند، به سرعت رشد میکند و تا سال ۲۰۲۰، به بزرگترین پایگاه داده کاربرمحور جهان در زمینه اطلاعات شهری تبدیل میشود. ایران هم جزو ۱۱۲ کشوری است که دادههای آن در این پایگاه مقایسه و تحلیل میشود. شاخص کیفیت زندگی در این سایت بر اساس ترکیبی از هشت زیرشاخص محاسبه میشود که شامل قدرت خرید، ایمنی، بهداشت، هزینه زندگی، نسبت قیمت ملک به درآمد، زمان رفتوآمد، میزان آلودگی و شرایط آبوهوا. در ادامه، ما قصد داریم رتبه ایران در مقایسه با این ۱۱۲ کشور را از نظر دسترسی به مسکن بر اساس شاخصهای مدنظرنامبیاو مورد تشریح قرار دهیم.
Δ