نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، در فروردین ۱۴۰۴ بانکها ۴۳ هزار و ۹۴۶ میلیارد ریال تسهیلات به بخش مسکن پرداخت کردهاند؛ رقمی که نسبت به فروردین سال گذشته، رشد ۵۲ درصدی را نشان میدهد. در نخستین ماه سال ۱۴۰۳، مجموع تسهیلات پرداختی در این بخش ۲۸ هزار و ۹۳۷ میلیارد ریال بوده است. بررسی اجزای این تسهیلات […]
به گزارش اکوایران، در فروردین ۱۴۰۴ بانکها ۴۳ هزار و ۹۴۶ میلیارد ریال تسهیلات به بخش مسکن پرداخت کردهاند؛ رقمی که نسبت به فروردین سال گذشته، رشد ۵۲ درصدی را نشان میدهد. در نخستین ماه سال ۱۴۰۳، مجموع تسهیلات پرداختی در این بخش ۲۸ هزار و ۹۳۷ میلیارد ریال بوده است.
بررسی اجزای این تسهیلات نشان میدهد بیشترین سهم به وام خرید مسکن نوساز تعلق داشته است. در فروردین امسال، تسهیلات پرداختی برای خرید واحدهای نوساز به ۲۰ هزار و ۷۸۶ میلیارد ریال رسیده؛ در حالی که این رقم در مدت مشابه سال گذشته ۱۱ هزار و ۹۶۹ میلیارد ریال بود. به این ترتیب، خرید مسکن نوساز با رشد بیش از ۷۳ درصدی مواجه شده است.
در همین بازه، تسهیلات خرید مسکن غیرنوساز نیز جهش چشمگیری داشته و از ۵ هزار و ۸۲۳ میلیارد ریال در فروردین ۱۴۰۳ به ۱۴ هزار و ۴۶۷ میلیارد ریال در فروردین ۱۴۰۴ رسیده است. این یعنی رشد ۱۴۸ درصدی در پرداخت تسهیلات به این بخش.
در مقابل، تسهیلات مربوط به جعاله (تعمیر مسکن) و ودیعه اجارهنشینی کاهش یافتهاند. وام جعاله از ۴ هزار و ۵۰۸ میلیارد ریال به ۳ هزار و ۲۸۸ میلیارد ریال رسیده و کاهش ۲۷ درصدی را نشان میدهد. همچنین، تسهیلات ودیعه از ۶ هزار و ۶۳۷ میلیارد ریال در سال گذشته به ۵ هزار و ۴۰۵ میلیارد ریال کاهش یافته که معادل ۱۸ درصد افت است.
طبق اعلام بانک مرکزی، میزان کل تسهیلات پرداختی بانکها در فروردین ۱۴۰۴ در همه بخشها به ۴۲۹۴ هزار میلیارد تومان رسیده که نسبت به فروردین ۱۴۰۳ رشد ۶۷.۴ درصدی داشته است. در این میان، سهم بخش مسکن حدود ۴۴ هزار میلیارد ریال بوده است.
بررسی ترکیب این وامها نشان میدهد تمرکز شبکه بانکی در نخستین ماه سال، بیشتر بر تأمین مالی خرید واحدهای مسکونی قرار داشته و سهم وامهای حمایتی نظیر جعاله و ودیعه، روند کاهشی داشته است. این تغییر ترکیب در سبد تسهیلات، تصویر جدیدی از اولویتبندی اعتبارات در حوزه مسکن ارائه میدهد.
ملادن آداموویچ، یکی از کارمندان سابق گوگل، در آوریل ۲۰۰۹ وبسایتی به نام نامبیو راهاندازی میکند تا کاربران بتوانند اطلاعات مربوط به هزینه زندگی در کشورهای مختلف و شهرها را به اشتراک بگذارند و با هم مقایسه کنند. نامبیو به کاربران کمک میکند تا بتوانند وضعیت زندگی در شهرها و کشورهای مختلف را به شکل ملموس و قابل مقایسه ببینند و تصمیمات مالی یا مهاجرتی خود را بهتر برنامهریزی کنند. این وبسایت بر اساس دادههایی که کاربران وارد میکنند، به سرعت رشد میکند و تا سال ۲۰۲۰، به بزرگترین پایگاه داده کاربرمحور جهان در زمینه اطلاعات شهری تبدیل میشود. ایران هم جزو ۱۱۲ کشوری است که دادههای آن در این پایگاه مقایسه و تحلیل میشود. شاخص کیفیت زندگی در این سایت بر اساس ترکیبی از هشت زیرشاخص محاسبه میشود که شامل قدرت خرید، ایمنی، بهداشت، هزینه زندگی، نسبت قیمت ملک به درآمد، زمان رفتوآمد، میزان آلودگی و شرایط آبوهوا. در ادامه، ما قصد داریم رتبه ایران در مقایسه با این ۱۱۲ کشور را از نظر دسترسی به مسکن بر اساس شاخصهای مدنظرنامبیاو مورد تشریح قرار دهیم.
یک آمار رسمی و تازه از نبض تولید مسکن در شهر تهران نشان میدهد، ساختوساز با شاخص «تیراژ واحدهای مسکونی جدید» با رشد بیش از 91 درصدی، تا 2 برابر افزایش پیدا کرده است. آیا این رشد به معنای «پایان رکود ساختمانی» است؛ آن هم به رغم موانع مختلف جلوی پای سرمایهگذاران؟
در این گزارش، دادههای مالکیت خانه حاصل از پرسشنامه طرح آمارگیری هزینه و درآمد خانوارهای شهری و روستایی سال ۱۴۰۳ مورد بررسی قرار گرفت. این دادهها نشاندهنده میزان مالکیت خانه در استانها هستند که استان مازندران با ۸۸ درصد مالکیت در رتبه نخست قرار دارد. با تفکیک دادهها به مناطق شهری و روستایی، مشاهده شد که درصد مالکیت در هر بخش تغییر کرده و به تبع آن رتبهبندی استانها نیز دچار تغییراتی شد. همچنین مقایسه مالکیت در مناطق شهری و روستایی در هر استان نشان میدهد که میزان مالکیت در مناطق روستایی به طور معمول بیشتر از شهری است، اما در برخی استانها، این اختلاف میان مناطق شهری و روستایی بیش از سایرین قابل توجه است و شکاف اقتصادی و قیمتی بین این مناطق را برجسته میکند.
با محاسبات ساده ریاضی و یک سری فروض کلی میخواهیم فاصله میان عرف درآمد پایه و مالکیت یک واحد مسکونی میان رده 70 متری در شهر تهران را مورد بررسی قرار دهیم بر اساس بخشنامه حقوق سال ۱۴۰۵ وزارت کار، حقوق ماهانه یک فرد مجرد با یک سال سابقه کار حدود ۲۲ میلیون تومان تعیین شده است.
Δ