نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، با نزدیک شدن به فصل جابهجایی، بازار رهن و اجاره در تهران وارد فاز تازهای شده است. بررسیها نشان میدهد تعداد فایلهای اجارهای رو به افزایش گذاشته و مالکان بهتدریج در حال بازگشت به بازار هستند. در شرایطی که در ماههای گذشته بازار اجاره با رکود نسبی همراه بود؛ حالا نشانههایی از […]
به گزارش اکوایران، با نزدیک شدن به فصل جابهجایی، بازار رهن و اجاره در تهران وارد فاز تازهای شده است. بررسیها نشان میدهد تعداد فایلهای اجارهای رو به افزایش گذاشته و مالکان بهتدریج در حال بازگشت به بازار هستند.
در شرایطی که در ماههای گذشته بازار اجاره با رکود نسبی همراه بود؛ حالا نشانههایی از تحرک در آن دیده میشود. آگهیهای منتشرشده حاکی از آن است که تعداد گزینهها برای مستأجران بیشتر شده و فایلهای رهن کامل متنوعتری در دسترس قرار گرفته است.
بررسی میدانی اکوایران نشان میدهد که با بودجهای در حدود ۵۰۰ میلیون تومان، میتوان در تهران واحدهایی با متراژ بین ۳۰ تا ۹۰ مترمربع را بهصورت رهن کامل اجاره کرد. این واحدها معمولاً در مناطق مرکزی و جنوبی واقع شدهاند و برخی از آنها امکاناتی نظیر آسانسور، پارکینگ و انباری نیز دارند.
برای مثال، در محله جی، یک واحد ۵۲ متری و ۹ سال ساخت با امکانات کامل با مبلغ ۴۷۰ میلیون تومان بهصورت رهن کامل آگهی شده است. در منطقه مولوی نیز یک آپارتمان ۸۵ متری نوساز با 2 خواب و تجهیزات کامل، با قیمت ۵۰۰ میلیون تومان فایل شده است.
نکته قابلتوجه آنکه نرخهای پیشنهادی در تیرماه نسبت به سال گذشته تا حدی منطقیتر و منعطفتر شدهاند. حتی برخی از فایلها با قیمتهایی نزدیک به نرخهای سال ۱۴۰۳ به بازار آمدهاند؛ موضوعی که میتواند روزنهای از امید برای مستأجران باشد.
ابعاد واقعی بازار سرمایهگذاری ساختمانی در تهران نسبت به ۱۸سال گذشته، تقریبا هیچ تغییری نکرده، آن هم در شرایطی که روند تقاضا در بازار مسکن دستکم از محل افزایش تعداد خانوارها در پایتخت حدود ۲۰درصد افزایش یافته است.
خانهدار شدن در ایران چقدر سختتر از بقیه دنیاست؟ بررسی دادههای جهانی نشان میدهد پاسخ این سؤال، حداقل از منظر شاخصهای بینالمللی، مثبت است.
مالکیت خانه در ایران فقط یک عدد ساده نیست؛ پشت این آمار، تفاوتهای عمیق اقتصادی و اجتماعی بین استانها، شهرها و روستاها پنهان شده است. بررسی دادههای هزینه و درآمد خانوار در سال ۱۴۰۳ نشان میدهد مازندران، گیلان و هرمزگان بالاترین نرخ مالکیت مسکن را دارند، در حالی که تهران و قم در انتهای جدول قرار گرفتهاند. اما تصویر اصلی زمانی آشکار میشود که دادهها را به تفکیک شهری و روستایی بررسی کنیم.
ملادن آداموویچ، یکی از کارمندان سابق گوگل، در آوریل ۲۰۰۹ وبسایتی به نام نامبیو راهاندازی میکند تا کاربران بتوانند اطلاعات مربوط به هزینه زندگی در کشورهای مختلف و شهرها را به اشتراک بگذارند و با هم مقایسه کنند. نامبیو به کاربران کمک میکند تا بتوانند وضعیت زندگی در شهرها و کشورهای مختلف را به شکل ملموس و قابل مقایسه ببینند و تصمیمات مالی یا مهاجرتی خود را بهتر برنامهریزی کنند. این وبسایت بر اساس دادههایی که کاربران وارد میکنند، به سرعت رشد میکند و تا سال ۲۰۲۰، به بزرگترین پایگاه داده کاربرمحور جهان در زمینه اطلاعات شهری تبدیل میشود. ایران هم جزو ۱۱۲ کشوری است که دادههای آن در این پایگاه مقایسه و تحلیل میشود. شاخص کیفیت زندگی در این سایت بر اساس ترکیبی از هشت زیرشاخص محاسبه میشود که شامل قدرت خرید، ایمنی، بهداشت، هزینه زندگی، نسبت قیمت ملک به درآمد، زمان رفتوآمد، میزان آلودگی و شرایط آبوهوا. در ادامه، ما قصد داریم رتبه ایران در مقایسه با این ۱۱۲ کشور را از نظر دسترسی به مسکن بر اساس شاخصهای مدنظرنامبیاو مورد تشریح قرار دهیم.
Δ