نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، بازار املاک لوکس دبی در سه ماهه دوم 2025 با وجودتنشهای ژئوپلتیک و آشفتگی ناشی از تعرفههای تجاری همچنان به رکوردشکنی خود ادامه داد. طبق گزارشی از شرکت نایت فرانک، فروش خانههای با قیمت بالاتر از 10 میلیون دلار در این شهر در این مدت به 2.6 میلیارد دلار رسیده است،که نشاندهنده افزایش […]
به گزارش اکوایران، بازار املاک لوکس دبی در سه ماهه دوم 2025 با وجودتنشهای ژئوپلتیک و آشفتگی ناشی از تعرفههای تجاری همچنان به رکوردشکنی خود ادامه داد. طبق گزارشی از شرکت نایت فرانک، فروش خانههای با قیمت بالاتر از 10 میلیون دلار در این شهر در این مدت به 2.6 میلیارد دلار رسیده است،که نشاندهنده افزایش 37 درصدی نسبت به سه ماهه اول سال و رشد 63 درصدی نسبت به مدت مشابه در سال گذشته است.
در مجموع 143 معامله ملکی در این مدت ثبت شده است، که نسبت به سال گذشته 52 درصد افزایش داشته است و 22 فروش بالای 25 میلیون دلار را شامل میشود.
قدرت بازار مسکن دبی با وجود وقوع جنگ میان ایران و اسرائیل حاصل شده است؛ با این حال، معاملهگران به بلومبرگ نیوز گفتهاند که افزایش نگرانی از بالا گرفتن تنش در خاورمیانه، بازار مسکن این شهر برای مدت کوتاهی تقریبا به حالت سکون درآورد. سه ماهه دوم سال همچنین با اعمال تعرفههای گسترده از سوی دونالد ترامپ، ریاستجمهوری آمریکا همراه بود که بازارهای جهانی را به لرزه انداخت.
قیمت خانهها در 10 منطقه لوکس دبی بهطور میانگین 18 درصد نسبت به سال گذشته افزایش داشته است، با این حال نسبت به سه ماهه اول سال تقریبا بدون تغییر بوده است. به گفته نایت فرانک، این مساله نشان میدهد که افزایش میزان فروش و فعالیت سالم بازار، عامل اصلی رشد در ارزش فروش بوده است، نه تورم قیمتی.
در دسته املاک بالای 10 میلیون دلار، برای اولین بار از سه ماهه دوم 2023، فروش آپارتمان از ویلا پیشی گرفته است. در مجموع هشتاد آپارتمان در این مدت به فروش رسیدهاند، در حالی که این رقم برای ویلاها، 63 واحد بوده است.
تقاضا برای املاک دبی از سال 2020 به دلیل مدیریت همهگیری کرونا و سیاستهای ویزای لیبرال دولت، که خریداران خارجی را جذب کرد رونق گرفته است. بخش لوکس بازار املاک امارات، از جمله ویلاهای ساحلی در جزایر نخل شکل شهر، از هجوم ثروتمندان بهرهمند شده است.
تحلیلگران اما هشدارها را آغاز کردهاند، مبنی بر اینکه قیمت املاک در این شهر پس از افزایش هفتاد درصدی در طول چهار سال گذشته با ریسکهای متعددی مواجه است. برای مثال، موسسه رتبهبندی فیچ با اشاره به موجی از عرضه جدید، اصلاح قیمت متوسطی را در اواخر 2025 تا 2026 پیشبینی میکند.
مالکیت خانه در ایران فقط یک عدد ساده نیست؛ پشت این آمار، تفاوتهای عمیق اقتصادی و اجتماعی بین استانها، شهرها و روستاها پنهان شده است. بررسی دادههای هزینه و درآمد خانوار در سال ۱۴۰۳ نشان میدهد مازندران، گیلان و هرمزگان بالاترین نرخ مالکیت مسکن را دارند، در حالی که تهران و قم در انتهای جدول قرار گرفتهاند. اما تصویر اصلی زمانی آشکار میشود که دادهها را به تفکیک شهری و روستایی بررسی کنیم.
ملادن آداموویچ، یکی از کارمندان سابق گوگل، در آوریل ۲۰۰۹ وبسایتی به نام نامبیو راهاندازی میکند تا کاربران بتوانند اطلاعات مربوط به هزینه زندگی در کشورهای مختلف و شهرها را به اشتراک بگذارند و با هم مقایسه کنند. نامبیو به کاربران کمک میکند تا بتوانند وضعیت زندگی در شهرها و کشورهای مختلف را به شکل ملموس و قابل مقایسه ببینند و تصمیمات مالی یا مهاجرتی خود را بهتر برنامهریزی کنند. این وبسایت بر اساس دادههایی که کاربران وارد میکنند، به سرعت رشد میکند و تا سال ۲۰۲۰، به بزرگترین پایگاه داده کاربرمحور جهان در زمینه اطلاعات شهری تبدیل میشود. ایران هم جزو ۱۱۲ کشوری است که دادههای آن در این پایگاه مقایسه و تحلیل میشود. شاخص کیفیت زندگی در این سایت بر اساس ترکیبی از هشت زیرشاخص محاسبه میشود که شامل قدرت خرید، ایمنی، بهداشت، هزینه زندگی، نسبت قیمت ملک به درآمد، زمان رفتوآمد، میزان آلودگی و شرایط آبوهوا. در ادامه، ما قصد داریم رتبه ایران در مقایسه با این ۱۱۲ کشور را از نظر دسترسی به مسکن بر اساس شاخصهای مدنظرنامبیاو مورد تشریح قرار دهیم.
یک آمار رسمی و تازه از نبض تولید مسکن در شهر تهران نشان میدهد، ساختوساز با شاخص «تیراژ واحدهای مسکونی جدید» با رشد بیش از 91 درصدی، تا 2 برابر افزایش پیدا کرده است. آیا این رشد به معنای «پایان رکود ساختمانی» است؛ آن هم به رغم موانع مختلف جلوی پای سرمایهگذاران؟
در این گزارش، دادههای مالکیت خانه حاصل از پرسشنامه طرح آمارگیری هزینه و درآمد خانوارهای شهری و روستایی سال ۱۴۰۳ مورد بررسی قرار گرفت. این دادهها نشاندهنده میزان مالکیت خانه در استانها هستند که استان مازندران با ۸۸ درصد مالکیت در رتبه نخست قرار دارد. با تفکیک دادهها به مناطق شهری و روستایی، مشاهده شد که درصد مالکیت در هر بخش تغییر کرده و به تبع آن رتبهبندی استانها نیز دچار تغییراتی شد. همچنین مقایسه مالکیت در مناطق شهری و روستایی در هر استان نشان میدهد که میزان مالکیت در مناطق روستایی به طور معمول بیشتر از شهری است، اما در برخی استانها، این اختلاف میان مناطق شهری و روستایی بیش از سایرین قابل توجه است و شکاف اقتصادی و قیمتی بین این مناطق را برجسته میکند.
Δ