نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، طبق آنچه از وضعیت اجتماعی و فرهنگی ایران از سوی مرکز آمار ایران اعلام شده، نرخ ترک تحصیل دانش آموزان در مقطع ابتدایی سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ به صورت کلی ۱.۴۵ درصد اعلام شده است که نسبت به سال تحصیلی قبل یعنی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ معادل ۰.۲۵ درصد افزایش داشته است. این عدد در میان […]
به گزارش اکوایران، طبق آنچه از وضعیت اجتماعی و فرهنگی ایران از سوی مرکز آمار ایران اعلام شده، نرخ ترک تحصیل دانش آموزان در مقطع ابتدایی سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ به صورت کلی ۱.۴۵ درصد اعلام شده است که نسبت به سال تحصیلی قبل یعنی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ معادل ۰.۲۵ درصد افزایش داشته است.
این عدد در میان دانشآموزان پسر سال گذشته در مقطع تحصیلی ابتدایی به ۱.۵۳ درصد رسید که نسبت به سال تحصیلی قبل آن حدود ۰.۳۲ درصد افزایش داشته است.
همچنین میزان ترک تحصیل دانشآموزان دختر در مقطع تحصیلی گفته شده در پایان سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ به ۱.۳۶ درصد رسید که نسبت به سال تحصیلی گذشته ۰.۱۷ درصد افزایش داشته است.
براساس دادههای منتشر شده، نرخ ترک تحصیل دانشآموزان در مقطع متوسط دوره اول در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ به صورت کلی ۶.۴۱ درصد اعلام شده که نسبت به سال تحصیلی قبل از آن، ۰.۹۴ درصد افزایش یافته است.
در این میان نرخ ترک تحصیل دانش آموز پسر و دختر در مقطع تحصیلی متوسطه دوره اول به ترتیب به ۷.۷۷ و ۴.۹۸ درصد رسید که در مقایسه با سال تحصیلی قبل یعنی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ حدود ۱.۲۳ و ۰.۶۵ درصد افزایش داشته است.
بررسیها حاکی از آن است که نرخ ترک تحصیل دانشآموزان در مقطع تحصیلی متوسط دوره دوم در سال تحصیلی گذشته به صورت کلی از ۴.۰۴ به ۲.۶۹ درصد رسید که بیانگر کاهش ۱.۳۵ درصدی نسبت به سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ است.
در گزارش ایسنا آمده است، همچنین این نرخ در بین دانشآموزان پسر از ۴.۵۰ به ۳.۱۵ درصد رسید؛ البته این عدد درباره دانش آموزان دختر از ۳.۵۶ درصد در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ به ۲.۲۲ درصد در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ رسید.
بنابراین نرخ ترک تحصیل دانش آموزان در مقطع تحصیلی متوسطه دوره اول نسبت به سایر دوره ها بیشتر است.
خانهدار شدن در ایران چقدر سختتر از بقیه دنیاست؟ بررسی دادههای جهانی نشان میدهد پاسخ این سؤال، حداقل از منظر شاخصهای بینالمللی، مثبت است.
مالکیت خانه در ایران فقط یک عدد ساده نیست؛ پشت این آمار، تفاوتهای عمیق اقتصادی و اجتماعی بین استانها، شهرها و روستاها پنهان شده است. بررسی دادههای هزینه و درآمد خانوار در سال ۱۴۰۳ نشان میدهد مازندران، گیلان و هرمزگان بالاترین نرخ مالکیت مسکن را دارند، در حالی که تهران و قم در انتهای جدول قرار گرفتهاند. اما تصویر اصلی زمانی آشکار میشود که دادهها را به تفکیک شهری و روستایی بررسی کنیم.
ملادن آداموویچ، یکی از کارمندان سابق گوگل، در آوریل ۲۰۰۹ وبسایتی به نام نامبیو راهاندازی میکند تا کاربران بتوانند اطلاعات مربوط به هزینه زندگی در کشورهای مختلف و شهرها را به اشتراک بگذارند و با هم مقایسه کنند. نامبیو به کاربران کمک میکند تا بتوانند وضعیت زندگی در شهرها و کشورهای مختلف را به شکل ملموس و قابل مقایسه ببینند و تصمیمات مالی یا مهاجرتی خود را بهتر برنامهریزی کنند. این وبسایت بر اساس دادههایی که کاربران وارد میکنند، به سرعت رشد میکند و تا سال ۲۰۲۰، به بزرگترین پایگاه داده کاربرمحور جهان در زمینه اطلاعات شهری تبدیل میشود. ایران هم جزو ۱۱۲ کشوری است که دادههای آن در این پایگاه مقایسه و تحلیل میشود. شاخص کیفیت زندگی در این سایت بر اساس ترکیبی از هشت زیرشاخص محاسبه میشود که شامل قدرت خرید، ایمنی، بهداشت، هزینه زندگی، نسبت قیمت ملک به درآمد، زمان رفتوآمد، میزان آلودگی و شرایط آبوهوا. در ادامه، ما قصد داریم رتبه ایران در مقایسه با این ۱۱۲ کشور را از نظر دسترسی به مسکن بر اساس شاخصهای مدنظرنامبیاو مورد تشریح قرار دهیم.
یک آمار رسمی و تازه از نبض تولید مسکن در شهر تهران نشان میدهد، ساختوساز با شاخص «تیراژ واحدهای مسکونی جدید» با رشد بیش از 91 درصدی، تا 2 برابر افزایش پیدا کرده است. آیا این رشد به معنای «پایان رکود ساختمانی» است؛ آن هم به رغم موانع مختلف جلوی پای سرمایهگذاران؟
Δ