نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، بررسی فایلهای رهن و اجاره در تهران نشان میدهد که بخش قابلتوجهی از آگهیهای منتشرشده در پلتفرمهای بازار اجاره به رنگ سیاه، یعنی در محدوده میانگین قیمت منطقهای، درآمدهاند. این روند، همراستا با اظهارات اخیر نایبرئیس اتحادیه مشاوران املاک تهران است که گفته بود با وجود افزایش نرخ اجاره نسبت به خرداد […]
به گزارش اکوایران، بررسی فایلهای رهن و اجاره در تهران نشان میدهد که بخش قابلتوجهی از آگهیهای منتشرشده در پلتفرمهای بازار اجاره به رنگ سیاه، یعنی در محدوده میانگین قیمت منطقهای، درآمدهاند.
این روند، همراستا با اظهارات اخیر نایبرئیس اتحادیه مشاوران املاک تهران است که گفته بود با وجود افزایش نرخ اجاره نسبت به خرداد و تیر سال گذشته، بسیاری از مالکان با درک شرایط اقتصادی و اجتماعی موجود، تلاش کردهاند از فشار بیش از حد بر مستأجران پرهیز کنند. به گفته او، همین تغییر رویکرد سبب شده تا بازار اجاره فضای تعاملیتری پیدا کند و از التهاب فاصله بگیرد.
با این حال، در میان فایلهای اجاره، موارد قرمز – یعنی آگهیهایی با نرخ بالاتر از میانگین منطقه – نیز به چشم میخورند، اما سهم آنها نسبت به فایلهای سیاه کمتر است. این موضوع نشان میدهد که هرچند برخی موجران همچنان به دنبال تعیین اجارههای بالاتر هستند، اما رفتار کلی بازار در جهت حفظ تعادل و همراهی با توان مستأجران حرکت کرده است.
در محله پاسداران، برای یک واحد ۱۰۰ متری با ۸ سال قدمت، ۶۰۰ میلیون تومان رهن و ۵۵ میلیون تومان اجاره ماهانه تعیین شده است. در نیاوران نیز یک آپارتمان ۷۰ متری و ۶ سال ساخت با شرایط یک میلیارد تومان رهن و ۴۰ میلیون تومان اجاره ماهانه فایل شده است.
در محله کارگر شمالی، رهن کامل یک واحد ۱۰۶ متری با ۵ سال عمر بنا معادل ۲ میلیارد و ۴۰۰ میلیون تومان اعلام شده و در محدوده اشرفی اصفهانی نیز رهن کامل یک آپارتمان ۸۶ متری با ۴ سال ساخت، یک میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان قیمتگذاری شده است.
خانهدار شدن در ایران چقدر سختتر از بقیه دنیاست؟ بررسی دادههای جهانی نشان میدهد پاسخ این سؤال، حداقل از منظر شاخصهای بینالمللی، مثبت است.
مالکیت خانه در ایران فقط یک عدد ساده نیست؛ پشت این آمار، تفاوتهای عمیق اقتصادی و اجتماعی بین استانها، شهرها و روستاها پنهان شده است. بررسی دادههای هزینه و درآمد خانوار در سال ۱۴۰۳ نشان میدهد مازندران، گیلان و هرمزگان بالاترین نرخ مالکیت مسکن را دارند، در حالی که تهران و قم در انتهای جدول قرار گرفتهاند. اما تصویر اصلی زمانی آشکار میشود که دادهها را به تفکیک شهری و روستایی بررسی کنیم.
ملادن آداموویچ، یکی از کارمندان سابق گوگل، در آوریل ۲۰۰۹ وبسایتی به نام نامبیو راهاندازی میکند تا کاربران بتوانند اطلاعات مربوط به هزینه زندگی در کشورهای مختلف و شهرها را به اشتراک بگذارند و با هم مقایسه کنند. نامبیو به کاربران کمک میکند تا بتوانند وضعیت زندگی در شهرها و کشورهای مختلف را به شکل ملموس و قابل مقایسه ببینند و تصمیمات مالی یا مهاجرتی خود را بهتر برنامهریزی کنند. این وبسایت بر اساس دادههایی که کاربران وارد میکنند، به سرعت رشد میکند و تا سال ۲۰۲۰، به بزرگترین پایگاه داده کاربرمحور جهان در زمینه اطلاعات شهری تبدیل میشود. ایران هم جزو ۱۱۲ کشوری است که دادههای آن در این پایگاه مقایسه و تحلیل میشود. شاخص کیفیت زندگی در این سایت بر اساس ترکیبی از هشت زیرشاخص محاسبه میشود که شامل قدرت خرید، ایمنی، بهداشت، هزینه زندگی، نسبت قیمت ملک به درآمد، زمان رفتوآمد، میزان آلودگی و شرایط آبوهوا. در ادامه، ما قصد داریم رتبه ایران در مقایسه با این ۱۱۲ کشور را از نظر دسترسی به مسکن بر اساس شاخصهای مدنظرنامبیاو مورد تشریح قرار دهیم.
یک آمار رسمی و تازه از نبض تولید مسکن در شهر تهران نشان میدهد، ساختوساز با شاخص «تیراژ واحدهای مسکونی جدید» با رشد بیش از 91 درصدی، تا 2 برابر افزایش پیدا کرده است. آیا این رشد به معنای «پایان رکود ساختمانی» است؛ آن هم به رغم موانع مختلف جلوی پای سرمایهگذاران؟
Δ