نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، به دنبال اعلام تصمیم هیأت وزیران درباره تعطیلی چهارشنبه، اول مردادماه در استان تهران در پی «تداوم گرمای شدید و ضرورت صرفهجویی در مصرف آب و برق»، و پیشنهاد سخنگوی دولت «برای استراحت، سفر کوتاه یا در کنار خانواده بودن»، سیدمصطفی فاطمی، دبیر ستاد مرکزی هماهنگی خدمات سفر درباره تدابیر و آمادگیهایی […]
به گزارش اکوایران، به دنبال اعلام تصمیم هیأت وزیران درباره تعطیلی چهارشنبه، اول مردادماه در استان تهران در پی «تداوم گرمای شدید و ضرورت صرفهجویی در مصرف آب و برق»، و پیشنهاد سخنگوی دولت «برای استراحت، سفر کوتاه یا در کنار خانواده بودن»، سیدمصطفی فاطمی، دبیر ستاد مرکزی هماهنگی خدمات سفر درباره تدابیر و آمادگیهایی که برای تعطیلات پایان هفته پیشبینی شده است، گفت: ستاد سفر همزمان با آغاز سفرهای تابستانی در استانهای مازندران و گیلان فعال شده است و جسلات ستاد در این استانها مستمر برگزار میشود. در هر حال، با توجه به این پیشبینی که بیشترین حجم سفر، به تجربه، به سمت مازندران و گیلان باشد، ضرورتا به آمادهباش و مدیریت سفر در این دو استان نیاز داریم. همچنین پیشبینی میشود استان اردبیل با موجی از تقاضا در تعطیلات پایان هفته مواجه شود.
مدیرکل توسعه گردشگری خارجی درباره پیشبینیهایی که برای این دو استان به لحاظ تامین خدمات اسکان اضطراری، ارزاق، حاملهای انرژی و سوخت شده است، با توجه به کمبودهایی که در تعطیلیهای اخیر گزارش شده است، اظهار کرد: در اینباره دستگاههای متولی تدابیر لازم را خواهند داشت. با توجه به پیکهای سفر، که در ماه اخیر پشت سر گذاشته شده است، تا کنون مشکل حادی به ستاد هماهنگی خدمات سفر، گزارش نشده است. ضمن اینکه موج گرما براساس گزارش سازمان هواشناسی تا روز چهارشنبه (اول مردادماه) ادامه خواهد داشت و احتمالا تا همین روز مصرف حاملهای انرژی بالا باشد و اگر سفرها مطابق پیشبینی اتفاق افتاد، آن حجم مسافر که برای استانهای شمالی پیشبینی میشود، از موج گرما عبور خواهد کرد.
او در گفتوگو با ایسنا با اشاره به وضعیت کنونی سفر در داخل کشور با توجه به فراگرفتن موج گرما در بیشتر نقاط ایران و کمبود ناوگان حمل و نقل عمومی، اظهار کرد: درحال حاضر سفر به مناطق شمالی کشور به خوبی برقرار است، درحالیکه حجم سفر در بخشهای دیگر کشور به دلیل گرما کاهش یافته است. ضمن اینکه، در هفتههای اخیر با حجمی از سفر به سمت استانهای غربی مواجه بودیم. وضعیت در استانهای جنوبی به دلیل گرما و کمبود پروازها چندان تعریفی ندارد، مثلا در جزیره کیش که با توجه به شرایط پروازها و البته گرمای شدید، ظرفیت قابل توجهی از هتلها خالی مانده است.
فاطمی با اشاره به محدودیت ناوگان حمل و نقل عمومی نیز گفت: با توجه به شرایطی که در ناوگان حمل و نقل عمومی داریم انتظار میرود در تعطیلات پیشرو، سفرها با خودروی شخصی افزایش داشته باشد و به سمت استانهای پرتقاضا برای سفر، با ترافیک سنگینتر و احتمالا سوانح جادهای مواجه شویم.
خانهدار شدن در ایران چقدر سختتر از بقیه دنیاست؟ بررسی دادههای جهانی نشان میدهد پاسخ این سؤال، حداقل از منظر شاخصهای بینالمللی، مثبت است.
مالکیت خانه در ایران فقط یک عدد ساده نیست؛ پشت این آمار، تفاوتهای عمیق اقتصادی و اجتماعی بین استانها، شهرها و روستاها پنهان شده است. بررسی دادههای هزینه و درآمد خانوار در سال ۱۴۰۳ نشان میدهد مازندران، گیلان و هرمزگان بالاترین نرخ مالکیت مسکن را دارند، در حالی که تهران و قم در انتهای جدول قرار گرفتهاند. اما تصویر اصلی زمانی آشکار میشود که دادهها را به تفکیک شهری و روستایی بررسی کنیم.
ملادن آداموویچ، یکی از کارمندان سابق گوگل، در آوریل ۲۰۰۹ وبسایتی به نام نامبیو راهاندازی میکند تا کاربران بتوانند اطلاعات مربوط به هزینه زندگی در کشورهای مختلف و شهرها را به اشتراک بگذارند و با هم مقایسه کنند. نامبیو به کاربران کمک میکند تا بتوانند وضعیت زندگی در شهرها و کشورهای مختلف را به شکل ملموس و قابل مقایسه ببینند و تصمیمات مالی یا مهاجرتی خود را بهتر برنامهریزی کنند. این وبسایت بر اساس دادههایی که کاربران وارد میکنند، به سرعت رشد میکند و تا سال ۲۰۲۰، به بزرگترین پایگاه داده کاربرمحور جهان در زمینه اطلاعات شهری تبدیل میشود. ایران هم جزو ۱۱۲ کشوری است که دادههای آن در این پایگاه مقایسه و تحلیل میشود. شاخص کیفیت زندگی در این سایت بر اساس ترکیبی از هشت زیرشاخص محاسبه میشود که شامل قدرت خرید، ایمنی، بهداشت، هزینه زندگی، نسبت قیمت ملک به درآمد، زمان رفتوآمد، میزان آلودگی و شرایط آبوهوا. در ادامه، ما قصد داریم رتبه ایران در مقایسه با این ۱۱۲ کشور را از نظر دسترسی به مسکن بر اساس شاخصهای مدنظرنامبیاو مورد تشریح قرار دهیم.
یک آمار رسمی و تازه از نبض تولید مسکن در شهر تهران نشان میدهد، ساختوساز با شاخص «تیراژ واحدهای مسکونی جدید» با رشد بیش از 91 درصدی، تا 2 برابر افزایش پیدا کرده است. آیا این رشد به معنای «پایان رکود ساختمانی» است؛ آن هم به رغم موانع مختلف جلوی پای سرمایهگذاران؟
Δ