نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، بررسی بازار رهن و اجارهخانه در محله جیحون واقع در منطقه 10 تهران نشان میدهد که برای رهن کامل آپارتمانی 50 تا 60 متری و دارای امکانات آسانسور، پارکینگ و انباری حداقل به بودجهای بین 500 تا 600 میلیون تومان نیاز است؛ برای نمونه آپارتمانی 53 متری و 6 سال ساخت، دارای […]
به گزارش اکوایران، بررسی بازار رهن و اجارهخانه در محله جیحون واقع در منطقه 10 تهران نشان میدهد که برای رهن کامل آپارتمانی 50 تا 60 متری و دارای امکانات آسانسور، پارکینگ و انباری حداقل به بودجهای بین 500 تا 600 میلیون تومان نیاز است؛ برای نمونه آپارتمانی 53 متری و 6 سال ساخت، دارای پارکینگ، آسانسور و انباری با 600 میلیون تومان رهن کامل پیشنهاد شده است. اگر سن بنایی کمتر از 3 سال در نظر بگیریم این رقم به 700 میلیون تا 800 میلیون تومان افزایش مییابد.
اما بنا به مشاهدات ما، اگر این امکانات و متراژ را در نظر نگیریم، حداقل بودجه مورد نیاز برای رهن کامل یک واحد آپارتمان در محله جیحون، 300 میلیون تومان است، برای مثال رهن کامل آپارتمانی 45 متری و 19 سال ساخت بدون پارکینگ و آسانسور، 300 میلیون تومان رهن کامل تعیین شده است و برای رهن کامل 50 متری و 17 سال ساخت، بدون آسانسور و پارکینگ، 390 میلیون تومان پیشنهاد شده است.
اگر مساحت را بین 80 تا 100 مترمربع در نظر بگیریم، حداقل رهن کامل یک واحد آپارتمان در جیحون با امکانات، بین 800 میلیون تومان تا یک میلیارد تومان است. واحدی 81 متری و 15 سال ساخت، دارای آسانسور و پارکینگ و انباری با 800 میلیون تومان رهن کامل آگهی شده است.
واحدی دیگر، با 150 مترمربع زیربنا و نوساز، با یک میلیارد و 800 میلیون تومان و رهن کامل آپارتمانی با 144 مترمربع زیربنا و نوساز، 2 میلیارد تومان تعیین شده است.
ابعاد واقعی بازار سرمایهگذاری ساختمانی در تهران نسبت به ۱۸سال گذشته، تقریبا هیچ تغییری نکرده، آن هم در شرایطی که روند تقاضا در بازار مسکن دستکم از محل افزایش تعداد خانوارها در پایتخت حدود ۲۰درصد افزایش یافته است.
خانهدار شدن در ایران چقدر سختتر از بقیه دنیاست؟ بررسی دادههای جهانی نشان میدهد پاسخ این سؤال، حداقل از منظر شاخصهای بینالمللی، مثبت است.
مالکیت خانه در ایران فقط یک عدد ساده نیست؛ پشت این آمار، تفاوتهای عمیق اقتصادی و اجتماعی بین استانها، شهرها و روستاها پنهان شده است. بررسی دادههای هزینه و درآمد خانوار در سال ۱۴۰۳ نشان میدهد مازندران، گیلان و هرمزگان بالاترین نرخ مالکیت مسکن را دارند، در حالی که تهران و قم در انتهای جدول قرار گرفتهاند. اما تصویر اصلی زمانی آشکار میشود که دادهها را به تفکیک شهری و روستایی بررسی کنیم.
ملادن آداموویچ، یکی از کارمندان سابق گوگل، در آوریل ۲۰۰۹ وبسایتی به نام نامبیو راهاندازی میکند تا کاربران بتوانند اطلاعات مربوط به هزینه زندگی در کشورهای مختلف و شهرها را به اشتراک بگذارند و با هم مقایسه کنند. نامبیو به کاربران کمک میکند تا بتوانند وضعیت زندگی در شهرها و کشورهای مختلف را به شکل ملموس و قابل مقایسه ببینند و تصمیمات مالی یا مهاجرتی خود را بهتر برنامهریزی کنند. این وبسایت بر اساس دادههایی که کاربران وارد میکنند، به سرعت رشد میکند و تا سال ۲۰۲۰، به بزرگترین پایگاه داده کاربرمحور جهان در زمینه اطلاعات شهری تبدیل میشود. ایران هم جزو ۱۱۲ کشوری است که دادههای آن در این پایگاه مقایسه و تحلیل میشود. شاخص کیفیت زندگی در این سایت بر اساس ترکیبی از هشت زیرشاخص محاسبه میشود که شامل قدرت خرید، ایمنی، بهداشت، هزینه زندگی، نسبت قیمت ملک به درآمد، زمان رفتوآمد، میزان آلودگی و شرایط آبوهوا. در ادامه، ما قصد داریم رتبه ایران در مقایسه با این ۱۱۲ کشور را از نظر دسترسی به مسکن بر اساس شاخصهای مدنظرنامبیاو مورد تشریح قرار دهیم.
Δ