نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
تراشهها، ستون فقرات فناوری مدرن، از گوشیهای هوشمند گرفته تا تجهیزات دفاعی را نیرو میبخشند. اما جالب اینجاست که در سال ۲۰۲۵، ۵ کشور نقش محوری در تولید این تراشهها در جهان را دارند.
تینا مزدکی_در دنیای امروز، تراشههای نیمههادی نقش محوری و بیبدیلی ایفا میکنند؛ از گوشیهای هوشمند و لپتاپهای شخصی گرفته تا خودروها، تجهیزات پزشکی پیشرفته و حتی سیستمهای دفاعی پیچیده، همگی برای عملکرد خود به این قطعات ریز الکترونیکی وابسته هستند. این تراشهها در واقع قلب تپنده تکنولوژی مدرن محسوب میشوند و هرگونه تغییر در تولید، عرضه یا نوآوری آنها، میتواند تأثیرات گستردهای بر اقتصاد جهانی و پیشرفتهای فناورانه داشته باشد.
با نزدیک شدن به سال ۲۰۲۵، رقابت برای رهبری این صنعت حیاتی بیش از پیش داغ شده است. پنج کشور اصلی، شامل تایوان، چین، کره جنوبی، ایالات متحده آمریکا و ژاپن، با سرمایهگذاریهای کلان، نوآوریهای بیوقفه و ظرفیتهای تولید عظیم، جایگاه خود را به عنوان قدرتهای برتر در این عرصه تثبیت کردهاند. این کشورها نه تنها بخش عمدهای از تراشههای مورد نیاز جهان را تأمین میکنند، بلکه با پیشبرد تحقیقات در زمینه فناوریهای نوین ساخت تراشه، آینده دیجیتال و صنعتی جهان را رقم میزنند. در ادامه به بررسی نقش و جایگاه هر یک از این بازیگران کلیدی در صنعت نیمههادی میپردازیم.
تایوان، از طریق شرکت عظیم TSMC، با حدود ۶۰ درصد سهم از بازار جهانی، بر تولید تراشههای نیمههادی حکمرانی میکند. بر اساس گزارش WorldPopulationReview ۲۰۲۴، کارخانههای این کشور تراشههای پیشرفته با فناوری کمتر از ۵ نانومتر را تولید میکنند که نیروی محرکه هوش مصنوعی، ۵G و ابرکامپیوترها هستند. نیروی کار ماهر و تولید پیشرفته تایوان، سرعت جهانی را تعیین میکند.
چین با سرعت بالایی در حال توسعه است؛ شرکتهایی مانند SMIC ظرفیت تولید خود را برای پاسخگویی به تقاضای داخلی افزایش میدهند. با سرمایهگذاریهای میلیارد دلاری و برنامههای دولتی که خودکفایی را ترویج میکنند، چین اکنون حدود ۱۵ درصد از نیمههادیهای جهانی را تولید میکند. این کشور بر فناوری تراشههای نسل بعدی تمرکز دارد تا وابستگی خود به واردات را کاهش دهد.
درباره ۳ کشور دیگر در «کشورهایی که انحصار ساخت تراشه را در اختیار دارند / نبض فناوری در دست کیست؟» بخوانید.
۵۸۳۲۳
از نهم اسفندماه ۱۴۰۴ و همزمان با آغاز جنگ تحمیلی سوم، دسترسی به اینترنت بینالمللی با دستور «شعام» محدود شد. این تصمیم به واسطه شرایط فوقالعاده جنگی و تا زمان برقراری آتشبس قابل توجیه بود. اما از لحظهای که آتشبس اعلام شد و فعالیت بیشتر بخشهای کشور به روال طبیعی بازگشت، ادامه این محدودیت دیگر نه توجیه اضطراری دارد و نه قابل دفاع از منظر کارکرد و پیامد.
درحالیکه از همان ابتدای ارائه اینترنت پرو انتقاداتی در خصوص طبقاتی شدن اینترنت از طریق این سرویس وجود داشت، حالا بروز تخلفات و ابهاماتی در اجرا نیز توجه کاربران را به خود جلب کرده است. نخستین موردی که به این شک و شبههها دامن زده نحوه قیمتگذاری اینترنت پرو است که از سوی برخی کارشناسان مقدمهای برای افزایش قیمت اینترنت بینالملل شناخته میشود. در این بین همچنین تخصیص اینترنت پرو به افرادی خارج از دستهبندی اعلامشده نیز باعث گسترش انتقادات در این باره شده است.
رئیس دانشگاه آزاد از پیگیری جدی به منظور تأمین اینترنت برای ۲۰ هزار نفر از اعضای هیئت علمی خبر داد و گفت: امیدواریم شرایط بهگونهای پیش برود که همه استادان و دانشجویان رضایت داشته باشند.
در هفتههای اخیر، تبلیغات مربوط به فعالسازی اینترنت پرو در تلگرام، اینستاگرام و گروههای مختلف مجازی به شدت افزایش پیدا کرده است. افرادی مدعی هستند میتوانند روی سیمکارت کاربران، اینترنتی فعال کنند که بدون نیاز به فیلترشکن، دسترسی کامل به اینترنت بینالملل را فراهم میکند.
Δ