نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، دکتر علی جعفریان در گفتوگو با ایسنا، با بیان اینکه شیوع آنفلوآنزا در فصل سرما همواره یک موضوع جهانی است، اظهار کرد: هزینههای واکسن آنفلوآنزا بسیار زیاد است و به همین دلیل این واکسن جزو برنامه واکسیناسیون روتین کشورها نیست. هزینهها و چگونگی تولید واکسن آنفلوآنزا به نحوی است که این واکسن […]
به گزارش اکوایران، دکتر علی جعفریان در گفتوگو با ایسنا، با بیان اینکه شیوع آنفلوآنزا در فصل سرما همواره یک موضوع جهانی است، اظهار کرد: هزینههای واکسن آنفلوآنزا بسیار زیاد است و به همین دلیل این واکسن جزو برنامه واکسیناسیون روتین کشورها نیست. هزینهها و چگونگی تولید واکسن آنفلوآنزا به نحوی است که این واکسن قابلیت تولید برای تمام جمعیت یک کشور را ندارد و این موضوع، دلیل اصلی قرار نگرفتن در برنامه واکسیناسین کشورها است.
وی درباره چگونگی تامین واکسن آنفلوآنزا توضیح داد: بخش خصوصی نسبت به تامین و عرضه واکسن آنفلوآنزا اقدام میکند و بخش دولتی نیز واکسن را برای گروههای هدف خود مانند پرسنل بیمارستانی تامین میکند. افراد دارای بیماریهای زمینهای، افراد بالای ۶۰ سال و شاید بتوان گفت که کودکان جزو گروههای هدف تزریق واکسن آنفلوآنزا هستند.
جانشین وزیر بهداشت با بیان اینکه تولید واکسن داخلی آنفلوآنزا یک نکته مهم و ضروری است، گفت: مهم آن است که تولید واکسن آنفلوآنزا را به نتیجه برسانیم اما در این زمینه هنوز به جایگاهی که میبایست دستیابیم، نرسیدهایم. من بر این باور هستم که راهکار و راهحل اساسی برای حل مشکلات و چالشهای واکسن آنفلوانزا این است که تولید واکسن را به جایگاه واقعی برسانیم.
جعفریان درباره برنامههای وزارت بهداشت برای تامین واکسن آنفلوآنزا در سال جاری اظهار کرد: معاونت بهداشت وزارت بهداشت و سازمان غذاو دارو به فکر تامین واکسن آنفلوآنزا هستند تا این واکسن به موقع و در زمان مناسب به ویژه برای گروههای پرخطر و همچنین کادر درمان که موظف به تامین واکسن آنها هستیم، در دسترس باشد.
مشاور عالی وزیر بهداشت تصریح کرد: متاسفانه سال گذشته با چالشهایی در ارتباط با واکسن آنفلوآنزا مواجه شدیم؛ نه تنها واکسن به تعداد کافی تامین نشد بلکه در زمان مناسب نیز در اختیار مردم قرار نگرفت. موضوع تامین به موقع واکسن آنفلوآنزا برای سال جاری را در حال پیگیری هستیم.
ابعاد واقعی بازار سرمایهگذاری ساختمانی در تهران نسبت به ۱۸سال گذشته، تقریبا هیچ تغییری نکرده، آن هم در شرایطی که روند تقاضا در بازار مسکن دستکم از محل افزایش تعداد خانوارها در پایتخت حدود ۲۰درصد افزایش یافته است.
خانهدار شدن در ایران چقدر سختتر از بقیه دنیاست؟ بررسی دادههای جهانی نشان میدهد پاسخ این سؤال، حداقل از منظر شاخصهای بینالمللی، مثبت است.
مالکیت خانه در ایران فقط یک عدد ساده نیست؛ پشت این آمار، تفاوتهای عمیق اقتصادی و اجتماعی بین استانها، شهرها و روستاها پنهان شده است. بررسی دادههای هزینه و درآمد خانوار در سال ۱۴۰۳ نشان میدهد مازندران، گیلان و هرمزگان بالاترین نرخ مالکیت مسکن را دارند، در حالی که تهران و قم در انتهای جدول قرار گرفتهاند. اما تصویر اصلی زمانی آشکار میشود که دادهها را به تفکیک شهری و روستایی بررسی کنیم.
ملادن آداموویچ، یکی از کارمندان سابق گوگل، در آوریل ۲۰۰۹ وبسایتی به نام نامبیو راهاندازی میکند تا کاربران بتوانند اطلاعات مربوط به هزینه زندگی در کشورهای مختلف و شهرها را به اشتراک بگذارند و با هم مقایسه کنند. نامبیو به کاربران کمک میکند تا بتوانند وضعیت زندگی در شهرها و کشورهای مختلف را به شکل ملموس و قابل مقایسه ببینند و تصمیمات مالی یا مهاجرتی خود را بهتر برنامهریزی کنند. این وبسایت بر اساس دادههایی که کاربران وارد میکنند، به سرعت رشد میکند و تا سال ۲۰۲۰، به بزرگترین پایگاه داده کاربرمحور جهان در زمینه اطلاعات شهری تبدیل میشود. ایران هم جزو ۱۱۲ کشوری است که دادههای آن در این پایگاه مقایسه و تحلیل میشود. شاخص کیفیت زندگی در این سایت بر اساس ترکیبی از هشت زیرشاخص محاسبه میشود که شامل قدرت خرید، ایمنی، بهداشت، هزینه زندگی، نسبت قیمت ملک به درآمد، زمان رفتوآمد، میزان آلودگی و شرایط آبوهوا. در ادامه، ما قصد داریم رتبه ایران در مقایسه با این ۱۱۲ کشور را از نظر دسترسی به مسکن بر اساس شاخصهای مدنظرنامبیاو مورد تشریح قرار دهیم.
Δ