نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
جعفر تشکری هاشمی، رئیس کمیسیون عمران و حمل ونقل شورای اسلامی شهر تهران در دویست و هشتاد و پنجمین جلسه شورای شهر تهران و در جریان بررسی حسابرسی سازمان فاوا گفت: گزارش شکلی سازمان فاوا دارای ایرادات مکرری است. وی ادامه داد: با توجه به این گزارش گویی باید به شهرداری، فرمان قانون گریزی […]
جعفر تشکری هاشمی، رئیس کمیسیون عمران و حمل ونقل شورای اسلامی شهر تهران در دویست و هشتاد و پنجمین جلسه شورای شهر تهران و در جریان بررسی حسابرسی سازمان فاوا گفت: گزارش شکلی سازمان فاوا دارای ایرادات مکرری است.
وی ادامه داد: با توجه به این گزارش گویی باید به شهرداری، فرمان قانون گریزی بدهیم. معنا ندارد وقتی ۷۰ درصد انحراف از بودجه وجود دارد و تمام حسابها و قراردادها دارای اشکال است؛ آن را تأیید کنیم.
تشکری هاشمی با بیان اینکه گویی در حال ترویج قانون گریزی هستیم اظهار کرد: پرونده فاوا باید به مرجع قضایی ارسال و با متخلفان برخورد شود.
رئیس کمیسیون عمران و حمل و نقل شورای شهر تهران تصریح کرد: فاوا طی 3 سال چندین مدیرعامل عوض کرده و اکنون ما میخواهیم بسیار نرم از تخلفات آن عبور کنیم؛ در گزارش این سازمان صدها ایراد وجود دارد پیشنهاد من این است که کمیسیون نظارت تخلفات فاوا را احصا و آنها را به مرجع قضایی ارسال کند.
دراین جلسه ناصر امانی، عضو شورای شهر تهران هم تاکید کرد: این گزارش اصلاً گزارش خوبی نیست. سازمانی که در کمتر از یکسال چهار مرتبه مدیرعاملاش تغییر پیدا کند؛ وضعیت بهتر از این پیدا نمیکند. بودجه مصوب ما در سازمان فاوا 71 درصد انحراف داشته است. شورای عالی سازمان هم که باید هر شش ماه یکبار تشکیل میشده، تشکیل نشده است. مصوبات عادی شورای سازمان سال گذشته هم انجام نشده است.
او ادامه داد: قرار بوده وجوه درآمدی به خزانهداری برود و بعد به سازمان برگردد که اجرا نشده است. پرداخت مازاد درآمد بر هزینه سنواتی باید به حساب خزانه شهرداری میرفته اما اجرا نشده است. مبادله موافقتنامه بین سازمان و اداره کل و معاونت برنامهریزی یا اجرا نشده یا با تأخیر اجرا شده است. سیستم حسابداری اجرا نشده است. پول به مبلغ بالا بدون موافقتنامه و قرارداد بین سازمان و یک شرکت منحل شده جابهجا شده است.
امانی اضافه کرد: حسابرس میگوید طبق استانداردهای حسابرسی منصفانه است. اما مطابق با چیزی که به عملکرد ما به عنوان شورا و نظارت بر عملکرد مالی و سازمانهای تابعه برمیگردد همه منفی است و نیاز به بررسی و تأمل دارد.
او در بخش دیگری از اظهاراتش گفت: اگر شورای شهر در وظایف حسابرس به عنوان بازرس سازمان که به مسائل مدیریتی سازمان میپردازد و یا در صورتهای مالی، به مواردی برخورد کند که احتمال بدهد در آن تخلف و یا سو استفادهای قرار گرفته است. باید به طور مشخص به شهردار تهران اعلام کنیم و جواب شهرداری را بگیریم و اگر قانعکننده تشخیص ندادیم؛ آن وقت میتوانیم به مراجع قضایی و یا نظارتی ارجاع بدهیم که یا تخلف است یا جرم است. جرم را نهادهای قضایی تشخیص میدهند.
خانهدار شدن در ایران چقدر سختتر از بقیه دنیاست؟ بررسی دادههای جهانی نشان میدهد پاسخ این سؤال، حداقل از منظر شاخصهای بینالمللی، مثبت است.
مالکیت خانه در ایران فقط یک عدد ساده نیست؛ پشت این آمار، تفاوتهای عمیق اقتصادی و اجتماعی بین استانها، شهرها و روستاها پنهان شده است. بررسی دادههای هزینه و درآمد خانوار در سال ۱۴۰۳ نشان میدهد مازندران، گیلان و هرمزگان بالاترین نرخ مالکیت مسکن را دارند، در حالی که تهران و قم در انتهای جدول قرار گرفتهاند. اما تصویر اصلی زمانی آشکار میشود که دادهها را به تفکیک شهری و روستایی بررسی کنیم.
ملادن آداموویچ، یکی از کارمندان سابق گوگل، در آوریل ۲۰۰۹ وبسایتی به نام نامبیو راهاندازی میکند تا کاربران بتوانند اطلاعات مربوط به هزینه زندگی در کشورهای مختلف و شهرها را به اشتراک بگذارند و با هم مقایسه کنند. نامبیو به کاربران کمک میکند تا بتوانند وضعیت زندگی در شهرها و کشورهای مختلف را به شکل ملموس و قابل مقایسه ببینند و تصمیمات مالی یا مهاجرتی خود را بهتر برنامهریزی کنند. این وبسایت بر اساس دادههایی که کاربران وارد میکنند، به سرعت رشد میکند و تا سال ۲۰۲۰، به بزرگترین پایگاه داده کاربرمحور جهان در زمینه اطلاعات شهری تبدیل میشود. ایران هم جزو ۱۱۲ کشوری است که دادههای آن در این پایگاه مقایسه و تحلیل میشود. شاخص کیفیت زندگی در این سایت بر اساس ترکیبی از هشت زیرشاخص محاسبه میشود که شامل قدرت خرید، ایمنی، بهداشت، هزینه زندگی، نسبت قیمت ملک به درآمد، زمان رفتوآمد، میزان آلودگی و شرایط آبوهوا. در ادامه، ما قصد داریم رتبه ایران در مقایسه با این ۱۱۲ کشور را از نظر دسترسی به مسکن بر اساس شاخصهای مدنظرنامبیاو مورد تشریح قرار دهیم.
یک آمار رسمی و تازه از نبض تولید مسکن در شهر تهران نشان میدهد، ساختوساز با شاخص «تیراژ واحدهای مسکونی جدید» با رشد بیش از 91 درصدی، تا 2 برابر افزایش پیدا کرده است. آیا این رشد به معنای «پایان رکود ساختمانی» است؛ آن هم به رغم موانع مختلف جلوی پای سرمایهگذاران؟
Δ