نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، بررسیها نشان میدهد که با بودجهای معادل 500 میلیون تومان در تهران میتوان آپارتمانی تا متراژ 95 مترمربع به صورت رهن کامل اجاره کرد؛ اما اگر نوساز بودن بنا را در نظر بگیریم، مساحت مذکور به 40 تا 60 مترمربع میرسد. با این حال بنا به مشاهدات ما برخی از آگهیهای رهن و […]
به گزارش اکوایران، بررسیها نشان میدهد که با بودجهای معادل 500 میلیون تومان در تهران میتوان آپارتمانی تا متراژ 95 مترمربع به صورت رهن کامل اجاره کرد؛ اما اگر نوساز بودن بنا را در نظر بگیریم، مساحت مذکور به 40 تا 60 مترمربع میرسد.
با این حال بنا به مشاهدات ما برخی از آگهیهای رهن و اجاره منتشر شده منطقی نیستند، برای مثال ملکی کلنگی در محله جیحون با مساحت 50 مترمربع به صورت دربستی، حیاط دار و دو طبقه با 500 میلیون تومان رهن کامل آگهی شده است.
این در حالی است که با این بودجه میتوان در محلهی تهرانپارس غربی، واحدی 50 متری، 1 سال ساخت، کلید نخورده و دارای آسانسور و انباری و یا در محله کرمان، آپارتمانی45 متری و کلیدنخورده را به صورت رهن کامل اجاره کرد؛ گفتنی است امکان رهن کامل واحدی با امکانات پارکینگ و آسانسور نیز با 500 میلیون تومان وجود دارد.
برای مثال، میتوان واحدی 52 متری و 7 سال ساخت در محله دامپزشکی، یا در محله خواجه نظامالملک واحدی 47 متری و 9 سال ساخت، به همراه آسانسور و پارکینگ به صورت رهن کامل اجاره کرد.
البته در مقایسه با تابستان ، بازار اجاره شاهد ریزش نسبی قیمتها و ارائه تخفیف بیشتر از سوی موجران است؛ چراکه تعداد مستاجران در فصل زمستان کاهش مییابد و همانطور که در اطلاعات برخی آگهیها به تخفیف پای قرارداد اشاره شده است.
خانهدار شدن در ایران چقدر سختتر از بقیه دنیاست؟ بررسی دادههای جهانی نشان میدهد پاسخ این سؤال، حداقل از منظر شاخصهای بینالمللی، مثبت است.
مالکیت خانه در ایران فقط یک عدد ساده نیست؛ پشت این آمار، تفاوتهای عمیق اقتصادی و اجتماعی بین استانها، شهرها و روستاها پنهان شده است. بررسی دادههای هزینه و درآمد خانوار در سال ۱۴۰۳ نشان میدهد مازندران، گیلان و هرمزگان بالاترین نرخ مالکیت مسکن را دارند، در حالی که تهران و قم در انتهای جدول قرار گرفتهاند. اما تصویر اصلی زمانی آشکار میشود که دادهها را به تفکیک شهری و روستایی بررسی کنیم.
ملادن آداموویچ، یکی از کارمندان سابق گوگل، در آوریل ۲۰۰۹ وبسایتی به نام نامبیو راهاندازی میکند تا کاربران بتوانند اطلاعات مربوط به هزینه زندگی در کشورهای مختلف و شهرها را به اشتراک بگذارند و با هم مقایسه کنند. نامبیو به کاربران کمک میکند تا بتوانند وضعیت زندگی در شهرها و کشورهای مختلف را به شکل ملموس و قابل مقایسه ببینند و تصمیمات مالی یا مهاجرتی خود را بهتر برنامهریزی کنند. این وبسایت بر اساس دادههایی که کاربران وارد میکنند، به سرعت رشد میکند و تا سال ۲۰۲۰، به بزرگترین پایگاه داده کاربرمحور جهان در زمینه اطلاعات شهری تبدیل میشود. ایران هم جزو ۱۱۲ کشوری است که دادههای آن در این پایگاه مقایسه و تحلیل میشود. شاخص کیفیت زندگی در این سایت بر اساس ترکیبی از هشت زیرشاخص محاسبه میشود که شامل قدرت خرید، ایمنی، بهداشت، هزینه زندگی، نسبت قیمت ملک به درآمد، زمان رفتوآمد، میزان آلودگی و شرایط آبوهوا. در ادامه، ما قصد داریم رتبه ایران در مقایسه با این ۱۱۲ کشور را از نظر دسترسی به مسکن بر اساس شاخصهای مدنظرنامبیاو مورد تشریح قرار دهیم.
یک آمار رسمی و تازه از نبض تولید مسکن در شهر تهران نشان میدهد، ساختوساز با شاخص «تیراژ واحدهای مسکونی جدید» با رشد بیش از 91 درصدی، تا 2 برابر افزایش پیدا کرده است. آیا این رشد به معنای «پایان رکود ساختمانی» است؛ آن هم به رغم موانع مختلف جلوی پای سرمایهگذاران؟
Δ